Халифалик тўғрисидаги хадис тўқима хадисми?

“Аллоҳ сизлардан иймон келтириб, солиҳ амалларни қилганларга уларни ер юзида худди улардан олдин ўтганларни халифа қилганидек халифа қилишни, улар учун Ўзи рози бўлган динни мустаҳкамлашни ва уларнинг хавф-хатарларидан сўнг омонликни бадал қилиб беришни ваъда қилди. Менгагина ибодат қилурлар ва Менга ҳеч нарсани ширк келтирмаслар. Шундан кейин ҳам ким куфр келтирса, бас, ана ўшалар, ўзлари фосиқлардир.       ”Нур–55.                                                   

Баъзи дўстларимиз сиёсий гапларни Исломий таҳлиллар билан гапирганимизга дилларида ғашлик келиб, “сен Исломга сиёсатни суқиштирма, мусулмонлар сиёсатга аралашмайдилар, бизда сиёсат йўқ, Исломда сиёсат йўқ, хохласанг мен сен билан тортишаман“ демоқдалар, тортишган чоғида асосий далиллари Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи вассаллам)нинг ўзларидан кейин 30 йил халифалик бўлиши хақидаги хадисни келтирадилар. Ва бундан бошқа ва баъзи ривоятда шу хадиснинг давомида хам келадиган халифалик давлати яна мусулмонларга қайтиши хақидаги хадисни Ҳизб ут — Таҳрир харакати аъзолари қўшиб олган деган асоссиз даъвони тарқатиб юборишган. Биз у биродарларимиз билан интернет тармоқларида тортишиб ўтиришни ўзимизга эп кўрмадик, чунки бу каби тармоқлардаги тортишувлардан фойда чиқмайди, сабаби ўзлари оғзи билан айтиб турибдики “кел тортишамиз”, бу оҳангдаги чақирув хеч қачон холис Аллоҳ учун, холис хақиқатни топиш учун бўлмайди, аксинча фақатгина енгиб ютиш,  ғалаба қозониш, “мана мен енгиб ўчириб қўйдим” деб фахрланиш учун бўлаётгани кўриниб турибди. Бу мақолани ёзаётган камина билан хам бир мусулмон дўстимиз “арабчани билиши ва мен билан тортишиб мени ўчириб ташлаши” хақида суҳбат бўлиб ўтди, мен у ерда озгина бахслашиб кўрдим, лекин у дўстимиз фақатгина қайсидир олимлар асоссиз равишда келтирган гапларни далил қилиб, мутаассиблик қилавергандан кейин тортишувни тўхтатдим ва ушбу мақолани ёзишга қарор қилдим. Бу мақолада ўша “Ҳизб ут – Таҳрир ўтмишга бориб, бундан бир неча юз йиллар(балки “минг йилдан кўп вақт аввал” дейиш хам мумкин) олдин ёзилган китобларга ўзгартириш киритиб келган хадис”нинг тўлиқ таҳлили келтирилади ва ўша дўстимиз мени “тўқиб олгансан”, “менга ўзбекча далил келтирма” қабилида даъво қилмасликлари учун ушбу таҳлилни арабий матни билан биргаликда келтираман.

 فقد روى الإمام  أحمد  عن  النعمان بن بشير  رضي الله عنه الله، قال:  كنا جلوساً في المسجد فجاء أبو ثعلبة الخشني فقال: يا بشير بن سعد أتحفظ حديث رسول الله صلى الله عليه وسلم في الأمراء، فقال  حذيفة:  أنا أحفظ خطبته. فجلس أبو ثعلبة.

فقال  حذيفة:  قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: تكون النبوة فيكم ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها الله إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون خلافة على منهاج النبوة فتكون ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها الله إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون ملكًا عاضًا فيكون ما شاء الله أن يكون، ثم يرفعها إذا شاء الله أن يرفعها، ثم تكون ملكًا جبرية فتكون ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها الله إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون خلافة على منهاج النبوة، ثم سكت

