بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
Ўзбек журналистикаси мусулмон журналист нигохида

Шу кунларда Ўзбекистон телевидениеси орқали “Мустақилликнинг 22 йиллигига бағишланган ОАВ ходимлари ўртасида энг яхши мақола, кўрсатув ёки эшиттириш эгаси” деган мавзуда реклама кетяпти, бу эълонда айтилишича ғалаба қозонмоқчи бўлган журналист Ўзбекистонни иқтисодий, ижтимоий, сиёсий ва бошқа бир қанча йўналишларда эришган “ютуқларини” зўр қилиб кўрсатиб берган бўлиши керак. Биз хам шу мавзуларда бир озгина фикр юритиб, умматга сал бўлсада “Ўзбекистоннинг асл холатини асл журналист қандай кўрар эди?” деган саволга жавоб қидиришга уриниб кўрдик.

 Энди шу 22 йиллик тарихга назар соладиган бўлсак, Ўзбекистон нималарга эришди ?

 Сиёсий сохани оладиган бўлсак:  Ўзбекистон Америка ва Россия ўртасида у ёқдан бу ёққа тепиладиган коптокдан бошқа нарса бўлмай қолди, бунга мисол АҚШ Афғонистондан қўшини ва харбий техникасини олиб чиқиб кетиш хақида гап очгандан кейин, ўйинга Ўзбекистонни киритиш зарур бўлиб қолди. Бунга эса Ўзбекистоннинг КХШТ (ОДКБ) га аъзолиги халақит қилишлиги табиий эди албатта, дархол Ўзбекистонга КХШТ дан чиқиш топширилди. Албатта Каримов ўзининг яхудий оғаларининг хар қандай талабларини сўзсиз қондиради. Ўзбекистон КХШТ дан чиқиб кетгандан кейин, бунга Россия тек қараб туролмаслиги аниқ эди, дархол Тожикистон ва Қирғизистонга қурол сотиш ва бошқа стратегик хамкорликлар хақида овоза қилиб, Ўзбекистонга Лавровни юборди. Албатта Каримов Лавровни илиқ кутиб олишга мажбур, чунки эртага АҚШ кетгандан кейин яна шу Россиянинг қучоғида қолади, АҚШ бўлса хар қандай итини хам ишлатиб бўлгандан кейин итдан баттар хорлайди, буни Каримов яхши билади. АҚШ бунга хам тек қараб тура олмасдан дархол бир вакилини Ўрта Осиё бўйлаб жўнатиб “хусусан Ўзбекистонда инсон хуқуқлари топталаётгани”ни гапиришни бошлайди (худди ўзи амал қиладигандек), Каримов бунга жавобан дархол ўз худудидан жой берибгина қолмай, АҚШ нинг Афғонистондан чиқинди бўлиб қайтаётган баъзи қуролларини сотиб олишга рози бўлди ва бу воқеалар Ўзбекистонни сиёсат оламида нақадар қашшоқ ва номустақил эканлигини кўрсатади.

Шу ўринда бизнинг мақоламиз Исломий маъно касб этувчи йўналишда бўлганлиги учун бу мавзуда мусулмонларнинг ўз давлатлари бўлган вақтлар ва хозирда қай холатга тушганлигини журналистик кўз билан қараб унга Исломий нуктадан фикр билдирдик:

Ҳаммага маълумки, бу уммат узоқ асрлар мобайнида оламдаги энг олий Уммат, буюк давлат соҳиби, жахондаги юксак маданият ва ривожланган маърифатнинг эгаси бўлди. Бутун дунё у билан ҳисоблашар, савлатидан, куч-қувватидан ҳайиқар, унинг сўзига мажбуран ёки ихтиёран қулоқ соларди. Шундай уммат, шундай давлат, ҳазорат (дунёқараш), маданият ва маърифат охирги ўринга тушиб қолди. Босқинчиларнинг отларини туёқлари уни топтайдиган, жирканч ва пасткаш нотавонларнинг пошналари эзғилайдиган бўлиб қолди. Ягона, кучли, азиз бўлган Давлат, уларга туҳмат қилиб, ёлғондан «давлатлар» деб аталадиган, саноқсиз қоғоз вужудларга, давлатчаларга бўлиниб кетди. Бу Исломий Давлатнинг фуқаролари шу буюк Давлатнинг тобеси бўлгани учун, шундай юксак дунёқараш фарзанди сифатида, шундай юксак маданият, шундай тараққий этган илм-маърифат соҳиби бўлгани учун дунёни ҳар ерида бошини тик тутиб мағрур юрарди. Бугунга келиб ушбу фуқаро шу умматга мансуб эканлигидан уялиб, хижолат бўлиб, бошини эгиб юрадиган бўлиб қолди. Илгари муслим ўзининг кенг, кучли Исломий Давлатидан динни ғолиб қилиш учун мужоҳид, ғозий сифатида четга чиқарди. Ёки Ислом қўшинлари томонидан фатҳ қилинган вилоятларни бирига амир сифатида ёки инсонларни зулматлардан нурга, динларни жабру зулмидан ўзи тўғри ва юксак деб эътиқод қиладиган Ислом адолатига олиб чиқиш учун улар ўртасида Исломни ёйиб даъватчи, ҳидоятчи сифатида чиқарди. Бугунга келиб ушбу муслим қоғоз давлатчаларини биридан сиёсий зулмдан ва иқтисодий қашшоқликдан қочиб қочоқ сифатида Нью-Йорк, Москва ахлатхоналарида ахлат ташувчи сифатида Америка ёки Россияга, Париждаги ошхонада идиш-товоқ ювувчи сифатида Францияга, Стокгольм ва бошқаларда кўча супурувчи сифатида чиқадиган бўлиб қолди. Илгари Исломий Давлат Раиси ёки бирор ҳокими ўз давлатидан иззат ва шараф сари, ҳақ сўзни ғолиб қилиш учун, ҳидоят нурини ёйиш учун армиясини бошлаб чиқарди. Бугунга келиб бу ҳокимлар мусулмонлар еридан Оқ уйни ёки Даунинг-стритни ёки Кремлни зиёрат қилгани чиқадиган бўлиб қолди. У ердаги хўжайинларидан буйруқларни оладилар. Юртларига қайтишдан олдин қиморхона, казиноларда санғиб турли-туман спиртли ичимликларга ва наркотикларга ғарқ бўладилар. Сўнг хўжайинларининг қўланса буйруқларини оқизмай-томизмай мусулмонларга татбиқ этиш учун юртларига қайтадилар. 

