بسم الله الرحمن الرحيم

Асосий муаммонинг ечими

43 — қисм

Инсон қаердан келди?

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ

(Қасамки), Биз инсонни (яъни Одам алайҳис-саломни) лойнинг мағзидан яратдик. (Мўъминун:12)

Уни нима кутяпти?

ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ * ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ

"Сўнгра, албатта, сизлар бундан кейин ўлгувчисизлар. Сўнгра, албатта, сизлар қиёмат куни қайта тирилтирилувчисизлар".             (Мўъминун:15,16)

Нима учун яратилди?

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

"Жин ва инсонни фақат Менга ибодат қилиш учунгина яратдим". (Ваз-зариёт:56)

Бунинг натижаси нима?

فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى * وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً

"Агар Мен томонимдан сизга ҳидоят келганида ким ҳидоятимга эргашса, у адашмас ва бадбахт бўлмас. Ким менинг зикримдан юз ўгирса, албатта унга торчилик ҳаёти бўлур ва қиёмат куни уни кўр ҳолида тирилтирурмиз".(Тоҳа:123-124)

Инсон қаердан келди? Уни нима кутяпти? У қандай мақсад учун яратилди?

Инсон ҳаётидаги асосий муаммо — унга бу ҳаётнинг ҳақиқати, бу дунё ҳаётининг ундан олдинги ва кейинги нарсаларга алоқаси ҳақида умумий фикр беришлик билан ечилади. Асосий муаммонинг ечими топилган тақдирдагина бошқа муаммоларни ечиш осон бўлиб қолади.

Инсоннинг асосий ва иккинчи даражали муаммолари

Аёлга нотўғри қараши (давоми)

     Жинсий мойиллик – нав ғаризасининг кўринишларидан бири. Узвий эҳтиёжлардан фарқли равишда, бошқа ғаризалар каби бу ғаризани қўзғатиш учун ташқи омилнинг мавжуд бўлишини талаб қилади. Ислом ақидаси жамоат жойларида эркак ва аёлга кийимда ва ахлоқда чегаралар қўйиш билан бу қўзғатувчи омилнинг пайдо бўлишига тўсқинлик қилади.

     Натижада, ғаризани қўзғалишига олиб келадиган ҳеч нарса келиб чиқмайди ва инсонларни жамоий ҳаётдаги ишларидан ҳеч нарса чалғитмайди. Ислом эркак ва аёлни ғаризани қўзғатмаслик учун нигоҳларини ерга қаратишни, жинсий аъзоларини ҳаромдан сақлашни буюрди.  Ислом аёлга жамоий ҳаётда ҳамда шахсий ҳаётидаги маҳрам бўлмаган бегона эркаклар олдида “зийнатлар”ини (авратларини) кўз-кўз қилишни таъқиқлади.

     Ислом аёлга номусини сақлашга буюрди ва жамоий ҳаётдан иккала жинсни ҳам ғаризага асосланган ҳайвоний қарашларни олиб ташлади ва жамоий ҳаётда улар ўртасида шаҳвоний қарашлардан узоқ бўлган муносабатларни ўрнатишни буюрди.

     Инсонга нима кераклигини  унинг Яратувчиси яхшироқ билади ва инсоннинг ўз узвий эҳтиёж ва ғаризаларини қондиришда қандай муаммоларга тўқнашишини ҳам билади. Шунинг учун Аллоҳ Таоло инсонга ўз фитрати – узвий эҳтиёж ва ғаризаларини қондириш учун   тўғри тузумни, тўғри тушунчаларни, тўғри қарашни берди. Майл туфайли эркак ва аёл ўртасида тартибга муҳтож бўлган муносабатлар пайдо бўлади.

     Тўғри тузум бу муносабатларни ва улардан келиб чиқадиган нарсаларни тартибга солди. Бу – ҳомиладорлик, туғиш, эмизиш, парвариш, тарбия, қариндошлик. Аёл эрнинг ёки валийсининг таъминотида бўлади; бу Аллоҳнинг амридир. Аллоҳ Таоло аёлни эрига итоат этишга буюрди, лекин бу итоат Аллоҳга бўлган итоатсизликка олиб бормаслиги керак. Эрга аёлни уй билан таъминлашни буюрди. Буларнинг барчаси инсонларнинг бир бири  билан бўладиган муносабатларида муаммоларга дуч келмаслигини таъминлашга қаратилган.

