بسم الله الرحمن الرحيم

Уйғониш тўғрисида туркумидан: Капитализм Исломни насронийлик динига умумий таққослаш йўли билан тушунади

Инсонларга айнан уйғониш нима эканлигини танитишдан кўзлаган мақсадимиз, улар уйғонишни таниш натижасида уйғониш сари ҳаракат қилсинлар, ин ша Аллоҳ!

Исломнинг асл моҳиятини тушунишда хатоликнинг вужудга келиши аксар ҳолатларда бу динга куфр нуқтаи назари таъсирида ёндашиш оқибати ҳисобланади. Шунинг учун Исломга нисбатан ботил нуқтаи назар ва бу нуқтаи назарнинг келиб чиқиш асоси тўғрисида етарлича маълумотга эга бўлиб олиш керак. Ана шунда Исломга отилаётган тошларнинг қаерга бориб тақалиши ва уларга нисбатан қандай позицияда туриш тўғрисида маълум маънода тушунча пайдо бўлади. Бугунги мавзуимизда капитализмнинг Исломга нисбатан тушунчаси қаердан шаклланганлигига тўхталамиз.

Баъзи динларнинг назарида борлиқда ҳис қилиш мумкин бўлган ва ҳис қилиш мумкин бўлмаган – ғайбий нарсалар мавжуд. Инсонда руҳий юксалиш ва жисмоний талаб мавжуд. Ҳаётнинг эса моддий жиҳати ва руҳий жиҳати мавжуддир. Ҳис қилинадиган нарсалар ғайбий нарсалар билан зиддиятдадир. Руҳий юксалиш жисмоний талаблар билан келиша олмайди. Модда эса руҳдан ажралгандир. Шунинг учун ҳам бу икки томон – уларнинг назарида – бир-биридан ажралган. Чунки бу иккисининг ўртасидаги зиддият уларнинг табиатидаги асосий ҳолатдир, яъни уларни бир-бирига қовуштириб бўлмайди. Тарозу палласида бири оғир келса, иккинчиси енгил бўлиб қолаверади, шунинг учун охиратни хоҳловчилар руҳий жиҳатни танласин!

Мана шу фикрдан насронийлик динида икки ҳокимият – руҳонийлар ҳокимияти ва замонавийлар ҳокимияти вужудга келди. «Шоҳнинг ҳаққини шоҳга, Парвардигорнинг ҳаққини Парвардигорга бер!» шунинг қабилидандир. Руҳоний ҳокимият эгалари диндорлар ва коҳинлар эди. Улар ҳаёт майдонида руҳонийлар салтанати замонавийлар салтанатидан нуфузлироқ бўлиши учун замонавийлар ҳокимиятини ҳам ўз қўлларига олишга доимо ҳаракат қилар эдилар. Замонавийлар ҳокимияти билан руҳонийлар ҳокимияти ўртасидаги низо мана шундан келиб чиққан эди. Охири диндорлар руҳоний ҳокимиятда мустақил қилиниб, замонавийлар ҳокимиятига аралашмайдиган бўлдилар. Бу билан дин ҳаётдан ажратиб юборилди. Бунинг сабаби дин коҳинликдан иборат эканлигидир. Ушбу динни ҳаётдан ажратиш капитализм мабдасининг асосидир. У ғарб дунёқарашининг асоси ва ғарб мустамлакачилиги бутун дунёга тарқатаётган, даъват қилаётган фикрий етакчиликдир.

Бу мафкурани ғарб ўзининг сақофат таянчига айлантириб, унинг асосида мусулмонларнинг Исломга бўлган эътиқодини бузмоқчи бўлади. Чунки у Исломни насронийлик динига умумий таққослаш йўли билан таққослайди. Кимки ушбу «Динни ҳаётдан ажратиш» ёки уни давлатдан ёки сиёсатдан ажратиш даъватини ёяр экан, у ажнабий мафкурага тобе, кофирлар орқали бошқарилаётган қўғирчоқ ва – яхши ният биланми, ёмон ният биланми – мустамлакачиликнинг гумашталаридан биридир. У ё Исломдан мутлақо бехабар ёки унинг душманидир.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Абдуллоҳ

21.04.2018й.