 Имом Аҳмад ривоят Нўъмон ибн Баширдан қилганлар, у киши айтганлар: “Масжидда ўтирган эдик, бир пайт Абу Саълаба ал – Хўшаний келиб қолди ва айтдики: Эй Башир ибн Саъд Росулуллоҳ صلى الله عليه وسلم нинг амирлар тўғрисида айтган гапларини биласанми? – деган эди, шунда Хузайфа : Мен ёдлаганман – деди. Абу Саълаба дархол ўтирди ва Хузайфа айтди: Росулуллоҳ صلى الله عليه وسلم : Пайғамбарлик сизларнинг орангизда Аллоҳ хоҳлаганича бўлади, кейин уни Аллоҳ хохлаган вақтда кўтаради, кейин Пайғамабарлик минҳожи асосидаги халифалик бўлади, у Аллоҳ хохлаганича бўлади, кейин уни Аллоҳ хохлаганида кўтаради, кейин зўравон подшохлик бўлади, у Аллоҳ хохлаганича туради, кейин уни Аллоҳ хохлаганида кўтаради, кейин золим, жабрий подшохлик бўлади, у Аллоҳ хохлаганича туради, кейин уни Аллоҳ хохлаганида кўтаради, кейин Пайғамбарлик минҳожи асосидаги халифалик бўлади – дедилар.

[تخريج الحديث]:  ҳадиснинг ривоят бўлиш санади:

 أخرجه الطيالسى (ص 58 ، رقم 438)، والبزار (7/223 ، رقم 2796)، وأحمد (4/273 ، رقم 18430)،والعراقي في "محجة القرب إلى محبة العرب "( 17 / 2 ).

Имом Аҳмад (273/4, хадис рақами – 18430), Абу Довуд Аттоёлисий (58 – саҳифа, х.рақами – 438), Баззор (223/7, хадис рақами – 2796) ва Ироқий (17/2)лар ривоят қилишган.

[درجته والحكم عليه]: даражаси ва унга айтиладиган хукм

 قال الحافظ العراقي:هذا حديث صحيح ، و إبراهيم بن داود الواسطي وثقه أبوداود الطيالسي و ابن حبان ، و باقي رجاله محتج بهم في الصحيح )).

 وقال الهيثمي في"مجمع الزوائد"(5/189):رواه أحمد فى ترجمة النعمان والبزار أتم منه والطبرانى ببعضه فى الأوسط ورجاله ثقات )).

Ҳофиз Ироқий: “бу ҳадис саҳиҳ” – деган, Иброҳим ибн Довуд Воситий хам шундай деган, Воситийни Абу Довуд Тоёлисий ва Ибн Ҳиббон : иншониладиган одам деб бахо беришган. Ҳадиснинг бошқа ровийлари хаммаси гапи хужжатликка ярайдиган одамлардир.

 Шунингдек ушбу ҳадисга “шоҳид” бўлиб яна бир хадис хам келган, уни Имом Баззор ривоят қилган:

"إن أول دينكم نبوة ورحمة وتكون ما شاء الله أن تكون ثم يرفعها الله جل جلاله. ثم تكون خلافة على منهاج النبوة ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها الله جل جلاله. ثم تكون ملكاً عاضاً، فيكون ما شاء الله أن يكون ثم يرفعه الله جل جلاله. ثم يكون ملكاً جبرية فتكون ما شاء الله أن تكون ، ثم يرفعها الله جل جلاله. ثم تكون خلافة على منهاج النبوة تعمل في الناس بسنة النبي، ويلقي الإسلام بجرانه في الأرض يرضى عنه ساكن السماء وساكن الأرض، لا تذر السماء من قطر إلا صبته مدراراً. ولا تدع الأرض من نباتها وبركاتها شيئاً إلا أخرجته"

[شرح الحديث]: ҳадиснинг шарҳи:

هذا و إن من المبشرات بعودة القوة إلى المسلمين و استثمارهم الأرض استثمارا يساعدهم على تحقيق الغرض ، و تنبىء عن أن لهم مستقبلا باهرا حتى من الناحية الاقتصادية و الزراعية قوله صلى الله عليه وسلم :" لا تقوم الساعة حتى تعود أرض العرب مروجا و أنهارا "[أخرجه مسلم (2/701 ، رقم 157) ] ))انتهى كلامه رحمه الله.

وهذا الحديث يبشر بقيام خلافة على منهاج النبوة ولكنه لم يحدد زماناً بعينه لذلك وهذه الخلافة الراشدة غير التي تكون في زمن المهدي المنتظر — والله أعلم — لأن ظهور المهدي المنتظر من علامات الساعة أو قربها ويكون حكمه قبيل نزول عيسى عليه الصلاة والسلام كما ثبت ذلك في أحاديث كثيرة .

