بسم الله الرحمن الرحيم

Мустақиллик кунида кимни, нима (қайси натижалар) учун табриклаш керак?

Одатда байрам дея ҳамма табиий равишда хурсанд бўлиб, ўша кун муносабатидан рози бўлиб диллар яйрайдиган кунни назарда тутилади. Демак, халқ ана шу кунда хушнуд бўлиб бу кунда инсонлар ўзларини худди, муваффақият қозонган ғолиблардек қувониб, шодлик кайфиятини ҳам жисман, ҳам қалбан хис қилмоқлиги лозим бўлади. Шуларни назарда тутган ҳолда ўрганадиган бўлсак, шу мустақиллик куни деб аталадиган кунда бизнинг халқ ҳам ўзларида юқорида айтганимиз хисларни туйишармикан?

Бизнинг мустақилликдан кўзлаган мақсадларимиз рўёбга чиқдими? Байрам қилиб нишонлар эканмиз халқнинг хурсандчилигини ифодалайдиган қандай натижага эришдик? Бу саволларга жавобни Ўзбекистон ОАВ ларидан эшитган баланд парвоз гапларни такрорлаб эмас, ўзимизни хурсанд қила олган, яшаш тарзимизни яхши томонга чин маънода ўзгартира олган бирор воқеликдан мисол келтира оламизми? Мустақилмиз дея оладиган ва бу кунни байрам қилиб нишонлайдиган қандай муваффақиятга эришдик? Мустақиллик бизларни хор қилиши керакмиди? Шу саволларга ўз ҳаётингизнинг мустақилликка эришилди дея даъво қилинган кундан бугунгача бўлган қисмини кўз олдингизга келтирган ҳолда жавоб бериб кўрингчи. Байрам қилиб нишонлашга ёки ҳақиқий мустақилликни чин маънода далиллай оладиган бирор жавоб хаёлингизга келармикан?!

Биз нима учун мустақил бўлганмиз? Нима учун мустақиллик деб аталувчи даврнинг бошларида айнан бизнинг Ислом динимизга эътибор кучайди? Хаттоки юрт боши деб аталувчи шахс ўша даврларда барчанинг кўз ўнгида бизнинг муқаддас китобимиз бўлган Қуръонга қўл қўйиб қасам ичишга қарор қилди? Барча маҳаллаларда бирданига масжидлар қурила бошланди? Тасаввур қилинг, ўша даврларда президентлик сайловидаги номзодлардан бирининг исми Ислом эканлиги учун кўплаб инсонлар унга ишонч билдиришган эди? Ўша кунлар ёдингизга тушдими?

Биз мустақил деган номга эга бўлиб олдик, хўш ундан кейин нима бўлди? Аввало биз ўша даврда ўзимизники бўлмаган тузумни татбиқ қилишга киришдик. Бизнинг устимизда татбиқ қилиниши бошланган қонунлар ва бошқарув бизнинг фикр ва туйғуларимизга алоқадор эмас эди, ва ҳолангки бугун ҳам шундай. Ундан ташқари ана шу ўзимизники бўлмаган нарсаларни бизга тиқиштириш учун ёлланган, бизларнинг фикр ва туйғуларимизни аслиятимиздан буриш учун хизмат қиладиган, бизларнинг қалбдаги орзу умидларимизни хисобга олмай ўзга юртларнинг манфаатига хизмат қилишимизни хоҳловчи, аниқ қилиб айтганда ўзимиз учун хоин бўлган инсонларни, бахту саодат сари интилишимиз учун яшаш тарзимизни шакллантиришда етакчилик қилишига йўл қўйиб бердик.

Бугунги хаётимизга назар соладиган бўлсак, асл ҳолатимиз орзу умидларимизнинг рўёбини эмас, куфр мустамлакачилари томонидан бизларнинг устимизда ўз манфаатларини кўзлаб тузган режаларини амалга ошганлигини ифодалаб беради. Бизларнинг бойлигимиз, табиий ресурслардан тортиб, ишчи кучигача хеч бирини ўз тараққиётимиз – юксалишимиз учун сарф бўлмаганлиги кундек равшан. Худди қон сўрувчи зулук каби бизларнинг барча бойликларимизни сўриб олишда давом этишмоқда. Бу тўймас зулукларнинг қон сўриш учун бизларни тишлаган тишлари бизга тақдим қилинган тузум ва уни татбиқ қилувчи малайларидир.

Биз орзуларимизни Ислом шариати билан боғлаган эмасмидик? Бахту саодатга Аллоҳнинг буйруқларига итоат қилиб эришилишини унутганмидик? Нима учун мустақилликка эришдик дея даъво қилсак ҳам ўз динимиздан узоқлашиб кетябмиз, яъни мустақил юрт ўзининг эътиқодий қадриятларини янада маҳкамроқ ушлаши керак эмасмиди? Қалбимизга зид амалларни қилишни қачон, кимдан ўргандик? Биз шу яшашимиз билан Жаннатга эришишни ёки бу дунёда юксалишни кўзлаётган жамиятга ўхшаймизми? Нима учун бугун орзуларимиз, умидларимиз, фикрларимиз, сўзларимиз, хоҳиш – истакларимиз ва ҳаракатларимиз Ислом шариатига чамбарчас боғлиқ эмас? Нима учун бизларга қуруқ мустақиллик сўзини ўргатиб қўйишса шуни баралла айтиб чапак чалиб юрадиган халқ бўлиб қолдик?

Сиз бу мустақилликни ўз орзуларингизга эришиш йўли деб билган эдингиз. Сиз бу мустақилликни фарвонлик ва юксалиш учун имконият деб ўйлаган эдингиз. Сиз бу мустақилликни етмиш йиллик айрилиқдан сўнг, ўз динингизни қайта бағрингизга олиб, маҳкам ушлаган ҳолда, асраб – авайлаб, бошқа қўйиб юбормай яшаш онларининг бошланиши деб билган эдингиз, наҳот динингизни унутиш шунчалик осон бўлди?

Ўзимизга қайта – қайта савол бериб кўрайлик. Биз ана шу “мустақиллик” кунида кимни, нима (қайси натижалар) учун табриклашимиз керак?

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ

31.08.2015й.