Роббимизни  кўрсатмаларига амал қилсак, бирлашамиз, тикланамиз, нажот топамиз

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Ислом шундай бир динки, у инсоннинг ўз Яратувчиси билан, ўзи ва бошқа инсонлар билан қиладиган алоқаларини тартибга солиш учун Аллоҳ  томонидан саййидимиз Муҳаммад с.а.в.га нозил қилинган. Инсоннинг ўз Яратувчиси билан бўладиган алоқаси ақида ва ибодатларни ўз ичига олса, инсоннинг ўзи билан бўлган алоқаси ахлоқ, емак-ичмак ва либосларни, шунингдек бошқа инсонлар билан бўладиган алоқаси эса, муомала ва жазо чораларини ўз ичига олади. Ислом ҳаётнинг барча ишлари учун мўлжалланган дин бўлиб, қайси қўлимизда таомланишимиздан бошлаб, токи давлат раҳбарининг ўз қўл остидаги инсонларга қандай муносабат юритишигача бўлган ишлар тартибини баён қилган мабдадир.

Шунингдек, мўминлар кимларни дўст тутишимиз лозимлигини ёки аксинча душманларимиз ким, уларга бўладиган муомала тарзимизни ҳам белгилаб берган диндир. Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло бизларни яҳудий ва насронийларни дўст тутишдан огоҳлантириб, шундай деган:

يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

– “Эй иймон келтирганлар! Яҳудийлар ва насронийлар билан дўст тутинмангиз! (Уларнинг) баъзилари баъзилари билан дўстдирлар. Сизлардан кимки улар билан дўст тутинса, у албатта улардан (бўлиб қолур). Албатта, Аллоҳ золимлар қавмини ҳидоят сари йўлламагай”.       (Моида:51)

Зеро, мусулмонлар бир вужуд бўлиб, Ислом умматининг ажралмас бўлагидир. Биз ўтган асрда ғанимларимиз томонидан ағдарилган, яқин тарихда буюк Усмонийлар давлати номи билан дунё саҳнасида ўз ўрнига эга бўлган юртнинг авлодларимиз. Ғанимларимиз имкониятидаги бор куч-қувватини, ҳийла-найранг, алдовларини ишга солиб, бизни эътиқодимиздан,  тафаккуримиздан, дунёқарашимиздан айиришди. Бунинг натижасида яхши-ёмонни, дўст-душманни ўз қарашимиздан ташқари бўлган, душманларимиз тафаккуридан келиб чиққан ҳолда ажратадиган бўлиб қолдик. Гўё Аллоҳнинг Китоби ва Пайғамбарининг суннати йўлимизни ёритиб беришга ожиздек, инсониятни бахт-саодатга эриштира олишига шубҳа билан қарайдиган, тақлидий мусулмонларга  айланиб қолдик.

Бунинг асл сабаби эса, биз уммат фарзандлари кофирларнинг кимлигини, уларнинг дилларида нима борлигини кўрсатиб берувчи огоҳлик оятларини ҳар куни ўқисак-да, маъноларини тушунмадик, тушунганларимиз эса, эътиборсизлик билан ёки бугунги ҳукмрон тузумдан таъсирланган ҳолда кўз юмдик, қолаверса душманларимиз ёрдамига, маслаҳатига кўр-кўрона эргашдик.

Аллоҳ Таоло яна огоҳ қилиб айтади:

قَدْ بَدَتْ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ

– “Сизларни ёмон кўришлари оғизлари (сўзлари)дан аён бўлди, дилларидаги яширган (адоват)лари эса янада каттароқдир”.  (Оли Имрон:118)

Аллоҳ Субҳанаҳу Ислом ва мусулмонлар душмани бўлган кофирлар, насронийлар ва яҳудийларни нафақат ким эканлиги, балки уларнинг дилларидаги нафрат-адоватни ҳам ошкор қилиб бермоқда. Қандай қилиб ҳақиқий иймон кишиси уларнинг дилларида нима борлигини очиқ баён қилувчи оятларни ўқиб туриб, яна уларга умид боғлайди? Ақлли одамнинг шундай қилиши мумкинми? Биз мўминлар Роббимизнинг каломи тўғрилигига ҳеч қандай шак-шубҳа йўқ, деб иймон келтирганмиз.

Аллоҳ Субҳанаҳу Ўз каломида кофир, мунофиқ ва фосиқларни дўст тутишдан очиқ-ойдин қайтарган:

يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتْ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمْ الآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ  هَاأَنْتُمْ أُوْلاَءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمْ الأَُنَامِلَ مِنْ الغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

– “Эй мўминлар, ўзларингдан бошқаларни (яъни ғайридинларни) сирдош – дўст тутманглар! Улар сизларга зарар етказишда кучларини аямайдилар ва сизларни қийинчилик-машаққатларга дуч келишингизни орзу қиладилар. Уларнинг сизларни ёмон кўришлари оғизларидан ошкор бўлди. Дилларидаги (адоватлари) эса янада каттароқдир.. Агар ақл юргизсангизлар, сизлар учун оят-аломатларни аниқ-равшан қилиб бердик. Ҳой (мўминлар), сизлар уларни яхши кўрасизлар-у, улар сизларни суймайдилар. Сизлар (ҳамма) Китобга иймон келтирасизлар-у, (улар сизларнинг Китобингизга иймон келтирмайдилар). Сизларга йўлиққанларида: «Иймон келтирдик», дейишади. Ўзлари ҳоли қолишганда эса, сизларни қаттиқ ёмон кўрганлари сабабли бармоқларини тишлайдилар. (Эй Муҳаммад алайҳис-салом, уларга): «Шу адоватларинг билан ўлиб кетинглар!», – деб айтинг! Албатта Аллоҳ дилларни эгаллаган сирларни Билгувчидир”. (Оли Имрон:118,119)

Роббимизнинг ушбу сўзларига амал қилсак, ҳақиқий дўст киму, душман ким ажратамиз, шунингдек уларнинг алдамчи ташвиқотларига алданмаймиз. Натижада, бутун ер қуррасидаги мўминлар бир ёқадан бош чиқариб бирлашамиз, тикланамиз, нажот топамиз. Аксинча йўл тутиб, Роббимизнинг огоҳлантирувларидан юз ўгирар эканмиз, тубанлик қаърига шўнғишда давом  этамиз. Агар Аллоҳнинг ҳукмларини ер юзида қойим қилишга бел боғламас эканмиз, махшар майдонида буюк қудрат Эгаси бўлган Роббимизга кўр, кар, соқов ҳолда, яъни қўлларимиз қуруқ ҳолда йўлиқишимиз муқаррардир. Бундан Аллоҳнинг Ўзи асрасин.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

19.11.2019й