 وأما الخلافة الراشدة فأظن أن زمانها قد قرب لأن العالم الإسلامي يعيش في زمن الملك الجبري في هذه الأيام كما قاله بعض أهل العلم

لقد بيّن النبي صلى الله عليه وسلم في هذا الحديث المراحل السياسية التي تمر بها أمة الأسلام ،فما كان في زمن النبوة والخلافة الراشدة فهو زمن التطبيق المتكامل لتعاليم الإسلام ومعالمه العظام، وما كان بعد ذلك فهو كما أخبر النبي صلى الله عليه وسلم من الملك العاض والملك الجبري والدعاة على أبواب جهنم، كما في الحديث المتفق عليه عن حذيفة بن اليمان -رضي الله عنه -يقول:

 ((كان الناس يسألون رسول الله صلى الله عليه وسلم عن الخير وكنت أسأله عن الشر مخافة أن يدركني فقلت: يا رسول الله إنا كنا في جاهلية وشر فجاءنا الله بهذا الخير، فهل بعد هذا الخير من شر، قال: نعم، قلت: وهل بعد ذلك الشر من خير، قال: نعم وفيه دخن، قلت: وما دخنه، قال: قوم يهدون بغير هديي تعرف منهم وتنكر، قلت: فهل بعد ذلك الخير من شر، قال: نعم، دعاة على أبواب جهنم من أجابهم إليها قذفوه فيها، قلت: يا رسول الله صفهم لنا، قال: هم من جلدتنا ويتكلمون بألسنتنا، قلت: فما تأمرني إن أدركني ذلك، قال: تلزم جماعة المسلمين وإمامهم، قلت: فإن لم يكن لهم جماعة ولا إمام، قال: فاعتزل تلك الفرق كلها ولو أن تعض بأصل شجرة حتى يدركك الموت وأنت على ذلك))

والملك العارض قد انتهى والملك الجبرى هو ما كان عن طريق الانقلابات التى يحصل أصحابها على الحكم بالقهر والقوة والغلبة رغم ارادة الشعب … والحديث من المبشرات-كما تقدم-بعودة الإسلام فى العصر الحالى بعد هذه الصحوة واليقظة والعودة الإسلامية المباركة وينبىء أن لهم مستقبلا باهرا من الناحية الاقتصادية والزراعي

فالخلافة التي تكون على منهاج النبوة التي وعد النبي — صلى الله عليه وسلم- بأنها ستكون آتية لا محالة، لأن النبي — صلى الله عليه وسلم — لا ينطق عن الهوى، إن هو إلا وحي يوحى، ولكن متى وكيف تقدم وأين تبدأ؟ كل هذه التساؤلات لانملك جواباً عنها لأنها من أخبار الغيب، وأخبار الغيب لا تتلقى إلاَّ من الوحي.

 ولم يجيء في القرآن ولا في السنة ما يبين ذلك، وعلى المسلمين السعي في ذلك والأخذ بالأسباب لإقامة هذه الخلافة، لا أن ينتظروا إقامتها بأسباب خارقة للعادة.

والواجب على الأمة الإسلامية السعي لتحصيل النصر، والتمكين للدين، وقد دلنا الله تعالى على أسباب ذلك، وأمرنا بالأخذ بها، وأول ما أمر الله به الأمة هو السعي في تحصيل الإيمان الصادق، فإن المؤمن الصادق الإيمان لابد أن يكون هو الأعلى، كما قال عز وجل: (وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) [آل عمران:139] .

 وقال تعالى: (وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ) [المنافقون:8] ، وقال تعالى: (وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ * إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ) [الصافات:171-172] .

وكذلك أمر الله تعالى بإعداد العدة العسكرية بعد العدة الإيمانية، كما في قوله تعالى: (وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ) [الأنفال:60] .

 وأمر الله تعالى بموالاة المؤمنين ومعاداة الكافرين، وجعل ذلك سبباً للنصر والتمكين، كما قال تعالى: (وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ) [المائدة:56] .

 وقال تعالى: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقاً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ) [آل عمران:100] .

 وكذلك أمر الله تعالى بالصبر على كيدهم وأذاهم ومقابلة ذلك بعزيمة صلبة وإيمان قوي، ووعد بأن يصرف عنا كيدهم بذلك، فقال تعالى: (وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ) [آل عمران:120] ، والصبر هنا يشمل الصبر على غزوهم الفكري كما يشمل الصبر على الغزو العسكري.

