بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

Халифалик қулатилиши Ислом Уммати учун улкан фожиа бўлди

Устоз Асъад Мансур қаламига мансуб

Халифалик қулатилишининг аламли хотираси. Унда Халифалик бир динсиз, нобакор кимсанинг қўли билан йўқ қилинган, натижада мусулмонлар ифтихори ер билан яксон қилиниб, Халифаликни қайтариш ёки хотирлашни истаган ҳар бир киши йўқ қилина бошлаган кундир.

Орадан ўттиз йил ўтиб-ўтмай, бир тақволи, холис, ҳушёр буюк инсон чиқиб, бир буюк Ҳизбга асос солди. У киши Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифаликни қайта барпо этиш учун фаолият қилувчи буюк эр кишиларига етакчилик қилди. Сўнг, Ҳизб ҳаракатини пок тупроқдан униб чиққан ва зукко давлат арбоблари сифатида ўсган пок ва тақводор амирлар давом эттирди. Бу Аллоҳ Таолонинг мўминларга бўлган фазл ва раҳматидир. Бас, мўминлар Халифаликнинг ғоят жиддийлигини унутмасинлар ва уни барпо этишга ҳаракат қилсинлар. Чунки уларнинг куч-қудрати Халифалик билан бўлиб, бу нарсага дунё ҳаётида ҳам, гувоҳлар ҳозир бўладиган Кунда ҳам гувоҳ бўлинади.

Кофирлар ушбу Ҳизбнинг хатарини англаб етишди. Шунингдек, унинг таъсир кучини, қабул қилган Халифалик ғояси қай даражада тарқаётганини, ҳатто у Исломни татбиқ этиш ва уни оламга ёйиш йўли эканини ҳис қилишди. Шу боис, барча воситалари ва малайларини ишга солиб, зудлик билан Ҳизбга қарши курашни бошлашди. Ҳизб қаршисида кофирлар ўз иттифоқчилари билан фикрий мағлубиятга учради, сўнг бошқа кураш йўлини топишди… Бу – Ҳизб аъзоларини бостириш, у ҳақда одамларни адаштириш, уни ёмонотлиқ қилиш, Ҳизбнинг ўнгу сўлидан туҳмат ва ёлғон тошларини отиш кураши бўлди… Кофирлар бу отган тошларидан бирортаси унинг покиза либосига тегишидан умидвор бўлиб шундай қилишди. Уларнинг ҳоли худди Фиръавн ва ундан кейингилар ҳоли кабидир. Улар Қурайшнинг Абу Жаҳлларидан тортиб то бугунги кофир Ғарбу Шарқ етакчилари ва уларнинг юртларимиздаги малайларигача, барча-барчаси Аллоҳнинг динига ва унга даъват қилаётганларга қарши уруш олиб боришмоқда.

Бу йил Халифалик қулатилганининг 101 йиллик аламли хотирасидир. Бугунги кунда Ислом Уммати энг зулматли тунларини бошдан кечирмоқда. Ўртага ташланган у ёки бу ечимлар билан адашиб, улоқиб юрмоқда. Зеро, Уммат муаммоси фикр билан боғлиқ бўлиб, унинг ишончини қайтармоқ ва уни қутқарадиган фикрни унга тушунтирмоқ керак. Уммат бу фикрни қабул қилмоғи лозим. Чунки унинг туйғулари исломийдир, умумий равишда Исломга қараб йўналмоқда. Бу кўп ҳолларда намоён бўлди. Аммо у бунинг учун Исломни сиёсий фикр ўлароқ қабул қилиши, бошқа фикрни – қандай фикр бўлмасин – олмаслиги ва улоқтириши шарт.

