بسم الله الرحمن الرحيم

Ўлимни унутдингизми?

Ўлим. Бу холатни на худосиз ва на художўй руҳоний рад қилмаган. Ҳамма ўзича бу холатга тайёрланади ёки тайёрланишни унутади. Лекин тайёрми ёки йўқми барибир, бу холат билан рўбаро келади, яқинми, узоқми бу аҳамиятсиз. Инсон ўлиб қўя қолсагина шу билан муаммо хал бўлганда, хаққа чақириқ, яъни Ислом динига даъватлар, дин йўлидаги курашлар бўлмаган ва ундай нарсаларга хеч ким эътибор бермас, ҳамма кимларгадир ўхшаб яшаётган бўлармиди?! Аҳамиятлиси, эътиборлиги, энг муҳими ўша қачондир ўлинганидан кейин инсон хисоб – китоб қилиниши ва ўша хисоб – китоб шу дунёдаги амалларимиз борасида бўлишидир. Бугун бизнинг хаётимизда ана шу муҳимлик қанчалар рол ўйнамоқда?

Охират азоби ва дунёдаги уқубат,Охиратдаги рохат ва хаётимиздаги лаззат, буларнинг фарқини унутиб қўймадикми? Унутмангки, тўғри йўлдаги инсонлар шу йўлда юриб азоблансалар, қийноқларга бардош берсалар, хиёнат ва қалб оғриқларига сабр қилсалар Охират роҳатига етиб борадилар, иншаАллоҳ. Тўғри йўл эса Аллоҳ хоҳлаган Ислом ақидасига аосланган йўлдир, инсоннинг ожиз ақлидан келиб чиққан ёки тинчлик асос бўлган йўл эмас. Дунё хаётини деб Охират азобини унутиб, Аллоҳни унутиб яшаса, бир куни ўша азобга ҳам етиб боради. Айнан мана шуларнинг фарқини унутмадикми?

Ўлим инсоният учун энг зўр ибрат бўлишини кўп уламолар таъкидлаб ўтишган. Биз эса, шунчалар кўп таъкидланган ўлимни унутиб қўйишда давом этаверамиз. Чунки дунёвий муаммоларимиз кўпайиб кетган, энг муҳими эса, ана шу муаммоларга ечим излашда ўлимни унутмасликнинг имкони йўқдек. Агар ўлим ёдимизда бўлса, худдики биз шу муаммоларимизга ечим топа олмайдигандекмиз. Афсуски бизнинг онгимизга ана шу тушунча ўрнашиб қолган. Муаммоларимизга ечим излаётганимизда кимдир бизларга ўлимни эслатса, хар хил бахоналар, сабаблар келтирамиз, лекин ана шу сабаблар ва бахоналарни топишга сарфлаётган ақлимизни ўлимни эсдан чиқармаган холда муаммоларни хал қилишга ишлатмаймиз. Чунки ўлимни эсламасдан муаммоларни хал қилиш бизлар учун осондек туюлади. Аслида эса, ўлимни унутиб бир муаммони хал қилишга урунишимиз бошқа муаммони келтириб чиқаришини унутиб қўямиз.

Хақда юрган, халол бўлишга интилган, харомдан хазар қиладиган инсон кўзимизга ночор ва хеч нарсага журъат қилмайдиган, дангаса инсонга ўхшаб кўринади. Ундай инсонлар хаётдаги омадсизликларини хақда юриш даъвоси билан яширишга урунаётгандек туюлишлари мумкин. Лекин харомхўр, бировнинг хаққидан хазар қилмайдиган, пора ва ёлғон, алдовлар билан бирга бошқа жирканч ишларни бемалол бажариб пул топадиган инсонлар эса, бизларнинг кўзимизга ишбилармон, омади чопган, худди ҳамма нарсага қодир инсонлардек бўлиб кўринади. Хатто товламачиликни ҳам одамлар аллақачон ноёб хислатдек қабул қилиб бўлишган. Энди эътибор беринг, ана шу хақда юрган инсоннинг иши тўғри бўласада, жирканчлик билан пул топаётган инсонларнинг амаллари хатолигини билсакда, атрофимиздаги инсонлар кўпроқ кимга ўхшашга ҳаракат қилмоқдалар? Айниқса жирканч амалларни қилишни бошлаб, харом луқмани еб ўрганиб қолар экан, ҳамда атрофдаги инсонларнинг унга билдираётган мулозаматлари ёқиб ўзининг бу поғонасидан айрилгиси келмайди. Ўйлаб кўрайлик, шундай инсонлар ҳам ва уларга хавас қилаётганлар ҳам ўлимни эслашмоқдами?

Инсонларнинг ҳаракатларига қараб уларнинг аксари Аллоҳни унутиб инсонга итоатни устун қўйишгани, Аллоҳдан қўрқмасдан бошқа нарсалардан қўрқишаётгани, Охират азобини хисобга олмай дунё ғамларига киришиб кетганликларини кўришимиз мумкин. Уларнинг ўзлари ҳам Аллоҳга иймон келтирганликларини, ризқимизни Аллоҳ беришини ҳам айтишади.Лекин хато йўл билан яшаётганларини, бу холатлари Аллоҳнинг шариатига зид эканлигини билдирсангиз “Оила, бола – чақа бор” дейишади.Улар нечи ёшда бўлишларидан қатъий назар “Шу вақтгача Аллоҳ берганидан ва кўрсатганидан заррача ортиқроқ нарса топа олдингизми, ёки Аллоҳ берганини олиб ва кўрсатганини кўрдингизми?” деб сўрасангиз, фақат Аллоҳнинг берганини олиб кўрсатганини кўрганликларини айтишади. Яна сўраймиз “Аллоҳ берганидан ортиғи бўлмаган бўлса Аллоҳ буюрганидек ҳаракат қилсангиз бўлмайдими?”…

Инсонларўзларининг яшаш тарзларида,  муаммоларига ечим топиш учун ҳаракат қилаётган амалларида муҳим бўлган жиҳатни, яъни ўлим хақ эканлигини унутиб қўйишлари, ўз хаётларини ўрмон хаётига айланишига сабаб бўлмоқда. Ва ачинарлиси шу ўрмон хаётидаги ночор ўлжалар ҳам ўзларидир. Ўлимни унутмаган инсон ҳамда тириклигида ва ўлганидан кейин ҳам саодатга эришишни истаган инсон Ислом шариатига мувофиқ яшайди ва ҳаракат қилади.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ

10.06.2015й.