بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Огоҳ бўлингким, Аллоҳнинг нусрати яқиндир!

Бугунги кунда Ислом олами куфр томонидан унга қарши олиб борилаётган курашда охирги хамлаларни олаяпти. Бу табиий албатта, Аллоҳ Таъоло бандаларини зулматлардан нурга олиб чиқиш учун, бандаларини қайси йўлдан юрсалар У Зот белгилаган йўналиш бўйича юришларини кўрсатиб бериши учун юборган Пайғамбарини пайғамбар қилиб танлаган вақтдан буён, куфр оламининг Исломга қарши кураши тўхтагани йўқ. Ва бу кураш қиёматгача давом этади. Охирги хамлаларини деганимизнинг боиси, мана 90 йилдан буён, мусулмонларнинг Халифалик давлатлари тугатилган кундан буён, дунёни қонхўрлик билан, мустамлака билан, зулмлар билан қонини сўриб келаётган, куфрнинг асосини ифодаловчи Ғарб ва Америка бугунгача Ислом ва мусулмонларни хорлаш, топташ, йўқ қилиш учун қўлларидан нима келса, ҳаммасини амалга ошириб келишди. Лекин уларнинг Исломга нисбатан нафратлари ўта кучлилиги сабабидан, мусулмонлар устига хаддан зиёд зулмларни кучайтириб юбориши, мусулмонларнинг кўзларини очилишига, зулмни хис қилишга олиб келди. Натижада Ислом олами ўзининг ким эканлигини, ким учун яшаш кераклиги, ким унинг устидан хукмрон бўлишга хақли эканлиги, кимнинг қонунлари бўйича яшаши тўғри бўлиши ҳақида, бундай қонунлар ўзининг динида энг мукаммал кўринишда бор эканлигини тушуниб ета бошлади. Мусулмонлар яна Ислом билан яшаш зарурлигини хис қила бошлади, уйғона бошлади. Бу уйғониш моддий хокимият учун уйғониш эмас, балки ҳақиқий Аллоҳнинг қонунлари бўйича ҳаётни жорий қилиш учун уйғониш эди. Куфр олами мусулмонларни ўзлари ғафлат уйқусидан уйғотдилар, энди мусулмонларни қайта ухлата олмайди.

Тарихга назар ташлайдиган бўлсак, Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам замоналаридан то хозирга қадар, куфр ва Ислом ўртасида кетаётган курашда, қачонки мусулмонлар ақидаларига таяниб, ҳақиқий ёрдамни Аллоҳнинг ўзидан, деб билган холатларида доим уларга Аллоҳнинг нусрати ёнма – ён бўлиб келди. Пайғамбар алайҳиссалом Роббисидан келган рисолатни умматга етказаётганида, мушриклар томонидан мусулмонларга азият ва қийноқларнинг ўша пайтда имкони бор турларини қўлланди. Бу зулмлар шу даражага етиб бордики, Пайғамбар алайҳиссалом билан бирга иймони синалаётган саҳобаларнинг баъзилари ушбу зулмларга чидашга тоқатлари етмай қолиб, Пайғамбар алайҳиссаломнинг олдига келиб, мушрикларнинг зулми хаддан ошиб кетди, Аллоҳга дуо қилинг Ўз нусратини берсин, деган маънода сўзларни айтишди, шунда Аллоҳ Таъоло Пайғамбарига ушбу оятни нозил қилди,

وزلزلوا زلزالاً شديدا حتى يقول الرسـول و الذين آمنوا معه متى نصر الله ألا إن نصر الله قريب

“…ва қаттиқ ларзага туширилдилар, хатто Пайғамбар ва у билан бирга иймон келтирганлар Аллоҳнинг нусрати қачон келади, дейишди. Огоҳ бўлингким, Аллоҳнинг нусрати яқиндир.”                                                                 (Бақара. 214)

Вақт ўтиши билан кофирлар мусулмонлар устидан хар қанча хукмрон бўлишмасин, ҳар қанча зулмларни қўллашмасин, Исломни Аллоҳ Таъоло Ўзи азиз қилди,

قل إن العزة لله و لرسوله و للمؤمنين و لكن المنافقين لا يعلمون

“Айт (эй Муҳаммад), азизлик Аллоҳ, Унинг Росули ва мусулмонлар учундир, ва лекин мунофиқлар буни билмаслар.”                    (Мунофиқун. 8)

Мусулмонларнинг Роббисидан келган синовларга чиройли сабр қилганлари натижасида, Аллоҳ уларга Ўз нусратини берди ва улар дунёнинг энг азизи бўлдилар, дунёни ўзларининг муқаддас, илоҳий ақидалари билан бошқардилар.

