بسم الله الرحمن الرحيم

Биродарим бу кунларни ғанимат билинг

Куну – тунимиз мусулмонларнинг хорлиги, золимларнинг хаддиларидан ошиб зулмлари кўпайиб боришлиги билан ўтмоқда. Мўъминнинг мақсади Аллоҳ рози бўладиган Пайғамбар С.А.Вга эргашиш асносидаги йўлдан юриб, сахоба розиаллоҳу анҳулар каби фақат ва фақат Ислом шариати асосида яшашга интилиш бўлса, кофирларнинг мақсади қисқача қилиб айтганда мўъминларнинг ана шу мақсадларидан чалғитиб, алдаб Аллоҳ рози бўладиган йўлдан буриш хисобланади.

Кофирлар ва уларга эргашганларнинг сўзларига қулоқ солсангиз худдики улар адолат билан ёндошаётгандек туюлиб, мусулмонларнинг чақириқларига эса хаётни тушунмаслик, воқеликка тўғри бахо бермаслик бахолари берилиши мумкин. Лекин уларнинг хар бирлари томонидан билдирилаётган фикрларига эътибор билан чуқур ёндашилса кофирлар “Келинглар ўзларингизнинг Ислом шариатингизни бир четга улоқтириб, яшаш тарзингизда бизларнинг ечимларни татбиқ қилинглар” –  деяётганлари маълум бўлади. Балки баъзи демократлар айтиши мумкинки, “шариатни четга улоқтиринг дейилаётгани йўқ, аксинча ҳамма ўз динига амал қилиб яшайверсин фақат сиёсатга динларини аралаштирмасинлар, чунки биринчидан бугунги кунда дин бўйича яшашни имкони йўқ ва кейинги сабаб сиёсат бошқа, дин бошқа демоқдамиз” деб даъво қилсалар ҳам, ўрганилганида аслида бундай фикрларга айнан кофирнинг “Динни хаётдан ажратиш” дея дунё хаётига берган бахоси асос қилиб олинганлиги маълум бўлади. Буни тушунмаган баъзи мусулмонлар шу фикрларни тўғри деб билиб уларга эргашмоқдалар. Кофирлар бизларни адаштирмоқда, чалғитишмоқда. Мусулмонлар эса, хаётда албатта Ислом шариати тўлиқ татбиқ қилиниши кераклигини даъво қиладилар ва шунга ҳаракат қиладилар, шариатга бирор нарсани шерик қилишни ёки демократия ва шунга ўхшаш ботил тузумларнинг бирорта ечимига Исломни мухтож деб билмайдилар.

Айниқса бугунги кунда мусулмонларнинг шаръий яшаш учун ҳаракат қилишга тўсиқ бўладиган фикр билдираётганлар хоҳ уламо сифатида танилган бўлсин, хоҳ йирик сиёсатчи, балки ўзини холис мусулмон деб даъво қилувчи шахс бўладими барибир, бу каби инсонлар тушунган ёки тушунмаган холларида кофир манфаатларига хизмат қилишмоқда. Агар бу иш билиб, тушуниб амалга оширилса кечириб бўлмас хиёнат бўлиб бу ишни қилган хоин хисобланади. Афсуски бу каби инсонлар бугунги кунда жамиятда кўп бўлиб, яхшики Аллоҳнинг марҳамати билан уммат ҳам буларнинг аслида кимлигини таниб бормоқда.

Хуллас, холат анча жиддий. Баъзи уламоларнинг фикрича сахобалар давридан кейин мусулмон умматининг бошига бугунгидек масъулият тушмаган. Бу каби фикрлар эса, умматнинг бугунги позицияси, қиладиган ҳаракати, аҳволнинг нақадар жиддийлигини кўрсатмоқда. “Хаёт ёки ўлим” сингари шиорлар ҳам маълум маънода мусулмонларнинг бугунги холатини тўла акс эттириб бера олмайди. Йўл аниқ, у ҳам бўлса Аллоҳга итоат ва Пайғамғамбари С.А.Вга эргашиш, мусулмон учун ўзга йўл йўқ.

