بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ

ВАЗИФАЛАР ВА СИФАТЛАР

(32-бўлак)

ҲАҚИҚАТНИ УШЛАГАН ГУРУҲ

Асримизнинг 50-йиллари бошларида, яъни Усмоний Халифалик ағдарилганидан роппа-роса 30 йил кейин шайх Тақийюддин Набаҳоний ҳазратлари исломий ҳаётни қайта бошлаш ва Халифаликни қайта тиклаш учун муҳим ишга бел боғладилар. Шом диёридаги Байтил Мақдис шаҳрида бир ҳизб ташкил қилиб, унга «Ҳизб ут-Таҳрир» деб ном бердилар.

Бу ҳизб Ислом мабдаси асосига қурилган бўлиб, Ислом ақидасига ва шу ақидадан келиб чиққан фикрларга таянади, соғлом ижтиҳод билан ишлаб чиқилган шаръий ҳукмларни табанний қилади (танлаб олади) ва Ислом Давлатини барпо қилишда Расулуллоҳ с.а.в.нинг тариқатига эргашади. Шунинг учун бу ҳизб Халифаликни қайта тиклаш учун олиб бораётган ишларида Расулуллоҳ с.а.в.нинг йўлларини ўзининг тариқати сифатида табанний қилган. Шу кунгача бўлган исломий ҳаракатлар тепасида турганларнинг бирортаси бундай ҳаракатни билмаган ва бу йўсинда ҳаракат қилмаган.

Ҳизб ўзининг биринчи босқичида ўзи билан бирга даъватни олиб чиқишга рози бўлган бир гуруҳ инсонларга маърифат бериш билан машғул бўлди. Улар исломий маърифатда етилиб, уларнинг фикрлашларида ҳамда ҳатти-ҳаракатларида Ислом намоён бўлгач, ҳизб уларни одамларга даъват етказишга ундади. Натижада улар жамиятда фикрий ва сиёсий курашга киришиб, ундаги бузуқ фикрларга, хато раъйларга қарши ҳужум бошладилар, соғлом исломий фикрларни ва тўғри сиёсий раъйларни тарқатишга киришдилар. Шунда ҳокимлар бу ҳизбга қарши қаттиқ душманлик қилиб, ҳизб йигитларини ҳибсга олдилар, қийноққа солдилар, уларга тазйиқ ўтказиб, тирикчилик йўлларини беркитдилар. Ўз тинчини ўйлаб, ҳизб билан бирга даъват ишларини олиб боришни ташлаган айрим кишилардан ташқари иймони кучли, холис, мўмин йигитларнинг барчаси бу курашда сабот ва матонат билан олға бордилар. Улар ҳокимларнинг қаршилигига ҳеч қандай ёрдам ва кўмакчисиз сабр қилдилар, асло заифлашмадилар, аксинча даъватни кучлироқ олиб чиқишда, ҳокимлар ва уларнинг гумашталари билан курашда давом этдилар. Уларнинг олиб бораётган сиёсатларини, режаларини ва Ислому мусулмонларга қилган найрангларини очиб ташладилар. Улар одамлар орасида соғлом фикрларни ёйишда, Исломга тескари бўлган бузуқ фикрларига ҳужум қилишда, жамиятда одамлар орасида ҳукм сураётган Исломга зид алоқа ва муносабатларга зарба беришда ҳамда ҳизбни жамиятнинг фикри ва ҳиссига назоратчи раҳбар қилишда илдам сурат билан ҳаракат қилдилар. Натижада ҳукмрон фикрлардан лаззатланиб, эскиликларга ёпишиб олган кимсалар ҳизбга қарши чиқдилар, жамиятнинг аҳволини ўзгартиришни инкор қилдилар, улар Ислом Давлатини барпо қилиш учун Расулуллоҳ с.а.в.нинг тариқатидан бориш вожиблигидан қўрқдилар, ҳукмга зўравонлик ёки моддий куч ишлатмасдан фикр йўли билан етишда ҳизбга қарши чиқдилар. Ҳокимларга қарши ҳужум қилиш, уларнинг сиёсат ва режаларини очиб ташлашда ҳамда уларга лаганбардорлик қилмаслик ва ялтоқланмасликда – ўзларича булар зарар келтиради деб – ҳизбга қарши турдилар. Лекин ҳизб кураш майдонида уни ёрдамсиз қўйган кимсаларга эътибор қилмагани каби бу қаршиликларга ҳам парво қилмади. У ўз мафкурасини маҳкам тутган ва ўз тариқатига эргашган ҳолда ва албатта ғалаба ҳақнинг устида собит туриш ва Аллоҳнинг амрини зоҳир қилиш билан биргадир, деган эътиқодда ўз йўлида давом этди. Ҳизб ҳақ устида сабот билан турувчи, динни зоҳир қилувчи, ўзини ва ўз фикрларини эълон қилувчи, Аллоҳнинг амрини бажарувчи ва жамиятнинг фикри ва ҳиссига назоратчи бўлиб келмоқда ва Аллоҳ хоҳласа келажакда ҳам шундай бўлиб қолади. Ҳокимларнинг қаршилиги, уларнинг ҳизб йигитларига қилган тазйиқлари, тириклик йўлларини тўсиб қўйишлари ҳизбни шу йўлда давомли ҳаракат қилишига асло тўсиқ бўла олмайди. Шунингдек, ёрдамсиз қўювчиларнинг ёрдам бермаслиги, қарши чиқувчиларнинг қаршилиги ва тўсиқлар – токи Аллоҳ бу ҳизбни ва барча мусулмонларни ўзининг азиз ёрдами ва хулофаи рошида (рошид халифалик)ни барпо қилиш билан икром қилмагунига қадар – ҳизбни ўз йўлидан асло қайтара олмайдилар.
«Ҳизб ут-Таҳрир»нинг пайдо бўлиши, мафкураси, тариқати, ғояси ва ҳаракат мобайнида дучор бўладиган тўсиқлар шулардан иборатдир.