“Аллоҳ ва Росулига бўлган муҳаббатим туфайлигина даҳшатли қийноқлардан лаззатни топдим”

(Жаслиқ зиндонидан тирик қайтган укам сўзларидан)

“Зиндон хотиралари” туркумидан

Фильм ўхшамаганмиш…

بسم الله الرحمن الرحيم

Маълумингизки, камина оғир йиллардаги зона хотираларини сиз азизларга етказишда уларни фақат ўз кўзларим билан кўрганларимдан ва ростгўй, деб ишонган биродарларимнинг сўзларидан тузаман. Ҳозирда ёзишни ниятланганим хотиралар золим зиндонларининг ичида энг даҳшатлиси бўлиб, оламга танилган, ўзининг бағрида Музаффар (ҳаққига биз Аллоҳ саййидул шуҳада Хамза розияллоҳу анҳу ила бирга қилсин, деб дуо қилгувчи азизимиз) каби бир неча юзлаб шаҳидлар қонларини сақлаган Жаслиқнинг биринчи “меҳмон”лари ҳақидадир.

Мен узоқ вақт бу ҳақда ёзишдан ўзимни тийдим. Сабаби ўша воқеани ўз кўзлари билан кўрган бирор азиз биродарим хотираларини бўлишармикин, деган умидда кутдим. Ваниҳоят, кўп эшитганимда ўз тасдиғини топган бир хил хотираларни жамлаб, сиз азиз ўқигувчига етказмоққа қарор қилдим. Шу боис бундаги айрим унутиб қолдирилган воқеликни тополмаган азизлар каминани айбламаслар, деб умид қилдим.

Қуйида сизларга ошкор этиладиган дахшатли ҳикояни сўзлаган биродарим билан 51-зонада учрашгандим. Табиатан камгап, мободо сўзласа, сўзлари эшитувчини қайноқ улфатга айлантирарлик даражада таъсирли бўларди. Кўпдан бери Жаслиққа биринчи борганлар хусусида ундан батафсил билгим келарди. Чунки биродарим ўша зонага биринчи юборилганлардан эди. Омадим келиб, зона изоляторида 15 кун шу биродарим билан битта камерада ўтиришимга тўғри келди. Табиийки фурсатни бой бермай унинг тингловчисига айландим. Укам хотираларини тартиблагандек бироз жим қолди, ваниҳоят, мени ўзи билан бирга Жаслиқ зиндонига “сайр” қилдирди.

Бошимга кийдирилган қоп атрофни кўришдан маҳрум этганди. Терговдаги синган қовурғалар оғриғи сафар шов-шувидан унутилган. Этап Жаслиққа деган шивир-шивирлар ўқилган ўлим ҳукмидек атрофдаги шарпалар тилларидан “ла илаҳа иллаллоҳ” ва истиғфор калималарини туширмай қўйди. Қўлларимни кишанланиши мени бор-йўқ ўртасида қилиб, ҳиссиз бир вужудга айлантирганди.

Зековозлар овозининг кўплигидан анчагина биродарларни ўша тарафгалигини тахмин қилдим. Мени икки ёнимдан кўтаришиб, тиқингина жойлашган биродарлар ичига туртиб, жойлаштиришди. Атроф жимжит. Ҳамма ўйга чўмган. Ташқаридан “тезлатларинг, аэропортда ўзлари кутиб олишади” деган хитоб бира тўла мени ярим ўлим ҳолига келтириб қўйди.

Самолёт моторларининг гуруллаши кўксимни ёргудек ёқимсиз. Бақир–чақирлар атрофни тутди. Қоп ичида ҳаво етишмагандек бўғилдим. Ва ниҳоят, етаклаб учоқ зинасидан бортга чиқаришди. Ажабки, борт ичи ўриндиқсиз эди. Якка кишанлар ечилиб, тўрт кишини бир қаторга қўшиб, кишанлади. Мен тўртликни четида бўлганим учун ўнг қўлимни борт деворига кишанлади. Назаримда бундай тўртликдан анчагина эди. Ҳаво иссиқ. Борт ичи ундан-да иссиқ. Кимлардир ҳушидан кетган, кимдир юраги бардош бермай, жон таслим этганлигини “унисини четроққа ётқизиб ташла” деганларидан тахмин қилдим.

