بسم الله الرحمن الرحيم

Иззат Аллоҳники, Унинг Росулиники ва мўминларникидир!

Ушбу мухтасар мавзумизни Аллоҳ Субҳанаҳуни ўз китобида марҳамат қилган азизлик хусусидаги каломи билан бошлаймиз. Аллоҳ Таоло айтади:

 وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ

“Ҳолбуки, азизлик Аллоҳга, Унинг Расулига ва мўминларига хосдир. Лекин мунофиқлар билмаслар”.   (Мунофиқун.8) 

Аллоҳ Субҳанаҳу барча умматлар, халқлар ўртасида адолат машъаласини баланд кўтариш ҳамда Исломни бутун оламга ёйишдек шарафли вазифани ишониб топширган, инсонлар ичида ўз роббисини розилиги йўлида молу-жонларини фидо қилишга аҳд берган мусулмон умматининг ўз Исломига қайтиш фурсати етиб келди.

Ўтган аср бошларидан буён бу уммат ўз Исломига қайтиш, уни ақлга асосланган эътиқод ва комил тузум сифатида ҳаётга татбиқ этиш йўлидаги фаолиятларини давом эттирмоқдалар. Шуни алоҳида таъкид билан айтамизки, бугунги уринишларда уммат фидойиларини фаолиятга ундаётган нарса ўзларини фикрлари учун пойдевор бўлган эътиқодлари, муаммоларига ечим ҳисобланган Ислом ҳукмлари, дунёқарашларини шакллантирган исломий тушунчалар мажмуи, фикрий етакчиликни ўзида намоён этган исломий фикрлар, умумий қилиб айтганда, буларнинг барчасини  ўзида жамлаган бутун оламга рисолат сифатида акс этган Ислом мабдасидир. Зеро, ўтган ўн уч асрдан зиёд давр мобайнида халқлар ва миллатлар ўртасида мусулмон уммати ўзининг энг юқори мавқеини фақат Ислом туфайлигина эгаллаган. Бу Уммат ғолиб ва музаффар бўлишининг ягона сабаби ҳам, азиз ва мукаррам бўлишининг бирдан-бир йўли ҳам ягона Исломдир.

Халқлар ва миллатлар, шу жумладан, барча мусулмонларнинг бошларига тушаётган бало-мусибатлар илоҳий қонунлар ер юзидан кўтарилиб, яъни татбиқ бўлишидан тўхтаб, мусулмонлар устига кофир, золим, фосиқ кимсалар томонидан ботил тузум олиб келинган кундан бошланди. Уммат ўз тақдирини шундай ботил тузум татбиқи остида белгилаши ортидан моддий ва маънавий қадриятлар остин-устун бўлиб кетди, бир сўз билан айтганда, кучлилар кучсизлар устидан ҳукмронлик қиладиган ўрмон қонуни пайдо бўлди.

Ислом ақлий эътиқод бўлиб, ундан дунё ҳаётининг барча жабҳаларини  қамраб олган комил бир тузум келиб чиқади. У Аллоҳ фарз қилган ва бажаришга ундаган ибодатларни баён қилиш билан инсоннинг яратувчиси билан, инсоннинг ўзи билан бўладиган алоқаларини тартибга солади. Шунингдек, нафл амаллар билан мушарраф қилиб, унга охират ҳаётига қадар саодат йўлини чизиб берди. У инсоннинг ўз вужуди билан бўладиган алоқасини тартибга солиб, унга хуш нарсаларни ҳалол қилди, нопок нарсаларни эса ҳаром қилди. Кийимларнинг мукаммалини, ахлоқларнинг гўзалини унга танлаб берди.

Шунингдек, Аллоҳ Субҳанаҳу инсонларнинг бошқа инсонлар билан бўладиган алоқалари эса муомала ва жазо чораларини ўз ичига олади. Ислом ҳаётнинг барча ишлари учун мўлжалланган мабдадир. Ушбу мабдани инсониятга бутун оламларнинг яратувчиси бўлган, яъни ҳар бир амалларимизни билгувчи, ҳатто қалбларимиздан ўтаётган кечинмалардан хабардор бўлган, шунингдек хоинларнинг хиёнати ҳам, уларнинг дилдаги пинҳоний туйғуларини ҳам билгувчи Зот тарафидан бизга Ўз росули томонидан юборилди. У Зот бу ҳукмларни қиёмат кунига қадар бўладиган вазиятлар, ҳолатлар ва замонларнинг ўзгариб туришидан қатъий назар ривожлантирилмайдиган, ўзгартирилмайдиган қилиб уларни ҳамма замону маконларда ҳаётдаги инсон муаммоларининг ечимларини қамраб оладиган жузъий қоидалар ва умумий ҳукмлар қилиб юборди.

