بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Даюсликни ёмон кўрган биродарларимга

Бу мавзу жиддий ва муҳим саналадиган мавзулардан хисобланади, айниқса хозирги кунимизда бу мавзуга ёндашиш жуда аҳамиятли бўлиб қолди. Чунки мусулмонлар орасида даюсликка бепарволик авж олди, бу холатга эътибор билан ёндашадиган, бепарволик қилишни ўзига номуссизлик деб биладиган мусулмон биродарларга қаршиликлар кучайди.

Фарзандларимизга таълим бериш вазифаси бўлган Таълим Вазирлиги ўз вазифасини унутиб ўқувчиларнинг киймлари билан шуғулланадиган бўлди. Аслида ўзларининг бурчларини қандай бажараётганларини текшириб кўрсангиз муаммолар гирдобида қолиб кетишган. Афсуски ҳукуматнинг Ислом динига бўлган душманлиги оқибатида таълим сохасидаги муаммоларни тўғри ислоҳ қилишни ортга суриб қўйиб, қизларимизнинг авратларини ёпиб турган рўмолларини ечиш ва шу каби Исломий амалларни тўсиш билан машғул бўлиб юрибдилар.

Хаттоки аҳвол шу даражага бориб етдики,  асосан  халқ  фарзандлари  билан ишлайдиган, мактаб, коллеж таълим муассасаларига ҳукумат томонидан бошлиқ тайинлашларида қизларимизнинг авратларини ёпиб рўмол ўрашларига  қарши туриш ва ўқувчи йигитларимизни масжидларда намоз ўқишларига  тўсиқ  бўлиш ва  Исломий амалларга қаттиқ қаршилик  қилишга эътибор қаратилмоқда ва талабгорларни бу Исломий амалларга  қаршилик қилиш ваъдалари олиниб шундан кейин лавозимларга қўйилмоқдалар. Ҳукумат Исломга мойил инсонларни мансабларга тайинланмаслигига жиддий эътибор қаратган, агар тасодиф бўлиб Исломга мойил шахслар бирор мансабга тайинланган бўлса имкон топилди дегунча лавозимларидан  бўшатилмоқда.

Ҳукуматнинг динга қарши бундай хизматларидан сўнг, Ислом амалларига тўсиқлар рағбатлантирила бошлади, очиқчасига Охиратни унутиб куфрга хизмат қилишга ўтиб кетишди. Бунинг учун инсонларга қурол сифатида баъзи фикрлар берилди, булар “Аллоҳ қалбимизда”, “Дил тоза бўлса бўлди”, “Инсонни қалби пок бўлсин” каби амал шарт эмас дегандек тушунчалар инсонларга сингдирилди. Хатто халқ ўртасида “Ўранганларни ҳам кўрябмиз, нималар қилиб юришганини” деган гап сўзлар кўпайди ва авратини ёпиш учун рўмол ўраганлар тўғрисида ёлғон миш мишлар тарқатилди.

Хуллас ҳукуматнинг асосий иши Ислом амалларидан халқни тўсиш бўлиб қолди, яъни Ислом динидан узоқлаштириш. Бу тазйиқ ва босимлардан кейин, золимларнинг зулмлари кўз олдимизда турган бўлса, “Биз мусулмонлар нима қилишимиз керак” деган савол туғилади.

عَنْ خَبَّابِ بْنِ الْأَرَتِّ، قَالَ: شَكَوْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُتَوَسِّدٌ بُرْدَةً لَهُ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ، قُلْنَا: لَهُ أَلَا تَسْتَنْصِرُ لَنَا أَلَا تَدْعُو اللَّهَ لَنَا، قَالَ: «كَانَ الرَّجُلُ فِيمَنْ قَبْلَكُمْ يُحْفَرُ لَهُ فِي الْأَرْضِ فَيُجْعَلُ فِيهِ فَيُجَاءُ بِالْمِنْشَارِ فَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ فَيُشَقُّ بِاثْنَتَيْنِ وَمَا يَصُدُّهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ، وَيُمْشَطُ بِأَمْشَاطِ الْحَدِيدِ مَا دُونَ لَحْمِهِ مِنْ عَظْمٍ أَوْ عَصَبٍ وَمَا يَصُدُّهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَاللَّهِ لَيُتِمَّنَّ هَذَا الْأَمْرَ حَتَّى يَسِيرَ الرَّاكِبُ مِنْ صَنْعَاءَ إِلَى حَضْرَمَوْتَ لَا يَخَافُ إِلَّا اللَّهَ أَوِ الذِّئْبَ عَلَى غَنَمِهِ وَلَكِنَّكُمْ تَسْتَعْجِلُونَ

“Хаббоб ибн ал Арoтт айтади: Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам Қаъбанинг соясида тўнларини бошларига ёстиқ қилиб ёнбошлаб ўтирган эканлар, у кишига шикоят қилиб шундай дедик: “Ё Росулаллоҳ, бизларга Аллоҳдан нусрат сўраб дуо қилсангиз?”. Росулуллоҳ дедилар: Сизлардан олдингилар орасида шундай қийинчиликлар бўлар эдики, бир кишини олиб келиб, ерга тириклайин кўмилар эди, бошқасини тириклайин  аррада бошидан оёғигача арралаб иккига бўлиб ташланар эди, бошқасини темир тароқлар билан гўшти суягидан ажратиб ташланар эди, лекин бу азоблар уларни динидан қайтара олмас эди. Аллоҳга қасамки, бу иш албатта охирига етади, хатто Санъодан йўлга чиққан отлиқ Аллоҳдан ва ташлаб келган қўйларига бўри келиб қолишидан бошқа нарсадан қўрқмай, Хадрамавтга етиб боради. Сизлар эса шошилтиряпсизлар”. Бухорий ривояти”.