 وجعل الله تعالى الاتحاد وعدم التفرق سبباً في النصر والظهور، كما جعل الفرقة سبباً في الهزيمة وذهاب الدولة، فقال تعالى: (وَلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ) [الأنفال:46] ، والريح هنا بمعنى: الدولة.

 وجماع ذلك كله العودة إلى الكتاب والسنة بفهم سلف الأمة.

ولا ريب أننا في زمن كثرت فيه الفتن والمغريات، ورفع فيه دعاة الفساد عقيرتهم، وحكم في كثير من بلاد المسلمين بغير الشريعة، فحسبنا الله ونعم الوكيل، والواجب على المسلم أن يلتزم الشريعة في نفسه وأهل بيته، وأن يسعى في نشر الحق على قدر طاقته.

 نسأل الله تعالى أن يَرُدَّ هذه الأمة إلى دينها ردَّاً جميلاً وأن يعيد لها عزها وكرامتها ومجدها في ظل دولتها الراشدة.

 وأن يهيئ لها أمر رشد يعز فيه أهل الطاعة، ويهدى فيه أهل المعصية، ويؤمر فيه بالمعروف وينهى فيه عن المنكر ويقام فيه العدل.

 والله الموفق والمعين.

Бундан албатта кўриниб турибдики, ушбу ҳадис мусулмонларга, илгариги Ислом олий бўлган вақтдаги қувватнинг қайтишига ва улар ер юзидан Ислом кўрсатган тарзда бошқаришликка, яъни ўзларининг буюк мақсадлари йўлида, Аллоҳнинг розилиги йўлида, ер юзида шариатни татбиқ қилишлари хақида Росулуллоҳ صلى الله عليه وسلم нинг энг улуғ башоратлардандир. Ва бу гапдан шундай маъно чиқадики, мусулмонларга келажакда буюк ишлар келиши, хатто иқтисодий ва экин-тикин ишларигача Исломий бошқарув билан бўлишлигига ишора бор. Бу хақида Росулуллоҳ صلى الله عليه وسلم нинг сўзлари бор: “Арабнинг ерлари ўтлоғидан тортиб анҳоригача ўзига қайтмагунича қиёмат бўлмайди” (Муслим ривояти, 701/2, х.рақ. 157).

 Бу ҳадис Пайғамбарлик минҳожи асосида халифалик бўлишига башорат бўлиб турибди, лекин унинг жорий бўлиш муддати, замони айтилмаяпти, ва бу кутилаётган Имом Маҳдийнинг чиқиши замонида бўладиган хилофат эмас, чунки Маҳдийнинг чиқиши бу – қиёмат аломатларидан. Ва у кишининг хукм юритишлари Исо Алайҳиссалом тушишларидан сал олдин бўлиши айтилган. Бу хақида кўплаб ҳадислар келган. Умуман олганда Маҳдийнинг чиқиши ёки Исо алайҳиссалом тушиши хақидаги ихтилофлар бу мавзуга умуман алоқаси йўқ десак хам бўлади.

 Аммо иккинчи рошид Халифалик замони яқинлашиб қолди, ин ша Аллоҳ айни биз яшаётган замонимизда ушбу милодий 21 – асрда воқеъ бўлиши хар доимгидан хам хақиқатга яқинлашиб қолди, чунки хозирги кунда бутун Ислом олами золим подшохлар қўли остида яшамоқда, буни ортиқча мисоллар билан таҳлил қилишга хожат йўқ, айнан мусулмонлар яшаётган давлатларнинг бошлиқлари золимликда, диктаторликда бир – биридан ким ўзарга рейтинг талашиб халқни, Ислом умматини хохлаганича хорлаб келишмоқда.