Демак, мусулмон учун қандай ҳаракат қилиши, ким томонда бўлиши аниқ бўлган масалалардир. Мўъминларни,хаётлари қурилишида асос қилиб олиниши керак бўлган ақидалари, пойдеворларидан адаштиришмоқчи. Агар бугун аҳамият берилмаса эртага яшаш тарзи янада бузуқчиликларга тўлиб, хаётимиз хайвоний яшаш тарзини намоён қиладиган бўлиб қолади, афсус бугун шунга яқин турибмиз. Ўз яшаш тарзимизни шакллантиришда аҳамиятсизлик қилишимиз кечириб бўлмас хато хисобланади ва бу хато ўзимиз учун оғир холатларни олиб келиши табиийдир.Бунга мисол, уй қуриш ниятидасиз ва ўзингиз хоҳлаганингиздек қилиб шу уйнинг лойихасини туздингиз. Шу лойиха бўйича пойдевор қилмоқчисиз, лекин бошқаси келдида сизнинг пойдеворингизни ўзгартиришга чақирди, агар сиз пойдеворни ўзгартирсангиз шу уй битганида сиз хоҳлаган кўринишда бўладими? Худди шу сингари биз Аллоҳ рози бўладиган хаёт сари ҳаракат қилсак, бу хаётга фақат Аллоҳ рози бўладиган ақидани асос қилайлик. Сиёсатчи, хокимлар, зиёлилар, уламоларнинг фикрларини асос қиладиган бўлсак, уларнинг фикрлари Аллоҳнинг рози бўладиган яшаш тарзига зид бўлса хаётимиз ҳам Аллоҳ рози бўладиган хаётга зид бўлиб шаклланади. Шунинг учун бирор бир амални куфр ва унинг малайлари хисобланиб унинг фикрларини кўтариб юрганларни рози қилиш учун бажармайлик.

Устоз Исом Умайранинг фикрларига қулоқ солайлик

“Демак, масала кундек равшан бўлиб қолди. Зулм, зўравонлик асосидаги подшохлик бизнинг замонимизда кўриниб турибди.

“Сўнгра адолатсиз подшохлик бўлади. Аллоҳ хоҳлаган пайтгача бўлади. Кейин Аллоҳ уни кўтаришни хоҳлаганида кўтаради. Сўнг, зулм-зўравонлик асосидаги подшохлик бўлади. У хам Аллоҳ бўлишини хоҳлаган пайтгача бўлади. Сўнг Аллоҳ уни кўтаришни хоҳлаган пайтда кўтаради. Кейин пайғамбарлик минхожи асосидаги халифалик бўлади. Сўнг жим бўлиб қолдилар”.

Росулуллох ни жим бўлиб қолгани бу илмни беркитганини билдирмайди. Чунки, Росулуллох хамма босқичларни санаб ўтди: рошид – тўғри йўлдан борувчи халифалик, адолатсиз подшохлик, зулм-зўравонликка асосланган подшохлик кейин пайғамбарлик минхожи асосидаги рошид халифалик сўнг жим бўлиб қолдилар! Агар бу ерда яна бирор босқич бўлганида Росулуллох албатта уни эслатиб ўтар эди. Бу ўринда, Махдий келиши хақида гапираётганлар муаммо пайдо қилади. Аслини олганда бу муаммонинг ечими жуда оддий. Маҳдий золим зўравонликдан кейин чиқиши хақида хабар берган хадис бор. Демак, унинг халифалиги пайғамбарлик минхожи асосидаги бошқа халифалик. Лекин, бу хадисни Албоний ровийлар занжирида заиф деб ҳисоблаган. Чунки, Маҳдий халифа вафот қилганидан кейин келади. Маҳдий келган пайтда пайғамбарлик минхожи асосидаги рошид халифаликни тиклаш вазияти бўлмайди. Чунки, бу пайтда пайғамбарлик минхожи асосидаги рошид халифалик давлати аллақачон тикланган ва давом этаётган бўлади. Халифа вафот қилганидан кейин маҳдий келади. Аллох биркечада унга салоҳийят- ваколот беради. Шундай қилиб, одамларни бошқаради. Жабр зулмга тўлган ер юзи адолат билан обод бўлади.”

Бугун қўлингизда бир чўп бўлса ҳам Ислом учун сарф қилинг!

فإن من ورائكم أيام الصبر ، الصبر فيه مثل القبض على الجمر للعامل فيهم  أجر خمسين منكم

«Албатта сизлардан кейин сабр кунлари келади, у кунда уларнинг ичида унга(ақидасига) амал қилганлар учун, иймонини қўлида ушлаб юрган каби бўлади, уларга (яъни ўша кунда амал қилганларга) сизларнинг элликтангизни ажрингизчалик ажр бўлади» деган хасан хадис бор.