Аллоҳ мўъминларга улуғ мукофотларни, ажрларни ваъда қилди, фақат мўъминлик шартларига лойиқ бўлишимиз талаб қилинди. Албатта биз инсонмиз, яъни хар бир ишда Аллоҳнинг йўлига юриш баробарида шайтон билан ҳам курашамиз. Қалбларимизга қўрқув, хар хил ўй ҳаёлларни олиб келиб, Аллоҳнинг йўлидан қайтаришга харакат қиладиган бу шайтондир. Мўъминлик сифатига эса айнан мана шу шайтонни енгиш билан эга бўлинади, қолганлари яъни инсонлар томонидан бизга қилинадиган зулмлар Аллоҳ томонидан синов қилиб берилган қазодир. Агар пешонамизда бўлса қочиб қутула олмаймиз, агар бизга зулм етишини Аллоҳ хоҳламаса хеч ким бизга зулм етказа олмайди.

Биродарлар, кўриб турган бу кунларимиз ўтиб кетадиган кунлардир, лекин гунохларимиз ёки савобларимиз ёзилиб қолади. Бу ҳукуматни  қалбларимизни оғритиб гапирган, қўлларини сизга қадаган вакиллари бир кун ёнингизда афсус қилган холларида турадилар. Бугун уларни химоя қилаётган кофир хўжайинлари ва улар тузиб берган қонунлари химоячи бўлаётган бўлса, бошларини силаётган бўлса, Аллоҳнинг азоби келадиган кунда уларни химоя қила олмайди. Сизу биз билган сахоба розиаллоҳу анҳуларнинг хаётларини эсланг ва ўзингизга ёрқин ибрат сифатида ёдингизда тутинг. Сахобалар нима учун бизларни лол қолдирадиган даражада ибрат кўрсата олдилар? Бу саволга жавобни изланг ва албатта шунда биласизки улар Ислом шариатини ўзларининг чин хаётлари йўли ва бу йўлсиз холлари хароб эканлигини англаб етган эдилар. Улар иймонга келган замонларидан Исломни оламга ёйиш, барча инсонларнинг яшаш тарзларини Исломийлаштириш, куфр фикрларига қарши Исломий фикрлар билан курашиш, хар доим куфрга қарши хушёр холатда туришни асл вазифалари деб билдилар. Аллоҳни рози қилиш Исломий амаллар билан бўлади, Аллоҳ бундан бошқа йўл билан қилинган харакатларга рози бўлмаслигини билдирган.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَاراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ

”Эй иймон келтирганлар! Ўзингизни ва аҳли аёлингизни ёқилғиси одамлару тошдан бўлган ўтдан сақланг. Унинг тепасида қўпол, дарғазаб фаришталар бўлиб, улар Аллоҳнинг амрига исён қилмаслар ва нимага буюрилсалар, шуни қилурлар”. (Таҳрим. 6.)

Номусларимиз бўлган ахли аёлларимизнинг авратларини очишга иштиёқманд бўлиб харакат қилаётганлар шайтонга хизмат қиляпти. Улар Аллоҳни унутиб қўйиб куфр йўлини тутишмоқда. Биродарлар номусингизни химоя қилинг, уларнинг авратларига бегоналарнинг шахвоний нигохлари тушишига йўл қўйманг.  Аллоҳга жонимиз ва молимиз билан хизмат қилишни ваъда берганмиз, бизнинг вазифамиз Аллоҳга қуллик қилишдан иборатдир. Бизларни Аллоҳ химоя қилмаса асло бошқа химоя қила олмайди, ўзларини ақлли санаб Исломни эскилик сарқити деб биладиганлар ожиз қул эканликларини унутиб қўйганлардир. Биз уларга эргашмаймиз, биз Пайғамбар соллаллоҳу алайхи васалламга эргашамиз.

Бизга омонат қилиб берилган ожиза муслималаримизни,  номусларимизни химоя қилиш Аллоҳ томонидан буюрилган вазифамиздир. Муслималаримизнинг авратларини ёпиб турган рўмолларини ечиб, авратларини очиб ташлаш учун узатилган жирканч қўлларини теккизишларига асло йўл қўймайлик. Зеро мўъмин инсон шундай кунларда Аллоҳнинг йўлидан юриши билан ажралиб туради

أن رسول الله -صلى الله عليه وسلم- قال : ثلاثة قد حرم الله -تبارك وتعالى- عليهم الجنة : … والديوث الذي يقر في أهله الخبث.

“Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: “Уч тоифа одамга Аллоҳ Таъоло жаннатни харом қилган: … учиничиси, аҳлини қизғонмайдиган даюс””.Ахмад ривояти.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ

17.11.2014й.