“Зиндон хотиралари” туркумидан

Негадир юзи қизарди

بسم الله الرحمن الرحىم

Учинчи секторга шошилиб зона штабидан келган СПП (аристонлар ичидан чиққан ментлар югурдаги):

 – Қизил биркалар ҳамменг сафлан, штабга! – деб қичқира бошлади. Бу зонада Ҳизб йигитларини ва бошқа гуруҳларда бўлган мўмин биродарларни бошқа аристонлардан осон ажратиб олиш учун кўкрак белгиларимизни қизил рангли қилишган эди. Анави СППнинг “прагон”идаги қизил биркалар хитоби бизга қаратилган чақириқ эди.

Йиғилдик, сафландик. Штабга боргач биринчи этаждаги “замполит” кабинети олдига бир қатор бўлиб терилдик. Ичимизда ғашлик, бу сафар нима учун ва ким чақирди экан, яна ур-тўполонмикин? Ёки бошқа бирор янгилик бормикин? Эшик ёнидаги навбатнинг биринчиси менинг чекимга тушди. Қолганларимиз ичкарида бизларни нима кутаётганини биринчи кирувчи орқали билиб олардик. Ва шунга қараб, суҳбат бўлса суҳбатга, тепа-теп бўлса калтакка ўзимизни ҳозирлаб олардик. Хуллас мен кабинетга қандай тайёрланиб кириш кераклигини билиб берувчи “қалдирғоч” бўлдим.

Эшик очилиб, “биттенг кир” деган овоз эшитилганидан кейин мен “ҳасбуналлоҳу ва ниъмал-вакил” деб ичкарига кирдим. Зона раҳбари тўрда ўтирган истараси қорилардек сипо кишига қараб: “эшон бобо, сизларни ёлғиз қолдираман, бу аҳмоқлар билан бир ўзиз гаплашингчи, зора эслари кириб инсофга келишса”, – деб хонадан чиқиб кетди.

Назаримда домладаги истара бир зумда ўзгаргандек бўлди. Исм, фамилия, қаерданман, қайси оқим, қачон қамалганман, қайтганманми ёки йўқ, нечта фарзандим бор, қамалмасдан олдин қаерда ишлаганман, маълумотим ўртами, олийми – барча  саволларига жавоб олгач домладан, нафақат илиқ қиёфа, балки сиполик ҳам кетгандек бўлди. У журнал ёзув-чизувидан бошини кўтариб “дежурный” суҳбатни бошлади. Ва томдан тараша тушгандек қилиб:

– Сизга нима етишмади, шунақа бузғунчиларга қўшилиб нима топдиз? – деди. Овозини баландлатишидан гўё савол менгамас, кабинет ташидаги бирортасига берилгандек бўлди.

Мен кетма-кет “гастрол”га чиқувчи домлалар билан гаплашавериб, уларнинг “оғизлари очилмасиданоқ қорнидаги овқат турини айтиб берар” даражада тажрибага эришиб ҳам улгурган эдим. Домланинг бу саволига ўта паст овозда жавоб айтиш билан гўё унга биринчи “танбеҳни” бергандек бўлдим:

– Буларга қўшилмасимдан аввал иймонлиман, деб жаннатдан умидвор бўлиб юраверибман”, – деган эдим, зонага келган қори домла “астағфируллоҳ” деди-да саволга “кўмиб” ташлади:

– Ноумид шайтон! Бу нима деганиз, ахир шаккоклик-ку, тез тавба қилинг! Тавҳид калимасини айтганмисиз, бас мусулмонсиз. Тўғри юриб тўғри яшасангиз, албатта жаннатдан умид қиласиз-да ука! – деди. Аммо бу сафар “танбеҳ” таъсирида овози анча пастлаганди.

– Алҳамдулиллаҳ, қори домла, калимамиз бус-бутун. Ла илаҳа иллаллоҳу Муҳаммад ур-росулуллоҳ! Лекин бу иймон амалсиз қолдирилса, қуруқ гапдек бўлиб қолаётганидан ичимда ҳаловат йўқ эди-да қори ака! – дедим.

