Бугунги уммат хорлигининг асл сабаби қаерда?

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Умматнинг бугунги кунига теран назар ташлар эканмиз, ўта аянчли манзаранинг гувоҳи бўламиз. Яъни барча исломий юртларда мустамлакачиларнинг қадамлари мустаҳкам илдиз отган, умматнинг барча ҳукмдорлари малайликнинг энг юқори поғонасига кўтарилган, аксар диёрларида уруш оловлари ёнган, яшаш жойлари вайроналарга айланган, шунингдек ишсизлик, тарқоқлик ҳамда умматнинг асосий муаммоси кунлик тирикчиликдан иборат бир аҳволга келиб қолди. Бунга асосий сабаб эса, биз мусулмонларда мустамлакачиларга қарши курашадиган ягона қувватнинг йўқлигидир. Мустамлакачи ғарб уммат бирлигини парчалашга, ўзлигини унуттиришга ҳамда барча соҳаларда қолоқлик домига тушириш йўлида бор куч-қувватини ишга солмоқда. Уларнинг душманчиликлари тарихда қандай бўлса, бугунги кунимизда ҳам ана шундай давом этмоқда.

Мустамлакачи юртлар ўз ораларидаги душманчилик, келишмовчиликларга қарамасдан мусулмонларга қарши туришда бир-бирларига ҳамкордирлар. Гарчи улар ўз манфаатлари йўлида бир-бирларига рақиб бўлсалар-да, Аллоҳнинг йўлидан тўсишда бир-бирига ёрдам берувчи дўстдирлар. Улар кофир жамиятнинг аъзоларидир. Аллоҳга ибодат қилаётган одамларга қарши урушиш учун куч ҳозирлашда бир-бирлари билан мусобақа қиладилар. Бу ҳақда Аллоҳ Таоло шундай дейди:

وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ

– “Кофир-динсиз кимсалар бир-бирига дўст-ҳамкордир”. (Анфол:73)

Уммат бошқаруви Аллоҳнинг Китоби ва Пайғамбарининг Суннати билан юрмас экан, уларнинг устидан душманлари ҳукм юритишлари муқаррардир. Яъни уммат бирлигини сақловчи, уни енгилмас қувватга айлантирадиган битта ҳокимга ҳамда ўз ақидасидан келиб чиққан тузумга бўйсунувчи ягона жамият ва бир миллат сифатида яхлит вужудга айланмас эканлар, душманлари уларнинг устидан ҳукмрон бўлиши, мамлакатлари парчаланиши, бирлиги тарқалиши ҳамда тузуми вайрон бўлиши бор ҳақиқатдир. Динларида фитна зоҳир бўлиб, ораларида фасод ёйилиб, ҳурматлари поймол бўлади, алал-оқибат эътиқодлари заифлашади.

Мусулмонлар Аллоҳ Субҳанаҳуни инсоният учун юборган илоҳий қонунларига амал қилмасалар, аксинча инсониятни ожиз ақлидан келиб чиққан тузумларга бўйин эгиб яшашда давом этсалар, яъни инсоний қонунлар дунё саҳнасида ҳукмрон бўлса, ер юзи фитна-фасодга тўлади, кучли кучсизнинг қонини тўкади, бир сўз билан айтсак, инсонлар ўртасида ўрмон қонуни ҳукм суради.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

18.10.2019й