Устингдаги кўйлакдан гапирмагунингча сени эшитмаймиз

بسم الله الرحمن الرحيم

Саодат асри – Умматнинг Аллоҳ билан алоқаси кучли бўлган даврдир. Ҳар ишни Аллоҳ ва Росули ﷺ кўрсатгандек бажаришга киришиш Умматга ўша саодатли асрни қайтаради. Қачонки мусулмонлар ўз ишларини Аллоҳ ва Росули ﷺга ҳавола қилмай ўзбошимчалик қилгач устимизга золим, зўравон, жоҳил подшоҳлар келиб қолди. Бугунги бузуқ воқелик бутун инсоният кўз ўнгида турибди.

Бугунгиларга Абу Бакр розияллоҳу анҳу садоқатидан ёки Умар розияллоҳу анҳу адолатидан сўзласак, буни гўё бир эртакдек эшитиб ундай раҳбарлар қайтишини мумкин бўлмаган иш, деб ҳисоблайдилар. Аслида шундайми? Йўқ албатта. Қачонки биз ўша саҳобаларни тарбиялаган ақидани таниб, уни ҳаётимизда дастурул амал қилсак ўша “эртак”нинг ҳаётимизга қайтганини кўрамиз. Келинг, ўша саодатли асрга бир зум назар солайлик. Сарвари коинот ﷺнинг садоқатли саҳобаси Умар розияллоҳу анҳу ҳақида Ибн Қутайба, Ибн Жавзий, Ибнул Қаййим ва бошқалар зикр қилган машҳур бир воқеани эслайлик. Абу Бакр розияллоҳу анҳудан кейин халифа бўлган Умар розияллоҳу анҳу умматга хитоб қилиш учун минбарга чиққанида эгнидаги янги кўйлакни кўрган кишилардан бири:

– Эй Умар, устингдаги кийимдан гапирмагунингча сени эшитмаймиз ва итоат қилмаймиз, биздан ҳар биримизга бир кийимга етгулик бир бўлак мато берилди, сен эса бўйи узун кишисан, ўша мато сенга кийимликка етмайди…, – деди (Чунки жиҳодда ўлжага тушган мато тақсимланганида ҳар бир кишига бир кўйлаклик мато берилганидан ҳамма хабардор эди. Умар розияллоҳу анҳунинг эгнида ўша матодан кўйлак бор эди). Шунда Умар розияллоҳу анҳу ўғли Абдуллоҳга қараб: унинг бу гапига жавоб бер, – деган эди, Абдуллоҳ етмаганига ўзига тегишли матодан берганини айтгач уммат қаноатланди. Шундан кейингина мусулмонлар халифаси хутбасини бошлади.

Ўша даврда бу саволни берувчи ҳам бирор киши тарафидан маломат қилинмади. Халифа ҳам бу саволдан малолланмади. Чунки барча ўз ўрнини тўғри англаган эди. Яъни халифага итоат қилиш қанчалар вожиб бўлса, уни муҳосаба қилиш ҳам шунчалар вожиб эканини барча бирдек англар эди. Ва ҳар бирлари – хоҳ раҳбар бўлсин, хоҳ волий ёки қози бўлсин – ҳисоботини Аллоҳга берадиган Кун келгунича бир-бирларини муҳосаба қилишни тарк этмас эдилар. Уммат ўз устидаги халифаларни шундай муҳосаба қилиб келгани боис ер юзида бир минг тўрт юз йилга яқин эзгулик ҳукмрон бўлди. Ислом Давлати халифасидан ҳисобот сўраш уммат учун, ҳисобот бериш эса, халифа учун бир одатий ҳол бўлган.

Эй азизлик низоми қўлида турган биродарлар! Ана энди фикрлаб кўринг! Устингиздаги раҳбарни тергаш вожиблигини биласизми?! Улар Аллоҳнинг қонунларига терс кетса бир калима ҳақ сўз айтишга қодирмисиз?! Олим деб билганимиз уламоларни, жоҳил, ёлғончи дин душманларини, юрт раҳбарларини, қўйингки, барча узоқ-яқин қариндошларимизни Ҳақдан юз ўгирсалар муҳосаба эта олганмизми?! Йўқ! Нега? Чунки бундай иш бизларга “кўролмаслик”, барчани “кетини ковлаш”, “закончилик” дея қон-қонимизга зимдан сингдириб ташланган. Тенгдошу қўшни кишиларга ва уларни фарзандларига бирор шаръий танбеҳ айтгудек бўлсак “бу менинг шахсий ишим” дейишига аллақачон кўникиб кетдик. Ахир, бу ибора ғарб кофирларининг севимли ибораси-ку! Динимизда ҳар бир мусулмон бир вужуднинг ажралмас қисми эди-ку!

