“Зиндон хотиралари” туркумидан

Шунақаси ҳам бўлиб турарди

بسم الله الرحمن الرحيم

Қонҳўр, қаттол Каримовнинг зулм тегирмони ўт олган 99 йил куз ойлари. Ўзбекистон қамоқларидан вилоят, туман ва қишлоқларга қийноқлар туфайли қатл қилинган мусулмонлар жасадлари кела бошлади. Тергов ҳибсхоналаридан, зоналардан шаҳидларнинг оилаларига тунда олиб келиб, уларни ими-жимида кўмишга мажбурлашлари барча онгли кишиларни эсанкиратиб қўйганди. Чунки мана шу халқ орасида униб ўсган, одобу ахлоқда ҳамма ҳавас қиладиган йигитларни ҳукумат қамаб, улар ҳақида телевидение ва матбуотларда президентдан то маҳалла фаолларигача “бузғунчи”, “халқ душмани” дея танитилиши ажабланарли эди. Ҳукумат сиёсатини аввалги тарихий репрессияларга солиштириб кузатган кишилар “халқ душмани” аслида ким эканлигини яхши билар эдилар. Шу боис улар бу ҳукумат ҳам эл ичидаги “оқ-қора”ни ажрата олувчи уйғоқ кишилардан халқни “тозалаб”, аввалдаги кофир, қотил, золим “доҳийлар” йўлидан юрганлигини тушунгандилар.

Зоналардаги ходимларга бизга нисбатан қандай муомала қилишлари кераклиги золим режим тарафидан уқтирилганди. Аммо намозимизга, таҳоратимизга ва даъватимизга қарши таёқ кўтариш учун етарли асос, сабаб топмаган ходимлар ҳукуматнинг бу сиёсатига қарши сўз очолмаса-да, оғир қийноқларни устимизда қўллаш борасида ҳам иккиланардилар. Ахир улар ҳам мусулмон фарзандлари-ку. Лекин тобора ташвиқот ва туҳматлар оммавий тарқатилавергач, уларда ҳам бизга қарши журъатни пайдо қилиб улгурганди. Ходимлар орасида ҳукумат ташвиқотлари нима эканлигини аниқлашни хоҳлаб, кабинетига орамиздан саботда танилганларни чақириб суҳбатлашганларнинг аксарияти ўз ишини ўша йиллардаёқ тарк этганди. Улардан бири режим ёрдамчиси бўлган лейтенант йигит эди. У ўзининг резина таёғи билан биродаримиз Абдур Раҳимнинг болдир суягини синдирганида ҳам ўз ғоясидан қайтмаганидан қаттиқ таъсирланиб у билан суҳбатлашиш учун кабинетига чақирганди. Абдур Раҳим тиббий бўлим санитарлари кўмагида унинг кабинетига киргач ёлғиз суҳбатлашди:

– Сенга зарурмиди шунақа азоблар?

– Ҳа энди… мусулмонлик шунақада…

– Биз ҳам мусулмонмиз ёки сенлар бошқачами?

– Сизлар динни ҳаётдан нари бўлишини хоҳлайдиган ҳукумат хизматидасиз, биз эса, барча ишларимизни Аллоҳ юборган дин билан тартиблаш тарафдоримиз.

– Барча ишларни деганда нимани айтяпсан?

– Иқтисод, таълим, сиёсат, ижтимо… умуман олганда Аллоҳ билан, ўзимиз билан, бошқалар билан бўладиган алоқаларимизнинг Шариат асосида бўлишини хоҳлаймиз.

– Давлатни қўлга олишни хоҳлайсанларми?

– Ҳозирда элликдан ортиқ бўлакларга бўлиниб, кофирлар бошқараётган юртларнинг аввалгидек бир вужудга жамланишини хоҳлаймиз.

– Сенларга бунақа ишни ким буюряпти?

– Борлиқни йўқдан яратган Аллоҳ!

– Бунақа гап илгари йўқ эди-ку?

– Илгари деганда юз йил орасини назарда тутяпсиз, лекин ундан аввал бир минг уч юз йилдан ортиқ оламга етакчи бўлган буюк давлатимиз бўлганини эсларсиз?

– Ҳа энди, замон ўзгарди, одамлар бошқача, сен айтган нарсанинг иложи йўқ.

– Аллоҳ ваъда қилган, Росули башорат берган нарса албатта ҳаётга қайтади. Мен банданинг қули бўлиб хор бўлиб яшаётган Умматнинг ўз Роббисига қайтиши шарпаларини сезиб турибман.

– Гапларинг эртакка ўхшайди, қанақа шарпа?

– Сизга эртакдек туюлган нарсанинг айни ҳақиқат экани устингиздаги малай ҳокимларнинг ғарбдаги хожаларига аллақачон ошкор бўлган ҳақиқатдир. Шунинг учун барча мусулмон юртларидаги бундай ҳақиқатга қарши уруш эълон қилинган. Сиз ҳам шу ғоявий урушда уларнинг аскари ва Аллоҳнинг душмани бўлиб ҳизмат қилмоқдасиз!

– Ўзингдан кетма, барибир қўлларингдан ҳеч нарса келмайди.

– Бошланишида улар ҳам шунақа деган эди!

– Кимлар?

– Мушриклар! Улар қўлларида куч ва армияси бўлмаган Росулуллоҳ ﷺ ва У кишига эргашган заиф ва ночор кишиларнинг қўлларидан ҳеч иш келмайди, деган эди.

Эшикни қоққан санитарлар суҳбатга якун қўйди. Абдур Раҳимни қўлтиғидан олган санитарлар тиббий ётоққа қайтаришди. Бу суҳбатни ўша ётоқда батафсил менга айтиб берган биродарим “эртага яна чақираркан” дея кўзини қисиб қўйди. Кейинги суҳбатлар қандай кечганини билолмадим. Чунки ўша биродарнинг оёғи йиринглаб кетгач, Тошкентга олиб кетишди. Аммо кўп ўтмай зонадаги яҳудий табиат норасмий “раҳбар” ўша лейтенантни ишдан бўшатганини бир спп.дан эшитганимда суҳбатнинг қандай бўлганини ўзимча тасаввур қилдим.

Баъзан шунақаси ҳам бўлиб турарди. Зеро, қалбида заррача иймони бўлган кишилар золимлар таёғини намоз ўқиётган кишига қарши кўтаришга журъат қилолмасди. Шунинг учун қалбида заррача иймони бўлган инсонларга Аллоҳ Таолонинг ушбу қавли билан хайқиргинг келади:

﴿ أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ ﴾

– “Иймон келтирган зотлар учун диллари Аллоҳнинг зикрига ва нозил бўлган Ҳақ-Қуръонга мойил бўлиш (вақти) келмадими?!” (Ҳадид:16)

(Ўша суҳбат давоми қандай бўлган экан, дея эслаганим – ўша хотиралардан)   

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

27.09.2022й