Қуръон боғларига саёҳат
Қуръон боғларига саёҳат
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
ان النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَيْرُكُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ وَعَلَّمَهُ
Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: “Сизларнинг ичингизда яхшироғингиз, Қуръонни ўрганган ва уни ўргатганингиздир”. Бухорий ривояти.
Муқаддас китоби бўлган Қуръони Каримни бандалари учун дастур қилиб берган Аллоҳга мақтов ва ҳамдлар бўлсин. Ушбу Китоб мўъжизалиги билан Пайғамбарлиги исботланган Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламга саловоту саломлар бўлсин.
Рукнимизнинг аввалги сонида Бақара сурасининг 130-131-132-133-134 оятлар тафсирининг иккинчи қисмини кўриб чиқишни бошлаган эдик, бу сонда иккинчи қисм давомини ва учинчи қисмни кўриб чиқамиз.
Даъватни олдинги пайғамбарлардан бирортасининг ақидасига қаратиш жоиз эмас. Даъват фақат исломий ақидага қаратилиши лозим. Зеро, олдинги пайғамбарларнинг ақидаси мана шу исломий ақиданинг бир қисмидир. Шариат масаласида ҳам даъват фақат исломий шаръий ҳукмларгагина қаратилиши даркор. Зеро, исломий шариат олдинги пайғамбарларнинг шариатини насх қилади. Улардан фақат Ислом томонидан эътироф этилганларигина қолади.
Хулоса:
А) Олдинги пайғамбарларнинг динига ақида жиҳатидан имон келтирамиз. Чунки уларнинг ақидаси исломий ақиданинг бир қисмидир.
Б) Олдинги пайғамбарларнинг дини шариат жиҳатидан Ислом билан насх қилинган. Улардан фақат Ислом томонидан эътироф этилганларигина қолган. Мана шу қолганлари Исломнинг бир қисми ҳисобланиб, уларга амал қилинади. Улар олдингиларнинг шариати, деб эмас, Ислом олиб келган шариат, деб эътибор қилинади.
В) Ислом келганидан кейин даъват олдинги пайғамбарлардан бирортасининг динига қаратилиши дуруст эмас. Даъват фақат ва фақат Исломгагина қаратилади. Олдинги пайғамбарларнинг динларидан қайси бир бўлаги Ислом томонидан эътироф этилган бўлса, у Исломнинг бир қисми, деб эътибор қилинади.
***
3-Иброҳим а.с. Аллоҳнинг фармонини холис, чин кўнгилдан, итоаткорлик билан бажарди. Ўғилларига ҳам шуни васият қилди. Яъқуб а.с. ҳам ўғилларига Аллоҳ уларга танлаб берган мана шу динни маҳкам ушлашни, то вафот этгунга қадар унда давом этишни, мусулмон бўлиб ўлишни васият қилди. Яъни уларга бирон лаҳза ҳам тоатдан, таслим бўлишдан, бўйин эгишдан қолмасликни тайинлади. Чунки ўлим қачон келишини улар билмайдилар.
(فَلاَ تَمُوتُنَّ إَلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ бас, мусулмон бўлган ҳолингиздагина дунёдан ўтинг!). Яъни то вафот этгунингларга қадар Исломда барқарор туринглар. Ўлим келган пайтида мусулмон ҳолда бўлинглар. Бу гапнинг ҳақиқий маъноси мусулмон ҳолатда бўлмай туриб ўлманглар, деганидир. Бу ерда ўлишдан қайтарилаётгани йўқ. Фақат ўлим пайтида мусулмон бўлиш тайинланяпти. Масалан, хушусиз намоз ўқима, десангиз намоздан қайтарган бўлмайсиз. Хушусизликдан қайтарган бўласиз. (Хушу – Аллоҳга бўйсуниш). Бу ерда ҳам худди шундай. Ўлимдан қайтарилаётгани йўқ. Ўлим пайтида мусулмон бўлмай қолишдан қайтариляпти.
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Муслим
31.03.2019й.