Тўғри, бугун ўз ақидаларини, яъни борлиқни яратган ва нозик қонуният асосида бошқариб турган Аллоҳнинг борлигини ўз ақллари билан ва Қуръон билан Суннатдаги қатъий далиллар асосида идрок қилишга эришган азизларимиз ҳам аввалдаги саҳобалар йўлидан изма-из юриб улардек уйғондилар. Аммо аксарият мусулмонлар уларни танишдан ожизланди. Уларнинг даъватига қулоқ очмадилар. Ва энг даҳшатлиси, золим ҳукумат ташвиқотларига, масжид минбарларидаги ҳукумат муллаларининг ўша азизларингиз ҳақидаги уйдирма-бўҳтонларига кўр-кўрона ишондилар. Сиз содда халқимизнинг сукутини розилик, дея баҳолаган ҳокимлар ораларингиздан мана шундай уйғоқ сара йигит-қизларингизни олиб кетиб қатл қилди, қамади ва хануз зиндонларида ушлаб турибди. Вазият шу даражага етдики, ораларимизда даъватчилар тугатилгач Қуръони Каримни ўргатган ёшу қариларни таъқиб қилишдан ҳам тортиниб ўтиришмади. Ва ҳозиргача илм аҳлига қарши кураш давом этмоқда. Унинг сабабларидан бири сиз азиз халқнинг сукутда эканлигингиздир. Модомики, золимлар зулмларига сукут қиларканмиз, уларнинг жиноятига шерик бўлишимиз айни ҳақиқатдир.

Биз сўзимиз бошида Умар розияллоҳу анҳуни бекорга эсламадик. Агар биз устимизга турли ёлғонлари билан келиб ҳоким бўлаётганларни нима билан бошқараётганини англасак, уларнинг элга қилаётган зулмига сукут қилмай улардан ҳисоб сўраганимизда эди, не-не ўғлонларимиз қамоқларда чиримаган, қанчаларимиз ўриснинг кўчаларини супурмаган, ўша қаттол Путинни ҳимояси учун ношаръий жангларда қурбон бўлмас эдилар. Халифанинг кўйлагидан ҳисоб сўралганидек бугунги раҳбарга ҳам:

– Сен юрт тиллоларидан, газ ва светларидан, сув ва яйловлардан, боламизга араб тилидан таълим бериб жазоланган онадан, зоналарда 23 йилдан бери ўтирган, қийноқларга солиниб қайноқ сувларда қатл қилинганлардан, еб тўймас қариндошларингдан, халқни қамаш билан қўрқитаётган ДХХ ва ИИБ ходимларингдан, оч-юпун халқдан жавоб бермагунингча сени эшитмаймиз, алдовларингга ишонмаймиз, – деёлганимизда эди! Афсуски, бундай сўз айтишга қодир бўлолмадик. Чунки ҳақ сўз айтувчи бу юртда қамалади, қатл қилинади. Шундан чўчидик, аммо Аллоҳ олдида бу сукутимиздан сўралишдан қўрқмадик. Оқибат эса аянчли бўлди. Юртда маддоҳлар, юзсиз ҳокимчалар, ДХХлар, мелисалар, фоҳишалар, бузуқилар ва саллали каззобларгина омондадир.

Эй азиз уммат, кўйлагидан ҳисобот қилишга журъатли умматни тарбиялаган Исломингизни соғинмадингизми, “йўловчини оти қоқилса шундан сўраламан” дегувчи ХАЛИФАЛАРНИ соғинмадингизми?! Мабодо ўша эзгуликни қайтаришга қўрқсангиз, ораларингиздан чиқаётган азизларни қатлларига, қамалишига сукут қилиб розилар қаторида Аллоҳга рўбарў бўлишдан қўрқинг! Ва сиз азизларга бугунги масжид минбаридан туриб ўша золим раҳбарларингизга шукр қилишга чорловчи имомларнинг мунофиқлигидан сўзлаб қамалган ўғлонларни ҳимоясига ҳеч бўлмаса бир калима сўз айтинг! Шижоатли, журъатли бўлишдан қўрқманг, чунки бу эркаклик сифатлари ўлимни сизга яқинлатмайди. Ва ўта эҳтиёткор, ҳамиятсиз, хор бўлишга одатланманг, чунки бу иллатлар умрингизни узайтирмайди. Хулоса қилиб айтганда, ҳақ чақириққа лаббай деб жавоб беринг!

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ

– “Эй мўминлар, Аллоҳ ва Унинг пайғамбари сизларни абадий ҳаёт берадиган нарсага даъват қилар экан, уни қабул қилинглар”.     (Анфол:24)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

07.10.2022й