 Росулуллоҳ صلى الله عليه وسلم ушбу хадисда Ислом умматига босиб ўтадиган сиёсий босқичларни баён қилиб бердилар, яъни бу босқичлар, аввалда Пайғамбар صلى الله عليه وسلم нинг замоналарида бўлиб ўтувчи босқич, унда Исломнинг буюк таълимотлари ва асосий пойдеворлари бўлмиш ақидавий тузумнинг хаётга жорий қилинишлик босқичи эканлигини ва ундан кейин эса жаҳаннам дарвозасига чақирувчи зўравон ва золим бошлиқлар даври бўлиши хақида айтдилар, бу тўғрида Хузайфа ибн Ямоний (розиаллоҳу анҳу) дан ривоят қилинган муттафақун алайҳ ҳадисда келадики : “ Одамлар Росулуллоҳ صلى الله عليه وسلم дан яхшилик хақида сўрар эдилар, мен эса ёмонлик хақида сўрар эдим, агар менга келиб қолса тадбир имконидан қўрқиб, ва бир сафар мен шундай савол сўрадим: Ё Росулаллоҳ биз жоҳилиятда яшар эдик ва Аллоҳ бизга Ислом деган яхшиликни келтирди, бу яхшиликдан кейин яна ёмонлик борми? – дедим, “Ҳа” – дедилар. Мен бу ёмонликдан кейин яна яхшилик келадими? – дедим, “Ҳа, унда хиралик бор” – дедилар, “у хиралик нима ” – деб сўрадим, “ Бир қавмлар келади, йўлбошчиси йўқ, лекин ўзича йўлга бошлайди, бошлиқсиз амри маъруф қилади, мункардан қайтаради.” – дедилар, кейин мен “Ўша яхшиликдан кейин яна ёмонлик борми?” – деб сўрадим, “Ҳа, жаҳаннам дарвозасига чақирувчи даъватчилар,ким уларга ўша қилаётган даъватида эргашса, улар ўзлари билан бирга уни хам жаҳаннамга оиб кириб кетадилар” – дедилар, мен “Ё , Росулаллоҳ уларни бизга сифатлаб беринг” – дедим.  -“Улар бизнинг теримиз каби терида (яъни бизга ўхшаш мусулмонлардан деган маънода) бизнинг тилимиз билан гапиришади” – дедилар, мен — “ Агар мен ўша кунларни кўрсам нимани буюрасиз” – деб сўрадим, у зот “мусулмонлар жамоасини ва уларнинг имоми (бошлиғи)ни ўзингга махкам тут”, мен “уларнинг жамоаси хам бошлиқ имоми хам бўлмасачи?” – деб сўрадим. — “Сен ундай фирқаларнинг хаммасидан ўзингни узоқда қилгин…” дедилар.

 Хозирги кунимизга қарайдиган бўлсак, зўравон подшоҳликлар бўлиб ўтди, золим подшоҳликлар эса, халқни, умматни зулм билан бошқариб турибди. Ушбу ҳадис – юқорида айтиб ўтганимиздек : ушбу биз яшаётган давримизда, ин ша Аллоҳ,  Исломни яна  уйғониш, тушуниб етиш ва ақли билан идрок қилишлардан кейин, муборак Исломиятни қайтишига, Исломий ҳаётни қайтишига башорат бериб турибди. Ва яна у учун (Ислом учун) иқтисодий, ижтимоий ва бошқа жабҳаларда жуда улуғ, буюк ва олий келажак борлигига далолат қилиб турибди.

 Росулуллоҳ صلى الله عليه وسلم ваъда қилган, Пайғамбарлик минҳожи асосидаги халифалик хеч бир шак шубҳасиз, яқин орада келиши аниқдир, чунки у зот асло ёлғон сўзламаганлар, асло ўз “нафсларидан олиб гапирмаганлар, балки у зотга келадиган ваҳийни гапирганлар”( لا ينطق عن الهوى، إن هو إلا وحي يوحى), ва лекин Қачон? Қай холатда келади? Ва қаерда бошланади? Бу саволларнинг жавобига биз молик эмасмиз, чунки бу ғайб илмига тегишли. Қуръон ва Суннатда бу саволларни баён қилиб берадиган гап келмаган. Шунинг учун мусулмонларга доим қанақадир одатдан ташқари мўъжиза юз бериб халифалик ўз – ўзидан келиб қолишини кутиб ётмасдан, ушбу буюк ишга ўзларини сафарбар қилишлари, ўша ваъда қилинган хилофатни келтириш учун қўлидан келган сабабларни Пайғамбаримиз صلى الله عليه وسلم тутган тариқатга кўра қоим қилишлари ва натижа Аллоҳнинг измида эканини ақидаларига сингдириб олишлари керак бўлади.

