بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Қонун инсон томонидан ишлаб чиклиши керакми

Шу саволга жуда кўпчилик, деярли барча инсонлар, ҳа, деб жавоб беришади, десак хато бўлмаса керак. Чунки инсонлар маълум қонунлар билан бошқарилмаса, ҳамма ўз-ўзига қонун ишлаб чиқиб олаверса, ҳушига келган ишларни қилаверадиган бўлса, ундай жамият парокандаликка учрайди.Шундай экан, ҳозирда бутун ер юзида яшаётган инсонлар учун қандай қонунлар тадбиқ қилингани энг тўғри, энг осон ва энг асосийси, барчани бирдек қониқтирадиган қонунлар бўлади?

Ҳеч кимга сир эмаски, мана охирги бир асрдан ортиқроқ вақтни оладиган бўлсак,инсоният жуда кўп урушлар, касалликлар, бахтсизлик, ночорлик, умидсизлик ва ҳоказоларни бошидан кечириб келмоқда. Бунинг сабабларидан бири – бу бутун инсоният учун ягона қонуннинг йўқлигидир. Ҳамма давлатлар ўзлари учун алоҳида қонунлар ишлаб чиққан,бир-бирининг қонунлари маълум даражада бир-бириникидан фарқ қилади. Лекин бу жараённинг, яъни қонун ишлаб чиқишнинг охири ҳали бери кўринадиганга ўхшамайди. Бунинг билан, инсонлар ўз ҳаётларини ўзлари қийинлаштираётганини сезишмаяпти ёки сезишса ҳам нима қилишни билишмаяпти. Оқибатда ҳозирда бутун дунё системаси издан чиқиб бормоқда ва бутун инсоният ўз оёғи билан ҳалокатга тобора яқинлашиб бормоқда.

Демак, инсоният учун ҳозирда ҳар хил эмас, балки битта ва ягона қонун лойиҳаси жуда ҳам зарур бўлмоқда. Айнан мана шу лойиҳагина инсониятни тобора яқинлашаётган ҳалокатдан қутқара олади. Хўш, бу лойиҳа нима? Бу саволга жавоб бериш учун, инсоннинг яралиш тарихига назар ташлашимиз керак бўлади. Инсон ўзи пайдо бўлдими ёки яратилдими? Агар инсон ўз-ўзидан пайдо бўлди, дейдиган бўлсак, унда у ўзидаги қонуниятларни ўзи пайдо қилиб олдими? Масалан, бизнинг кўзимиз фақат маълум масофагача кўра олади, қулоғимиз ҳам маълум масофагача эшита олади, биз маълум масофагача югура оламиз, қўлимизни ҳам маълум масофагача узата оламиз, ундан у ёғига эса кучимиз ҳам, ақлимиз ҳам, имкониятимиз ҳам етмайди. Бир сўз билан айтганда, бизнинг кучимиз, ақлимиз ва инкониятимиз чеклангандир. Агар инсон ўзини яратган бўлганда, унинг кучи, ақли, имконияти чексиз бўларди.    

Демак, инсон ўзи яралиб қолмаган, балки яратилгандир. Уни қудратда тенгсиз бўлган Зот, яъни Аллоҳ Таоъло яратганлиги шубҳасиздир ва унга яшаш учун қонун лойиҳасини ҳам мукаммал қилиб бериб қўйган. Бундан келиб чиқадики, бутун инсоният мана шу лойиҳа асосида яшасагина бахтли ҳаёт кечириши мумкин, ўзгача бўлиши мумкин эмас. Аллоҳ бизга ҳаёт бериб, бу дунёга келтирар экан, жаннатга олиб борувчи йўл бўладими ёки дўзахга олиб борувчи йўл бўладими, буни танлаш ихтиёрини ўзимизга қўйиб берди, ўз хоҳишимизга ташлаб қўйди. У Зот бизни бу дунёга синов учун келтирди, бу синовдан ўтишимиз эса фақатгина ўзимизга боғлиқ бўлиб қолди.

Хулоса шуки, биз аввало, аслида ким эканлигимизни унутиб қўйганимиз учун, ўз хоҳиш-истакларимизнинг қулига айланганимиз учун, кўзимизни бу дунё матоҳларининг жилвалари қамаштириб қўйгани учун ҳозиргидек боши берк кўчага кириб қолдик. Бу кўчадан чиқиб кетиш учун, биз яратилган бир ожиз маҳлуқ эканлигимизни тушуниб етиб, бизни яратган буюк куч-қудрат Эгасига тавба қилишимиз лозим, зеро Аллоҳ гуноҳларни кечиргувчидир.    

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Фаррух

19.12.2014й.