Кошки эди ўша пайтда ҳақни сўзлаб ўлиб кетганимда эди!

بسم الله الرحمن الرحيم

Қайсидир жойда арабларнинг бир зарбулмасалини эшитгандим, унда жумладан шундай ҳикоя қилинганди:

“Хўроз ҳар куни тонгда қичқириб одамларни уйғотар эди. Унинг эгаси унга: “Сен бизни безовта қиляпсан. Яна тонгда қичқириб бизни безовта қилсанг патингни битта қўймасдан юлиб оламан”, деди.

Хўроз қўрқди. Ўзига ўзи: “Зарурат ман қилинган нарсаларни мубоҳ қилади-ку! Жонимни сақлаш учун қичқирмаслигим шаръий сиёсатдир. Мендан бошқа хўроз бордир қичқирадиган”, дея  қичқиришдан тўхтади.

Шу кундан эътиборан унинг овозини ҳеч ким эшитмади.

Бир ҳафтадан сўнг эгаси келиб: “Сенинг борлигингдан нима фойда? Ҳеч бўлмаса товуқларга ўхшаб “қо-қоқ”лайсан энди. Бўлмаса патингни битта қўймай юлиб оламан”, деди. Хўроз энди қўрққанидан товуқларга ўхшаб “қо-қоқ” лай бошлади.

Бир ойдан сўнг хўрознинг эгаси келиб хўрозга: “Ҳар куни битта тухум туғмасанг сени сўйиб ейман”, деди. Шунда хўроз:

“Кошки ўша пайтда қичқириб ўлиб кетганимда эди!”, деди.   

Мен бу ҳикояни эсларканман, ўз кўзим билан анави хўроз ҳолига тушиб, хорликдан изтироб чеккан зиндондаги тақдирдошлар ва қамоқдан қутилиб қолиш учун не куйларга ўйинчи бўлган юрт ўғлонлари кўз олдимдан ўтади.

Одатда МХХ ходимлари бирор мусулмонни диндаги ҳизмати учун қўлга олса ИИБ хизматчиларидек бирданига қийноққа солмайдилар. Ҳозирда уларни номи ДХХга ўзгарди-ю, услуб ўша ўша. Сизни кабинетига чақирса ёки бирор идорада суҳбатга тортса, ўз қадрдонидек гапни узоқдан бошлаб мақсадини сўнггида ишора билан ошкор қилиб ўтади. Унинг йўлига кўнмаслигингиз маълум бўлгач, оила аъзоларингиз, заифаларингиз, қизларингизни тақволарига жуда “ҳавасда” эканидан сўзлаб, замонни “нозиклиги” ва бирор “бетини ювмаган” кишилар бехосдан “олиб кириб қўйиши”дан сўзлаб чўчитади. Шунга ўхшаш ўйинларга алданиб қўрқувингизни ошкор этсангиз, бас! Анави хўрозга қўйилган енгилроқ талабни қўяди. Бир муддат ўша талабига кўра даъватингизда сустликни ихтиёр этсангиз, кейинги талаби фалончини қаерда, нима сўзлашидан хабардор этишни “илтимос” қилади. Шайтон эса, қўрқувингизга қўрқувни зиёдалаб тобора сизни анави хўроз каби “патимни юлмасин” баҳонасида айёр ДХХ чалган куйга тушириб хорлик, пасткашлик, хиёнат, туҳмат сценарийларида салбий роллар ижрочисига айлантириб ташлайди.

Охир оқибат ҳийлакорга тик боқиб “тўйдим” десангиз қамоқ, ўлим билан таҳдид қилишга ўтгач, шу икки ишдан – ўлим ва қамоқдан қўрқиб, аввалда қилган жирканч ишларингиздан Аллоҳ олдида ҳисобот беришнинг даҳшати – МАҲШАР, ҲИСОБОТ ва ЖАҲАННАМ кўз олдингизда намоён бўлади-да:

Эй, Оламлар Роббиси! Кошки эди, манави иблис малайининг найрангларидан эмас, Сенинг азобингдан қўрққанимда эди, қанийди йигирма йиллар бошқа азиз биродарларим каби зиндонларда Сенинг зикринг ила умрим ўтиб, қалб хотиржамлигини ҳис этиб собирлардан бўлганимда эди. Кошки эди, золимга ҳақни баралла сўзлаб шаҳидлик топганимда эди, дея анави туғиш талаб қилинган хўроз аҳволига тушадилар.

Эй, азизлар! Аллоҳдан қўрқмасангиз, иблис ўзидан қўрқувчи қилиб сизни бошқарур, Росули ﷺ йўлида изма из юрмасангиз, шайтон йўлини сизга чиройли қилиб чорлагайдир. Ўлим бирдир. Қайтмоқ Аллоҳ ҳузуригадир. Тўғри йўл Муҳаммад ﷺникидир. Танлов эса, сизникидир азизлар!

﴿فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ﴾

– “Агар (ҳақиқий) мўмин бўлсангизлар, қўрқишингизга лойиқроқ зот Аллоҳ-ку, ахир?!”                                                  (Тавба:13)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

10.06.2022й