 Ислом умматига нусратга эришиш учун харакат қилиш вожибдир, ва бунинг учун Аллоҳ Таоло ўзи бир неча сабабларга бизни далолат қилиб, ўша сабабларни маҳкам ушлашликни буюрган. Ва Аллоҳ Таоло Ислом умматига биринчи буюрган нарсаси бу – хақиқий, содиқ иймонни буюрган, чунки содиқ мўъмин хақиқий олийлик мартабасида бўлишлигини хабарини берган: ” وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ” — “Агар мўъмин бўлсаларингиз, сизлар хаммадан олий мартабададирсизлар”(3/139) , “وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ” – “Азизлик Аллоҳ, унинг Росули ва мўъминлар учундир”(63/8), “وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ * إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ” – “Аниқки, Пайғамбар этиб юборилган бандаларимизга сўзимиз ўтгандир. Албатта, улар, уларгина нусрат топишлари(тўғрисидаги сўзимиз).”(37/171-172).

 Шунингдек Аллоҳ Таоло иймон тайёргарлигидан кейин, харбий тайёргарликни хам қоим қилишни буюрган “وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ” – “Улар учун қўлингиздан келганича куч-қувват ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйинг, бу билан Аллоҳнинг душманини, ўз душманингизни ва улардан бошқа ўзингиз билмайдиганларни қўрқитасиз.”(8/60).

 Шунингдек Аллоҳ Таоло мўъминларга бир – бирлари билан биродар бўлишга ва кофирлар билан дўст бўлмасликка буюрган “وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ” – “Ким Аллоҳни, Унинг Пайғамбарини ва иймон келтирганларни ўзига дўст қилиб олса, бас, албатта, Аллоҳнинг ҳизби–ана ўшалар ғолиблардир.”(5/56), “يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقاً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ” – “Эй иймон келтирганлар! Агар китоб берилганлар тоифасига итоат қилсангиз, иймонингиздан кейин сизни кофирликка қайтаради.”(3/100).

 Шунингдек Аллоҳ Таоло бизга кофирларнинг қиладиган макри, хийлалари ва азиятларида сабр билан туришликни ва бундай холатларни кучли иймон, оғир босиқлик азиймати билан кабул килишликка буюради. Агар шундай қилсак уларнинг макрини биздан даф қилишга ваъда берган.” وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ” – “Агар сабр ва тақво қилсангиз, уларнинг макри сизга ҳеч зарар қилмас. Албатта, Аллоҳ қилаётган ишларини ўраб олгувчидир.”(3/120). Бу ерда сабр, уларнинг фикрий курашларига ва худди шунингдек харбий курашларига сабр қилишликни ўз ичига олади.

 Шунингдек Аллоҳ Таоло бирлашишимиз ва бўлинмаслигимизни нусрат ва ғалабамизга сабаб қилиб белгилади. Ва албатта шунинг пировардида бўлиниш ва тафриқаланишни бизнинг қўлимиздан давлат кетиши ва мағлуб бўлишимизга сабаб қилди. “وَلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ” – “Ўзаро низо қилманг, у ҳолда парчаланиб бўлиниб кетасиз ва куч-қувватингиз (яъни давлатингиз) кетади.”(8/46). Бу ерда “رِيحُ” – сўзи давлат маъносида тафсир қилинган.

 Ушбу юқоридагиларнинг барчасини жамлайдиган бўлсак, умматнинг ўтган салафлари ақидани қандай тушунган бўлса, ўшандай биз хам Китоб ва Суннатга қайтишимиз керак эканлиги келиб чиқади.

 Албатта хеч шак – шубҳа йўқки, биз хозирги кунда фитналар ва алдовлар кўпайган замондамиз, бунда фасодга даъват қилувчиларнинг овозлари баланд кўтарилган. Мусулмонлар юртларининг деярли хаммасида шариат хукмидан бошқа хукмлар юритилаётган замон.  فحسبنا الله ونعم الوكيل .

 Аллоҳ Таолодан бу умматни Ўзининг динига чиройли қайтишлик билан қайтаришлигини сўраймиз. Ва бу умматга азизлигини мукаррамлигини ўзининг рошид давлати соясида қайтаришлигини сўраймиз.  والله الموفق والمعين

(Ушбу мақолада Шайх Муҳаммад Шокир Шарифнинг интернет саҳифасидаги мақолаларидан иқтибослар келтириб фойдаланилган ).

 Муслим

+1

0