– Қанақасига амалсиз бўлади укам? Намоз ўқисангиз, рўза тутсангиз, тўғри йўлга тушиб озодликка чиққач, ҳажга борасиз, пул топсангиз закот берасиз. Сиз бемаъни гапларни қўйинг, тавба қилинг! – деди.

– Бу ерда намоз у ёқда турсин, “субҳаналлоҳ”ни овоз чиқариб айтсангиз, “тегирмон”га ташлайдилар, – дедим.

Бу гапимдан негадир кўзлари олазарак бўлгандек туюлди менга ва юмшоқроқ оҳангда:

– Айб ўзингизда. Бу ерда намоз ўқиганингизни ўғривачча аристонлар кўришса, у ҳам ўқигиси ва сиздан номозни ўргангиси келиб қолади. Аммо сиздақа ҳизбчилар намозга сиёсатни қўшиб сотасизлар, тўғрими? – деди.

– Динимизни сиёсатга алоқаси йўқми? – дедим.

– Сиёсат ўз йўлига, дин ўз йўлига, аҳмоқлик қилменг. Расволарга эргашменг! – деди.

– Қори ака, мен ўн уч аср давомида юзлаб миллатни бир Уммат қилиб бошқарган халифаларни аҳмоқ, дейдиган муллани биринчи марта кўряпман. Агар холис бўлсангиз, барча халифалар Пайғамбаримиз ﷺ олиб келган Ислом сиёсати билан оламни бошқарганларини “аҳмоқлик” деганингиз учун тавба қилардингиз, – дедим.

Шу вақт домла кўрсатгич бармоғини қимтилган лабига босиб, сўнгра қулоғини кўрсатиб қўйди. Бу билан бизни эшитишяпти, деган маънони менга уқтирди.

Орадаги оз дақиқали жимликда домла кўзлари билан “мени тўғри тушун” маъносидаги ҳаракатларни қилиб улгурди. Эндигина бўғиб қўйгим келган қори домлага нисбатан ичимда бир зумдаёқ ғалати илиқлик пайдо бўлди. Кабинетда “жучок” бор дейишгани бор гап шекилли. Чунки мени домлага айтган кескин гапларимдан кейинги жимлик девордаги “қулоқ”ни безовталаб қўйгандек, эшик тарс очилиб ғазабнок бир формасиз кимса кирди. Домла гўё жиноят устида қўлга тушган ўғридек қизариб кетди. Рухсатсиз кирган бу бетайин нусха домланинг юзларидан нозик суратда ўзгача маънони ўқиётгандек ўқрайиб турди-да, менга юзини буриб “йўқол, чиқ” деди. Кабинетдан чиққанимда узун каридордаги навбат кутаётган биродарлар “қандай” деб қошларини тепага кўтарди. Мен бош бармоғимни муштумим устига тиклаб “зўр” дедим.

Секторга қайтгач, ортимдан бирин-кетин кириб келаётган биродарлар билан гаплашиб, суҳбат қандай бўлганини ўргандим. Аммо негадир бирортаси анави эшон бобо ҳақида илиқ гап айтмади. Шундан билдимки, мени кабинетдан ҳайдаб чиқарган ҳалиги формасиз нусха домланинг “гайка”ларини “регулировка” қилиб қўйибди шекилли, деб гумон қилдим.

Шу-шу бўлди-ю зоналарга келувчи домлаларнинг ҳеч “гайка”си бўшаганларини учратмадим. Эҳтимол, формасиз “мастер”лар кўчадаёқ домлаларни “ремонт” қилиб, “қилт” этмайдиган қилиб қўйган бўлсалар ҳам ажабмас. Аллоҳ Таоло сўзи рост, ваъдаси ҳақ бўлган Зотдир, зеро У дейди:

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا

– “Шунингдек, ҳар бир пайғамбар учун инсу жин (дан бўлган) шайтонларни душман қилиб қўйдик. Улар бир-бирларини алдаш учун гўзал (ялтироқ) сўзлар билан васваса қиладилар”. (Анъом:112)

(Юзи қизарган домлани эслаганим – ўша хотиралардан)

Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

06.07.2023й