Аслини олганимизда Аллоҳнинг бизга мухтожлиги йўқ, биз хар доим Аллоҳга мухтожмиз. Бугунги кунларни ўзимиз учун ҳаракат қилиш имконияти деб билайлик. Бугунгидек кунлар Халифалик тикланганидан кейин Қиёматга қадар бўлмайди. Биз ана шу имкониятдан фойдаланиб қолайлик. Охират кунида бизга берилган бу имкониятдан фойдалана олмаганигимиз учун афсус чекмайлик. Зеро Аллоҳ Ўзининг дини йўлида қилинган хар бир амални зое кетказмайди. Иймон ва куфр кураши авж олган мана шундай кунларда ўзимизни ким томонда эканлигимизга далил бўладиган хужжатга эга бўлиб олайлик. Бизнинг сукутимиз куфр томонининг манфаатига хизмат қилиб қўйишидан қўрқайлик ва бу сукут Охиратда “Золим куфрнинг зулмларига кўз юмган ва мусулмонларнинг хорлигига, ўзини мусулмон билсада устида куфр қонунлари татбиқ қилинишига сукут қилиб розилигини билдирган, жим қараб турган” дея ўзимизнинг зиёнимизга хужжатқилиб келтирилишидан қўрқайлик.

Биродарим бугун Ислом чақириғида ҳаракат қилаётганлар сиз учун кучсиз, имкониятлари чекланган ва бугунги золимларга қарши кураша олмайдигандек бўлиб туюлар, лекин унутмангки натижа Буюк Аллоҳдан. Биз мақоламиз сўнгида сизларга ушбу хадисни хавола қиламиз

Табароний «Кабир»да, Ҳайсамий, ҳасан, одамлари ишончли, деб билган иснод билан Абу Моликдан ривоят қилади:

إِنَّ لِلَّهِ عِبَادًا لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَلاَ شُهَدَاءَ يَغْبِطُهُمْ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ بِقُرْبِهِمْ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

«Аллоҳнинг шундай бандалари борки, улар Пайғамбарлар ҳам, шаҳидлар ҳам эмаслар, аммо қиёмат кунида Улуғ ва Буюк Аллоҳга яқин бўлганларини ва Аллоҳ олдидаги мартабаларини кўриб, уларга Пайғамбарлар ва шаҳидлар ҳам ҳавас қиладилар», дедилар.

Бир чеккада аъробий тиззаларига тик бўлиб, қўлларига таяниб: «Эй Расулуллоҳ, улар кимлар эканини айтиб беринг», деди. Қарасам, Пайғамбар с.а.в.нинг юзлари ёришиб кетди.

«عِبَادٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ، مِنْ بُلْدَانٍ شَتَّى، وَقَبَائِلُ مِنْ شُعُوبِ أَرْحَامِ الْقَبَائِلِ، لَمْ يَكُنْ بَيْنَهُمْ أَرْحَامٌ يَتَوَاصَلُونَ بِهَا لِلَّهِ، لاَ دُنْيَا يَتَبَاذَلُونَ بِهَا، يَتَحَابُّونَ بِرَوْحِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، يَجْعَلُ اللَّهُ وُجُوهَهُمْ نُورًا، يَجْعَلُ لَهُمْ مَنَابِرَ قُدَّامَ الرَّحْمَنِ تَعَالَى، يَفْزَعُ النَّاسُ وَلاَ يَفْزَعُونَ، وَيَخَافُ النَّاسُ وَلاَ يَخَافُونَ»

«Улар – дедилар Пайғамбар С.А.В–ҳар хил ўлкалар, қабилалар, уруғлардан бўлган Аллоҳнинг шундай бандаларидирки, ўрталарида Аллоҳ учун борди-келди қилинадиган қариндошчилик бўлмаса ҳам, бир-бирларига сарфлайдиган мол-дунё бўлмаса ҳам, Улуғ ва Буюк Аллоҳнинг меҳрибонлиги билан бир-бирларини яхши кўрадилар. Аллоҳ уларнинг юзларини нур қилади, Раҳмон Таъолонинг олди тарафидан уларга минбарлар қилиб беради, одамлар қўрққанида ҳам улар қўрқмайдилар, одамлар даҳшатга тушганида ҳам улар тушмайдилар».

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ

01.07.2015й.