Кофирлар Исломнинг мусулмонларга қанчалар таъсирчанлигини ва уларнинг қалбидан жой олганини тушуниб етиб, уни қалбларидан суғуриб олишга ҳаракат қилишди. Аммо бунга қодир бўлишолмади. Бироқ, кофирлар мусулмонларни Исломга амалга қилишдан ва уни Халифалик давлатида гавдаланувчи татбиқига эришишдан чалғитишга муваффақ бўлишди. Ҳатто улар буларнинг барчасига муваффақ бўлишолмаса-да, бироқ, Исломнинг бир қисмини татбиқ қилувчи давлатларнинг тикланишига, шу билан у ердаги мусулмонларни динимиз давлатда татбиқ бўляпти, дея рози қилишга муваффақ бўлишди! Бу каби давлатлар ўзларининг хорижий, ҳарбий, иқтисодий, таълим, давлат аппарати ва маъмурий сиёсатларида Исломга асосланмай, шу кофирларга тобе бўлди ёки уларнинг сиёсати доирасидан чиқмади. Шу тарзда баъзилар адашди ва баъзилар буткул шунга қониқишди ва бошқа қонунлар ва тузумлар татбиқ этилса ҳам Исломдан маълум шаклнинг сақланиб қолишига рози бўлишди, буни турли сохта ҳужжатлар билан дастаклашди. Шундай қилиб, Исломни Халифалик давлатида барча ҳаётий соҳада қайта татбиқ этиш масаласи уларнинг тақдирий масалалари бўлмай қолди.

Шунинг учун Халифаликни барпо этишга фаолият олиб бориш ҳамда мусулмонларни бунинг учун тинмай ҳаракат қилишга даъват қилиш, унинг нақадар муҳим ва буюк иш эканини уларга ҳис эттириш мутлақ ва қатъий вожибдир. Бу эса, Ислом фикрларини жорий воқеаларга боғлаш ва барча муаммоларга исломий ечим бериш, сиёсий воқеа-ҳодисаларни кузатиб бориб, уларга сиёсий фикр ва таҳлил бериш, қолаверса, шу ҳақдаги шаръий раъйни баён қилиш орқали амалга ошади. Токи, мусулмонларда жамоатчилик фикри шаклланиб, воқеа-ҳодисаларга Ислом ақидасидан балқиб чиққан исломий фикр нуқтаи назаридан қарасинлар.

Буларнинг барчаси учун албатта холис онгли бир сиёсий етакчилик керак. Чунки одамлар бошсиз-марказсиз юролмайдилар, юрсалар-да, қаёққа ҳаракат қилиш ва кимга эргашиш кераклигини билмай гангийдилар. Мана шундай пайтда – худди бугунги кунда бўлаётгани каби – уларни ёвузлар ва нодонлар етакчилар етаклаб кетиши мумкин. Бундай ҳолатда Ҳизб аъзоларига вазифаси тушади. Халифаликни барпо этишга даъват қилаётган бу йигитлар ўзларини кўрсата билишлари ҳамда Умматга ҳақиқатни исботлаб беришлари керак. Яъни ҳар қанча имкониятлари оз ва кучлари чекланган бўлса ҳам, қаршиларидаги кучлар чор атрофдан ёпирилиб, барча макр-ҳийлалари ва мафкураю етакчиликлари билан уларга қарши курашаётган бўлса ҳам Ҳизб аъзолари ўзларининг ҳақиқий, онгли сиёсий етакчилар эканини, душманларининг макр-ҳийлалари тоғларни парчалайдиган даражада кучли бўлса ҳам, бироқ, улар Роббиларининг нусрат беришига, бунга ваъда берганига, интиқом олувчи Азиз-қудратли зот эканига чуқур инонишларини Умматга исботлаб бермоқлари даркор.