     Аллоҳ Таоло эркак ва аёл ўртасидаги жинсий майлдан узоқ бўлган муносабатларини тартибга солди. У яқин қариндошлар билан алоқани ушлашни буюрди. Буни Аллоҳга яқинлашишнинг воситаси қилиб, бунинг учун савоб – мукофот ваъда қилди. Шунингдек, У узоқ қариндошлар билан ҳам алоқа ўрнатишни буюриб, буни ҳам Аллоҳга яқинлашувчи восита қилди.

     Аллоҳ Таоло мерос ҳақида қонун ўрнатди, эркаклар ва аёлларга улар учун бериладиган улушни белгилаб қўйди.

     Аллоҳ Таоло фарзандларга ота-онани ҳурмат қилишни буюрди.

     Аллоҳ Таоло Ислом руҳида уч қизини, шунингдек, икки қизини, ҳатто биттасини ҳам тарбиялаб етиштирганларга жаннат ваъда қилди. Аллоҳ уларни оталари учун дўзах ўтига тўсиқ қилди. Аллоҳ Таоло қизларни тириклайин кўмишни, ҳаётдан маҳрум қилишни  маън қилди. Акс ҳолда бу дунёда ҳам, Охиратда ҳам уларни жазо кутаётганлигидан огоҳлантирди. Ҳамда қашшоқлик ёки қашшоқлик олдидаги қўрқув туфайли болаларни ўлдиришни таъқиқлаб, ота-оналарига ризқ бергандек, болаларнинг ҳам ризқини беришлигини хабарини беради.

     Инсонлар бу дунёни лаззатланиш майдонига айлантирганликлари сабабли, гўё ҳар бир киши бунга интилиши керакдек, инсоният азоб-уқубат ботқоғига ботиб бормоқда.

     Капиталистик тузум аёлни қоматининг гўзаллигига қараб баҳолаб, уни сотадиган ва сотиб оладиган буюмга айлантирди.

     Капиталистик тузум аёлни доимо ташқи кўриниши ва гўзаллигини сақлаш учун парваришлаш, мода орқасидан қувиш билан банд қилди; унинг олдига доимо чиройли ва жозибали кўринишни бош вазифа қилиб қўйди. Бу тузум аёлни кўзи оч эркаклар учун ўлжа қилди. Шу тариқа уни уйдан чиқарди, ечинтирди, ҳаёдан маҳрум қилиб алдади. Бу тузум аёлни ўзини боқиш учун ишлашга мажбур қилади. Ва бу мажбуриятларни бажариш учун аёлда вақт ҳам етишмайди.

     Капиталистик тузум “эркинлик” деб аталган янги илоҳни ўйлаб топди, бунинг натижасида инсон табиати ўзи билан зиддиятга кирди, инсоннинг ғаризалари эса бир бири билан тўқнашди. Инсонларга мўлжал олиш қийинлашди: мажбуриятларни бажариб, навини сақлашликка интилиш керакми ёки бошқаларни унинг гўзаллигига қойил қолишилари учун гўзаллигини сақлашгами? Шу тариқа инсонларнинг ғам-ташвишларини чеки кўринмади.

     Аёлга етган мусибат эркакка ҳам етиб келди, чунки у  аёл билан бўлган муносабатида ўз навини сақлаб қолишга эътиборсизлик кўрсатади. Гарчи навини сақлаб қолишлик уни хотиржамлик ва қониқишликка олиб келса ҳам, у бу вазифадан юз ўгиради. Инсон ғаризани қондиришликни ўзини мақсад қилди, унинг ортидан доим қувди, аммо сароб каби унга ета олмади. У қондиришликнинг ортида мақсад яширинган деб ўйлайди ва умидсизлик келмагунча қидиришда давом этади. Натижа уни янада катта кулфатларга олиб борувчи ахлоқсиз, ғайритабиий қондириш бўлади.

     Инсоният ҳаётидаги асосий ва иккинчи даражали муаммоларини ечими сифатида ислом ақидасини тўлалигича қабул қилиши керак бўлади. Бу ақида инсонни яратган Яратувчи – Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло тарафидан юборилган. Ўзи яратган маҳлуқининг табиатини Ўзи яхши билади. Шунинг учун ғариза ва узвий эҳтиёжларни тартибга солувчи тўғри тузум фақат Ундангина чиқади.

Бутун Оламлар Роббиси Аллоҳ Субҳанаҳу ва Толога ҳамдлар бўлсин!

Махсус Ҳизб ут-Таҳрир Марказий Матбуот идораси радиоси учун

Абу Муҳаммад (Халифа Муҳаммад).