Самолёт узоқ вақт “юкла-юкла”дан сўнг ҳаракатга келди. Кимнидир “камерада суратга ҳаммасини ол, анавиларини ҳам снимать қил” дея бақиришидан жонли фильм олишлари ҳақидаги миш-мишлар тўғридек туюлди.

Бу хусусда 64/65 махсус турмасида шунақа миш-миш тарқалганди. Яҳудий, кофир, золим Каримовга шундай махсус, жонли фильмлар совға қилиниб турилган экан. Унда мусулмонларни қийноқларга солиниши, ўлдирилиши ва жаллодларининг садоқатли хизматлари намойиш этиларкан.

Самолётдан туширишгач, яна воронокка жойлаштиришди. Қаттоллар ҳисоботидан йўлдаёқ уч кишини ўлдирилганлигини билдим. Уларга бир ажиб, ширин ҳавас ҳиссини туйдим.

Етиб келдик. Қопларни бошимиздан олганда, қўлларида дубинка, арматура ва тросслари бўлган формали-формасиз қотилларни икки қатор жойланганини, ўртаси бизлар ўтадиган ўлим коридори эканини кўрдим.

Даҳшатли бақириқлар бошланди. Урувчи ҳам, урилувчи ҳам жон ҳолатда қичқира бошлади. Жонли коридордан ўтиш навбати менга ҳам етиб келди. Агар йўлдаги ўлиб йиқилган, хушсиз таналардан ўтиб, йиқилмасдан йигирма метрли қаттоллар ур-калтагидан ўтиб олсам, қорага бўялган зиндон эшигидан киришим керак, у ёғида нима кутяпти, менга қоронғи.

Манави қўлимдаги ва бош чаноғимдаги синиқ ўшандан қолган. Хуллас, ўлим коридоридан ўтдим. Зиндон эшигидан кирдим. Аммо у эшик ортида нажот топмадим. Яна янгитдан ур-калтаклар. Тахминан икки соатлардан кейин умумий зиндон камерасига тиқишди. Кечга яқин сув, нон ва бемаза бир ювинди тарқатишди. Кейинчалик билсам, тўқсонта биродардан эллик олтитамиз тирик қолибмиз.

Орадан бир кун ўтгач янги этап келди. Лекин унча шовқин бўлмади. Уларни ҳам камераларга жойлаштиришгач, бир ҳафта ўтди. Соч-соқол ўсган, олишга йўл қўймай ва ҳатто ҳаммомга киритмай сақлашди. Тер ва қон аралаш қотган баданлар ғалати тусга кирган эди. Бир неча кун шундай қаровсиз ушлаб туришди. Кейин билсам, бизларни зонага киришимиздаги қийноқларни видеога олишган экан-у, лекин фильми “чиройли” чиқмаган эмиш. Чунки унда қатл қилинганларнинг юзи тиниқ, чиройли эмиш. Урувчилар эса, ваҳший безорилардек кўринганмиш. Хуллас, ФИЛЬМ ЎХШАМАГАНМИШ!

Шунинг учун бизларни безори, бадбашара ҳолга келтириб, анави янги келганлар билан бошқатдан золим Каримов учун махсус фильмни суратга олишга тайёргарлик кўрилаётган экан.

 وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ

– “Сиз ҳаргиз: “Аллоҳ золим кимсаларнинг қилаётган амалларидан ғофил”, деб ўйламанг! Фақат Аллоҳ уларни(нг жазоларини) кўзлар (даҳшатдан) қотиб қоладиган (қўрқинчли Қиёмат) кунига қолдирмоқда, холос”. (Иброҳим:42)

 (Золим зулмхонасига сизни “меҳмон” қилганимдан ҳижолат бўлиб ҳикоя қилганим – ўша хотиралардан)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

17.03.2022й