Илгари Ислом Давлати фуқаролари мамлакатнинг у чеккасидан бу чеккасига кечаю кундуз тинч-омон, хотиржам ҳолда бориб келаверардилар. Мусулмонлар ерининг ҳар бурчагида ўзининг яқинлари ва биродарлари турганини ҳис қилиб юрарди. Энди бўлса бу фуқаро мусулмонларнинг ҳамма ерида бегоналик, ўлим, изтироб ва саросималикни сезиб туради. Ўз уйидан, минтақасидан зарурат туғилсагина чиқишадиган бўлиб қолди. Сафарга чиқиш бўлса илгариги жоҳилият даврида бўлгани каби — оқибатига ишониб бўлмайдиган, охири нима бўлишини ёлғиз Аллоҳ биладиган, ҳаётни хатарга қўйиш бўлиб қолди. Бунинг натижасида фуқаролар сафарга чиқишга журъат қилолмайдиган бўлиб қолди. Мабодо журъат қилса, бу таваккалнинг ниҳоятда хатарлилигидан васиятини ёзиб қолдириши шарт бўлиб қолди. Илгари мусулмонлар йўлиқаётган ҳар қандай муаммони ечими мусулмонлар давлати қўлида эди. Салоҳиддин, Қутуз, Байбарос ўзлари хохлаган, яъниИслом белгилаб берган ечимни ижро қилдилар ва мусулмон юртларидан салибчиларни ҳайдаб чиқардилар, мўғуллар босқинидан мусулмонларни химоя қилдилар. Бугунга келиб эса давлатчаларимиз ҳокимлари: «Ечимларни 99% Американи қўлида» дейдиган бўлиб қолдилар. қолган 1% эса кимнинг қўлида? 

Илгари ҳамма жойдаги мусулмонларнинг раҳбарлари муслима аёлнинг (вой Ислом, вой Муътасим деган) дод-фарёдига шошилиб, иккиланмай жавоб беришга киришардилар. Юртларни озод қилиб душманларни янчиб ташлардилар. Бугунга келиб эса Ҳобия, Хулхул, Дер, Ясин, Сабра, Шатила, Филиппин, Афғонистон ва мусулмонлар қирғин қилинаётган, юзлаб қушхоналардаги ёрдам сўраган миллионлаб овозларни бизнинг раҳбарларимиз эшитиб туриб қалблари титрамайди, киприклари пирпираб ҳам қўймайди. Уларни сифатлаб айтилган қуйидаги гап жуда тўғридир: Гўдак етимлар оғзидан отилиб чиққан қанча-қанча “вой Мўътасим” қулоқларига етдию, бироқ Мўътасим ғурурига етмади. Илгари мусулмон ҳокимларнинг кофир ҳокимлар, айниқса тажовузкор босқинчиларига юборадиган хатлари шундай сўзлар билан бошланарди: «Аллоҳнинг бандаси, мўминлар амири Ҳорун Ар- Pашиддан Рум кўппаги Никифурга». Бугунга келиб эса минглаб мусулмонларни ўлдирган, уйларини вайрон қилиб, юртларини хароб қилган кофирларга ҳокимларимизни ёзаётган хатлари қуйидаги сўзлар билан бошланади:

«Каримовдан мухтарам Обама жанобларига… ёки Киссинжер ҳазратларига…»  Илгари уч минг муслим юз мингдан ортиқ румликларни урушга чақириб, жангга киришган ва уларнинг қалбларини қўрқувга тўлдирган бўлсалар, бугунга келиб Аллоҳ хорлик ва ночорликка маҳкум қилган қаланғи-қасанғилардан иборат уч миллион йўлтўсар қаршисида миллиард мусулмон даҳшатдан қалтирайдиган бўлиб қолдилар. Бу гаплар мисол ва далиллар учун келитирилган денгиздан томчилардир. Бундан ортиқ тубанлик буладими? Бундан ортиқ хорлик бўладими? Шу воқеликда яшаётган, қалбида заррача ғурур, ақлида заррача фикр бўлган инсон бу бузуқ сиёсий воқеликни сезмаслиги мумкинми? 

