Эътиқодимизга монанд яшайлик
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
Эътиқодимизга монанд яшайлик
Жамиятимизнинг аксар қисми мусулмонлардан ташкил топади деб айтамиз, лекин аксар қисми мусулмонлардан ташкил топадиган жамиятнинг яшаш тарзи қандай бўлиши керак деган савол устида бош қотириб кўрганмизми?
Мусулмонлар ўзларини мусулмон эканликларини даъво қилиб қўйсагина уларнинг бурчлари адо бўлиб қоладигандек хис қилмасликлари керак. Атрофимизга қарайлик ўзини шер каби тутадиган, ғурурли, ориятли деб биладиган инсонлар қанча. Ахир ҳеч ким ўзини ғурури йўқ, ориятсиз деб атамайдику, тўғри эмасми? Шундай экан ғурурсиз инсон ўзини ғурурлиман дейиши уни ғурурли бўлиб қолишига сабаб бўлмайди, ориятсиз инсон эса ўзини ориятли деб билиши уни ориятли қилиб қўймайди.
Бизнинг орамизда мусулмонман дейдиганлар кўп бўлсада нима учун мусулмон сингари шариатга амал қилиб яшайдиганлар кўп эмас?
Доимо ўз фойдасини кўзлайдиган, ўз фойдаси йўлида одамийлигини ҳам кечиб юборадиган, яқинларига ҳам фойда келсагина яхши муомила қиладиган инсонларни “капиталист” деймиз. Улар ҳам ўзларини мусулмонман деб билишлари мумкин, бироқ биз уларни капиталист инсон деб атайверамиз. Ёки маст қилувчи ичимликларни кўплаб истеъмол қиладиган инсонларни “алкаш” деб атаймиз, бироқ бу инсонлар ҳам ўзларини мусулмон деб атасаларда биз барибир уларни алкаш деб атайверамиз. Ёхуд кўп зино қиладиган эркакларни ҳам “фохишабоз” ёки “зинокор” деб атаймиз, хатто улар ҳам ўзларини мусулмонман деб аташларига қарамай. Биз бу мисолларни келштирар эканмиз инсон ўзи даъво қилаётгани унинг амали унинг кимлигини кўрсатади деб айтмоқчимиз. Агар даъво қилаётгани каби ҳаракатланса демак унинг даъвоси тўғри, лекин ўзи даъво қилаётгани каби амал қилмаётган бўлса …
Шулар сингари Аллоҳнинг шариатига тўлиқ амал қилмаган мусулмон ҳам фосиқ, фожир, золим бўлади, агарки у ўзини чин мўмин деб хисоблаётган бўлса ҳам. Юқорида айтилганлардан нимага эътибор қаратилмоқда, диққат қилинг. Албатта юқоридагилардан шариатга амал қилишга эътибор қаратилмоқда. Яъни мусулмонман дейишлик у инсонни мусулмонлик бурчини бажараётганини ифодаламайди, мусулмон инсон қачонки шариатга тўлиқ амал қилиб яшасагина ўзининг бурчини адо этаётган хисобланади.
Ислом ақидасига иймон келтирганликни даъво қилар эканмиз, Ислом ақидаси бўйича яшашимиз шарт. Бунинг учун эса, албатта, Ислом ақидасига мувофиқ яшаш қандай бўлиши кераклигини билишимиз, агар билмасак ўрганишимиз керак бўлади. Ислом ақидасига мувофиқ яшашни ўрганмас эканмиз, бошқа ақидалар бўйича яшаш танлаб олишимиз мумкин. Мисол учун ўзларини мусулмон деб даъво қилиб демократик яшашга чақирадиганлар сингари.
Аллоҳнинг борлигига иймон келтирган ҳар бир инсон Уни рози қиладиган яшаш тарзини қидириши керак. Аллоҳни рози қилиш эса Аллоҳ томонидан юборилган шариат бўйича яшаш билан бўлади. Бу Ислом шариати бўйича яшаш бўлиб, Аллоҳ Таъолонинг сўнги Пайғамбари Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламга туширилган шариат бўйича ҳаётни тартиблаштиришдир. Демак Аллоҳ ва Росулига иймон келтирганлар Ислом шариати бўйича яшашлари керак. Бу шариат бўйича яшаш эса, фақатгина мусулмон эканлигини даъво қилиш билан бўлиб қолмайди. Мусулмонман деб айтадиган киши ҳар бир амалини Ислом шариатига мувофиқ бажариши шарт. Бундай яшаш баъзи инсонлар учун қийиндек туюлади, бу ҳолат аввало шайтон ва унга малай бўлган инсонларнинг хизмати туфайли вужудга келади. Ҳар бир мусулмон эса, ана шундай вақтда шайтон ва унинг малайларининг чалғитишларига парво қилмай Аллоҳнинг шариати бўйича яшаш учун Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам кўрсатмалари бўйича ҳаракат қилишлари керак.
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ
28.06.2016й.