Демак, шариат ҳукмлари билан боғланиш оддий деҳқонми, ишчими, олийгоҳ толибими, ҳокимми, бир сўз билан айтсак, ҳар бир иймон даъвосидаги мусулмонга фарздир. Аллоҳ Таолонинг ҳокимлар хусусидаги ҳукмлари қолган барча мусулмонларга ҳам тегишлидир. Хуллас, кимки хоҳ ҳоким бўлсин, хоҳ бошқа кимса бўлсин, модомики Аллоҳ нозил қилган шариат билан ҳукм юритмаса кофир ёки золим ёхуд фосиқ бўлади:

وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ

– “Кимки Аллоҳ нозил қилган шариат билан ҳукм юритмаса, бас, улар кофирлардир”.                      (Моида:44)

وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

– “Кимки Аллоҳ нозил қилган шариат билан ҳукм юритмаса, бас, улар золимлардир”.                      (Моида:45)

وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

– “Кимки Аллоҳ нозил қилган шариат билан ҳукм юритмаса, бас, улар фосиқлардир”.                     (Моида:47)

Ушбу оятларни чуқур англаб етган уммат ичидан шундай мутафаккир инсонлар етишиб чиқдики, улар Ислом ҳукмларини ҳаёт майдонида татбиқ этмаслик оғир гуноҳ эканлигини ҳамда Ислом ҳукмларини ҳаёт майдонига қайтаришлик воқелигини тиниқ англаб етдилар. Шундан сўнг ушбу ишга астойдил енг шимариб, бу воқени ўзгартириш учун ишга киришдилар. Улар бу дунёларига қараганлару унинг ҳеч нарса эмаслигини кўргач, ундан юз ўгирганлар, охиратларига қараганлару унинг изидан қувганлар. Ҳаётнинг маъносини Аллоҳга ишониш ва Аллоҳ розилигига эришиш йўлида бор куч-қувватларини сарф этишни буюк бахт деб билдилар. Ҳамда ана шу тўғри деб билган ишларида, ҳеч бир тузум билан муроса қилмай, ҳеч бир золимга ялтоқланмай Пайғамбар (с.а.в.) нинг йўллари бўлган фикрий ва сиёсий курашга шўнғиганлар.

Ўрганиш, изланиш ва ёрқин фикр юритишдан сўнг шу нарса аён бўлдики,  қайси асрда бўлмасин, бу умматни шу дунёдаги азизлиги ҳам, охират саодатига мушарраф бўлишлиги ҳам шак-шубҳасиз мабдаий Исломдир. Исломни ҳаётга қайтариш билан, яъни исломий ҳаётни қайта бошлаш билан янгидан уйғониш юзага келади. Исломий ҳаётни қайта бошлаш эса, унинг ҳукмларини комил, умумий тарзда татбиқ қилишга ҳамда Ислом рисолатини бутун оламга инсоният халоскори сифатида олиб чиқишга имкон беради. Бундай буюк иш сари қадам босган жамоани нажот топгувчи эканлигини олқишлаб, Аллоҳ Субҳанаҳу Ўз каломида шундай дейди:

وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

– “Сизлардан эзгулик (Ислом)га чорлайдиган, яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтарадиган бир жамоа бўлсин. Ана ўшалар нажот топгувчилардир”.    (Оли Имрон:104)

Биз Исломни маҳкам ушласак, Аллоҳ сизу-бизларни аждодларимизни Ислом билан азиз қилиб юксалтирганидек яна азиз қилажак. Ана шунда ўз азизлигимизга, иззату-шарафимизга қайтамиз. Ислом қутқарув чамбарагидир. Уни қанчалик маҳкам ушласак, нажот топамиз, тикланамиз, Аллоҳнинг изни ила азизу мукаррам бўламиз, ин ша Аллоҳ.

Аллоҳ Субҳанаҳу яна айтади:

الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

– “Ҳақиқат – бу Раббингиздан (келган хабардир). Бас, (Сиз) шубҳаланувчилардан бўлманг!”      (Бақара:147)

Хизб ут Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

10.08.2018й.