​Қора экран ортидаги изтироб

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

Қизим… муслима қизим… Телефонимдаги суратингга кўзим тушмаслиги учун уни қоралик билан ёпиб қўйдим. Чунки унга қарашга юрагим чидамади, виждоним рухсат бермади. Ижтимоий тармоқларда сарсон бўлиб юрган ўша тасвирни кўришдан кўра, эркак бошим билан ер тагига кириб кетганим афзалроқ эди. Мен сенга на ота, на акаман, аммо қалбим ич-ичидан ёниб, кулга айланиб бормоқда.
Сени бағрига босиб турган анави кимса – у ким бўлишидан, қандай мансабда эканидан қатъий назар – инсон деган номга ҳам лойиқ эмас. У ҳайвондан ҳам паст, нафс қулига айланган бир маҳлуқдир. Унинг сояси остида сенинг ҳаё-ибоинг, ор-номусинг ерга қоришиб бораётганини ўйласам, юрагим парча-парча бўлади.
Билмайман, қайси муҳтожлик, қайси оғир ҳолат сени шундай йўлга бошлади? Наҳотки, сен англамасанг: сенинг номусинг бу дунёдаги барча бойликлардан, барча олтинлардан устун эканини?! Наҳотки, арзимас дунё матоси учун аёл қадрини қурбон қилиш мумкин, деб ўйладинг?!
Сени шундай хорликка тушиб, бировларнинг қўлида ўйинчоқ бўлиб қолганингни тасаввур қилишдан кўра, очликдан жон берганим минг бор енгилроқ эди. Телефонимдаги қора парда – бу сенинг суратингни эмас, балки сени асрай олмаган, ҳимоя қила олмаган биз эркакларнинг юзига тушган доғдир. Кечир бизларни, қизим… Сени паноҳида сақлай олмаган, сени асрай олмаган оталарингни, акаларингни кечир. Пулга маст бўлган сохта арбобларнинг оёғи остида аёллик қадринг, номусинг, шарафинг хазон бўлишига йўл қўйганимиз учун кечир…

Муҳиддин

15.07.2026й