Лекин вақтлар ўтиши билан мусулмонлар ўз динига амал қилиб яшашдан четлаша бошладилар, ақидаси бўйича яшашни четга суриб, куфр олами турли хийлалар билан, секин аста олиб кирган қонунларни ижтимоий ҳаётида жорий қила бошладилар ва охир бориб, мусулмонларнинг ҳаётида Исломнинг суврати қолди, жасади қолди, руҳи эса йўқолди. Масжидлардаги намоз, шахсий одоб – ахлоқ ва шунга ўхшаш давлатга таъсири бўлмайдиган амалларга амал қилишнинг имкони қолди, Исломнинг бошқа шаръий хукмларига амал қилишга имкон қолмади. Аллоҳ бизларнинг ушбу қилган хатомиз эвазига устимизга бизларга раҳм қилмайдиган, қалбларида Исломга нафрати бор бўлган, золимларни бошлиқ қилиб қўйди.  

Куфр миллати битта миллатдир, Ислом бўлинмагани каби, куфр ҳам бўлинмайди, кофир кофирлигича қолади. Куфр миллати бир бўлиб, Исломга қарши бирлашиб курашдилар, бизлар ягона бир уммат бўлганимиздан кейин, бир неча, бир – бирини нафрат билан эслайдиган, фирқалар, оқимлар билан айблаб вақтини ўтказадиган парчаланиб кетган миллатга айландик,

و إن هذه أمتكم أمة واحدة و أنا ربكم فأعبدون

“Албатта, бу сизнинг умматингиз бир умматдир, Мен Роббингизман, бас Менга ибодат қилинг.”                                                                               (Анбиё. 92)

Куфр олами эса, бизларни хоҳлагандек муомала билан камситишга ўрганди. Хоҳласа масхара қилди, хоҳласа хақорат қилди, хоҳласа урди, хоҳласа ўлдирди, хоҳласа зўрлади, кофирнинг энг паст, хор уммати ҳам мусулмонларни бемалол масхара қилиши, устидан кулиши “сўз эркинлиги” деган ботил қонунлар билан химоя қилинди.

Бугун мусулмонлар учун уйғониш вақти келди, устларидаги куфр занжирларини юлиб отиш вақти келди, куфрнинг ботил қонунларидан безор эканлигини изхор қилиш вақти келди, қачонгача мусулмонлар бундай ўзингизни кофирлар қўлида хор бўлишингизга жим қараб, чидаб ўтасиз, кофирлар сизларга яна қандай зулм қилишсин, ахир улар мусулмонларнинг устида қўллаб кўрмаган зулмнинг тури қолмадику, уйғонинглар мусулмонлар! Бу кофирлар, бу куфр тузуми сизга ҳеч қачон дўст бўлмайди, чунки сиз иймон келтирган Роббингиз бу тўғрида Ўзи огоҳлантирган:

و لن ترضى عنك اليهود و لا النصارى حتى تتبع ملتهم

“яҳудий ва насоролар сиз уларнинг миллатига(динига) кирмагунингизгача асло сиздан рози бўлмаслар.”                                                            (Бақара. 120)

ود الذين كفروا لو يردوكم من بعد إيمانكم كفارا حسدا من عند أنفسهم

“Аҳли китоблардан кўплари уларга ҳақ равшан бўлганидан кейин, ўзларича ҳасад қилиб, сизларни иймонли бўлганингиздан кейин кофирликка қайтармоқчи бўладилар.”                                                                                 (Бақара. 109)

Сиз уларнинг динига кириш деганда, черковга бориб, крестга чўқинишни тушунманг, асло уларнинг мақсади бу эмас, Аллоҳга қасамки, уларнинг мақсади, сиз ўз динингиз тузиб берган тартиб интизом қонунларни қўйиб, уларнинг тартиб интизомлари бўйича яшашингиз, ана шу уларнинг миллатига рози бўлишингиздир. Улар сиздан айнан шуни умидида, таъмасида бўладилар.

Бугун ер юзида иймон ва куфр ўртасида кураш кетмоқда, мусулмон мусулмонни ўлдираяпти деган фитналар сизни алдаб қўймасин, зеро,

ضرب عليهم بسور له باب باطنـه فيه الرحمـة و ظاهره من قبله العذاب

“Қиёмат куни мунофиқлар мусулмонларга тушиб турган нурни кўриб, бизни ҳам ўзларинг билан олиб кетинглар деганларида, улар ва мусулмонлар орасига бир қўрғон қўйилади. Бу қўғроннинг ичи раҳмат, ташқариси азобдир.”(Ҳадид. 13)

Сиз ҳам шундай қўрғон ташқарисида қолиб кетувчиларадан бўлиб қолмаслик учун кўзингизни очинг.

Агар куфр сизга қилаётган зулмлардан бироз бўлсада уйғонсангиз, Исломни дунё бўйлаб қайта жонланаётганини ва бу жонланиш жуда тез суръатда кетаётганини, куфр олами бу уйғонишни тўхтатиш учун нима қилишга боши қотиб, чора излаб, бир – бирлари билан тинимсиз учрашувлар, йиғинлар ўтказаётгани, лекин Исломни энди тўхтатиб бўлмаслигини тушуниб етаётганини кўрасиз.

ألا إن نصر الله قريب

Мусулмонлар огоҳ бўлингким Аллоҳнинг нусрати яқиндир!

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Муслим

14.02.2014й