Умматда Исломга ҳамда унинг барча муаммо ва масалаларни ечишга қодир эканига ишонч пайдо қилиш керак. Зеро, Умматнинг ўз динини маҳкам ушлаб, уни татбиқ қилишга ҳаракат қилса, Аллоҳ унга нусрат беришига ҳамда Халифаликка даъват қилаётганлар холис онгли сиёсий етакчилар эканига ишонч ҳосил қилиши жуда муҳим ишлардан биридир. Чунки ишонч инсоннинг ҳаракат қилиши ва бўйсуниши учун кучли ундов-омилдир. Агар унда ўзига, фикрига, етакчисига ва Роббисига бўлган ишончи комил бўлмаса, ҳаракат қила олиши мумкин эмас. Чунки бундай ҳолатда ҳафсаласи пир бўлиб, умидсизлик ва турғунлик ҳолатига тушади, душмани буйруқларига таслим бўладиган, мавжуд воқеликка бўйсунадиган бўлиб қолади. Шунинг учун мустамлакачи кофир ўзининг бор имконияти билан мана шу ишончга путур етказишни қасд қилмоқда, шу ишни уддаласа, мусулмон уни енгишга ва мустамлакасию ҳукмронлигидан қутулишга муваффақ бўлолмайди, деб биляпти.

Бизнинг сиз мусулмонларга айтар сўзимиз қуйидагича:

Динингиз ҳақ дин, унда бошқа динлар ва мабдаларда топилмас ечим ва фикрлар мавжуд. Халифаликка даъват қилаётган Ҳизб айни исломий фикр ва ечимларни муфассал баён қилиб берди. Чунки у сиз билан ва сиз учун, динингиз учун фаолият қилмоқда. Шу боис, онглилик ва холислик билан сизга ҳақ-рост етакчилик қилаётган Ҳизбга нусрат-ёрдам бермаслигингиз асло дуруст эмас. Сизнинг Ғарб томонидан саҳифалари қора қилиб тасвирланган тарихингиз аслида ғоят нурафшон тарих. Чунки 13 асрдан зиёд вақт мобайнида Халифалик дунёни тебратди, унинг соясида сиз дунё хўжайини бўлгансиз, ўз диёрингизда тинч бахтли ҳаёт кечиргансиз, пешона терингиз билан ризқ топиб, танингиз соғ-саломат ҳолда яшагансиз, мамлакатларни фатҳ қилиб, ҳидоят улашгансиз, мазлумлар бошини силаб, бечораларга ёрдам бергансиз. Аммо Халифаликдан кейинги бугунги аҳволингизга бир қаранг… Бўлиниб, парчаланиб кетдингиз. Юртингиз, номусингиз ва молингиз душманга ҳалол бўлиб қолди. Худди бўрилар қўзига ёпирилиб ташлангандек ҳамма халқлар сизни таламоқда. Бас, етар энди, эгнингиздан ваҳн ғуборини қоқинг, ахир, сиз кучли Умматсиз. Бироқ сиз арслон каби қафасга ташланган бўлиб, сиз ўзингизни заиф санамоқдасиз, на фикрлашга қўйишади, на фаолият қилишингизга. Бугун душманингиз сизни қафасни синдириб чиқиб, унга ташланишингиздан қўрқмоқда. Шунинг учун сизни фалажлаб, ўзингизга бўлган ишончингизни синдириб ушлаб турибди. Душман тепангизга ўзининг амрига мунтазир жаллод ҳукмдорларини ўтқазиб қўйган. Бас, ўзингизга, динингизга ва Роббингиз ваъдасига инонинг. Наҳотки, Роббингизнинг сизни мақтагани ва улуғлагани сизга кифоя қилмаса:

﴿كُنتُم خَيرَ أُمَّةٍ أُخرِجَت لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالمَعرُوفِ وَتَنهَونَ عَنِ المُنْكَرِ وَتُؤمِنُونَ بِاللهِ﴾

«Сизлар одамлар учун чиқарилган умматларнинг энг яхшиси бўлдингиз: маъруфга буюрасиз, мункардан қайтарасиз ва Аллоҳга имон келтирасиз»                                                                                           [Оли Имрон 110]

Аммо агар Роббингизга ёрдам берсангиз, У ҳам сизга ёрдам беради:

﴿وَلَيَنصُرَنَّ اللهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ﴾

«Албатта, Аллоҳ Ўзига ёрдам берадиган зотларни ғолиб қилур. Шубҳасиз, Аллоҳ кучли, қудратлидир»                                                              [Ҳаж:40]

Роя газетасининг 2022 йил 9 феврал чоршанба кунги 377-сонидан