 Аслида қандай эдик? Энди қандай бўлиб қолдик?

 Энди иқтисодий сохани оладиган бўлсак:

 Иқтисодий сохада кўп гапиришга хожат хам йўқ чунки , бу сохада монополлик , золимлик , яккахукмронлик президент, хотини ва иккала қизлари томонидан ўта бемалоллик ва очиқдан очиқлик билан, халқни хохлаганича хорлаб, топтаб, иқтисодиётнинг хамма сохасини фақатгина ўзларига ишлайдиган қилиб олишди, ўта гўл ва содда мисол Ўзбекистоннинг бир йиллик соф захиралардан (нефть, газ, олтин, пахта, уран ва б.)  келадиган даромади 4 млрд доллардан ортиб кетади, яъни бу пуллар бюджетнинг пуллари дегани, халқнинг , умматнинг пуллари дегани, хозирда эса бюджет ташкилотларининг ойлик маош иш хақлари вақтида берилмаяпти пул йўбли, бунақанги мисолларни бир неча соатлаб келтириш мумкин. Мусулмонларнинг ўз давлатлари бўлган пайтларда қандай эди?, Исломий давлатда савдогарга ботил солиқлар солинмас эди, бюджетда пул камайиб қолса дарров қайсидир орган томонидан қанақадир бир рейд ўтказилиб, турли штраф жарималар билан халқнинг пулини эвазига бюджет тўлдирилмас эди, савдо билан шуғулланидаган одам доим солиқчи келиб қоладимикан деб қўрқиб иш юритмас эди,  чегаралардан товар – мол олиб ўтиш итга раво кўриб бўлмас даражада азоблар билан бўлмас эди, ишлаб чиқариш эса энг биринчи ўринда рағбатлантириладиган соха эди, бирон бир ишлаб чиқариш ташкил қилинса уни дарров юқори кланларнинг акахонлари қанақадир давлат солиғидан ташқари алохида солиқлар солмас эди, бир иш бошламоқчи бўлган одам “Бу сохага тегма, бу сохада менинг корхонам бор деган дағдағаларни эшитмас” эди, савдоларнинг аксари фақатгина рибо, судхўрликка асосланган холда амалга ошмас эди, ўша банклардан олинадиган кредит рибони хам турли хил поралар билан олишади.

Мусулмонларнинг ўз давлатлари бўлган замонлардачи?

У давлатда рибонинг ўзи бўлмас эди, давлат иқтисодий сохада асосий мезонни манфаат қилиб эмас, балки “харом , халол” деган тарози бўйича иш юритар эди.

Аввал қандай эдик ? Хозир қандай бўлдик?

Ижтимоий сохага хам бир назар ташлайдиган бўлсак :

Бу сохага кўп гапиришга хожат йўқ, чунки умматнинг ахволи хамманинг кўзига кундай маълум бўлиб турибди, лекин шунда хам баъзи бир мисоллар билан кифояланамиз:

Исломда энг катта эътибор бериладиган аёллар мавзусига қарайдиган бўлсак, хозирда Ўзбекистонда аёлларни ишлатиб бўлгандан кейин ташлаб юбориладиган буюм нарса даражасига тушириб юборилди, масалан аёллар мардикорликка мажбур бўлишди, бозорма бозор сумка кўтариб пул топишга мажбур, фарзандига бериладиган нафақани олиш учун биронта хаққи борлигини хам билмайди, билса очиқдан очиқ топталади, мажбурий тарзда ўша нафақадан газ ёки бошқа коммунал тўловларга ушлаб қолинади, хуллас гапираман десангиз тугамайдиган хорликлар, муаммолар. Энди масаланинг Исломий жихатига назар солсак, Исломий давлатда аёл эр мусулмонлар томонидан химоя қилиниши, сақланиши ,беркитилиши зарур деб қараладиган ор номус эди, аёл – она, аёл – заифа деб уни хар қандай маънавий ва ижтимоий қийинчиликлардан давлатнинг ўзи химоя қилишни энг биринчи ўринга қўяр эди, хозирчи?  Хозирдаги ҳолатдан баъзиларини юқорида айтиб ўтдик,  бунга ортиқча гап қўшишнинг кераги йўқ бўлса керак.

Аввал қандай эдик ? Хозир қандай бўлдик?

Эй уммат, хусусан Ўзбекистон ёшлари!

Қора  воқелигимиз  тобора  ёмонлашиб бораяпти. Эртанги кунга сизу бизлардан шундай қашшоқ жамият қолишига тек қараб турамизми, ақлимизни йиғиш , кўзимизни очиш вақти келмадимикан? 

Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон