Сиз етмиш учтанинг аввалларидан бўласиз ака, ин ша Аллоҳ…

بسم الله الرحمن الرحيم

Саҳобалар  (Аллоҳ улардан рози бўлсин) ҳаёти то қиёмат кунигача мўминлар учун ибратдир. Улардан тўғри ибрат топганлар кўз ўнгимизда нажот топдилар ин ша Аллоҳ. Мен ушбу ҳикоямни бир укамнинг хотирасига бағишлайман.

– Ҳизб (Ҳизб ут-Таҳрир) дан қайтдим, десанг касаллигинг эътиборга олиниб актировка билан муддатдан аввал озодликка чиқарамиз, кўчада даволанасан, мабодо ўлсанг, уйингда яқинларингни даврасида ўласан, деган таклифни қилувчи зона врачларига собит укамнинг жавоби “…бу жирканч сўзни мендан эшитишни орзу ҳам қилманг” бўлгач, ўта оғир касаллик билан жазо муддати тугагунча Косон зонасида қолиб кетди.

Мен укамиз Жалолни шу зонада танидим. Зонага этап билан келган укамизни машҳур қотил лохмачлар Ҳилол (зубной), унинг жаллодлари Хайитмурод (горилла), Хаби (ферганский), Акбар (комолон)лар ўз измига сололмагач, карантиндаги яширин қатлхона ётоғига ташлаб темир краватга оёқ-қўлини боғлаб ташладилар. Оғир қийноқлардан ярим жон бўлиб ҳолдан тойган Жалолни врач кўригидан ўтказмасдан боғланган ҳолда бир ойдан зиёд ушлаб турдилар.

Боғлиқ ҳолдаги йигитларимизни ҳожат учун оёқ қўлларини ечган пайтда бирданига юргизиш мумкин бўлмасди. Айниқса, ярим ўлим ҳолига келтирилган, бош қисмига дринг (кетмон сопидан йўғонроқ жаллодлар таёғи) билан уриб жиддий шикастланган Жалолни бирданига юргизиш ўта хатарли эканини қаттол Хаби жуда яхши биларди. Аммо уни йўқлигида навбатчи шотирлари узоқ боғлиқ ҳолда сақланган укамни краватдан ечибоқ туалетга еталаган. Натижада, боши айланиб кўзи тиниб, атроф остин-устун бўлгандек мувозанатини йўқотган Жалол орқамачасига қулаб, темир бетонга лат еган боши билан тушган. Бу хабар Хаби ва Ҳилолга етгач, ўша бепарво навбатчи шотирни уриб майиб қилишган. Чунки МХХни буйруғисиз бирор биродарни ўлдиришнинг оқибати ёмон бўларди.

Шундан сўнг санчастьга ётқизилган Жалол то сроги тамом бўлгунча бошидаги оғир касаллик асоратидан қийналиб яшади. Бошидаги тинимсиз оғриққа кўникиб ҳам қолди. Кейинчалик ўша лат еган бош қисмида ўсимта пайдо бўлди. Вақт ўтиши билан аввал чап қулоғи эшитишдан тўхтади. Кейинчалик чап кўзи ҳаракатланмай қўйди. Ҳатто лабларини чап бўлаклари ҳаракатланмай гапиришга, овқатланишга қийнала бошлади. Ўсимта тобора катталашиб, кўз ўнгимизда укам аста нурай бошлади. Жалол оғриқнинг кучайишини тунлари ухламай бирор нарса тикиш ёки нима биландир ўзини банд қилиш билан енгарди. Қачонки, анави МХХни итялоқ лохмачлари (қамоқ ичидаги маҳкумлардан бўлган хоин, сотқин, жаллодлар) зонадан шармандаларча кетгач, укамиз даъватдан бирор вақт тўхтамади. У билан суҳбатни барча яхши кўрарди. Ҳатто енгил суҳбатида ҳам бирор ҳадисни зеҳнларга жойлаб улгурарди.

Касаллик тобора авж оларкан уни сангородга тез-тез жўната бошлади. Аммо натижа бўлмади. Ҳатто чап кўзининг ранги ҳам ўзгариб уни рўмолчада тўсиб юра бошлади. Унга қилинган актирофка таклифи барча ходимлар ва врачлар тарафидан тобора кучая бошлади. Чунки ҳизбийларни зонада ўлиши озодликда ўлишидан кўра жавобгарлиги оғирроқ бўлган давр эди. Ҳатто бир куни санчастьда барча зона раҳбарлари уни ўртага олиб “саноқли кунларинг қолди, қайтдим деб чиқиб кет”, деганини менга ўзгача бир енгил табассум билан айтаркан, мен унга: Ука, эртага уйланяпман, дегандек кайфиятизга ҳавасдаман, дедим. Жалол шунда мени унга қилган арзимас хизматларимни тоғларча санаб, мени ноқулай аҳволга солиб деди:

– Ака, Пайғамбаримиз ﷺнинг шаҳидлар етмиш учтасини шафоат қилиши ҳақидаги башоратини эшитганмисиз, деди. Мен “ҳа” дегач, у ўнг елкамдан аста ушлаб: “Роббим менга шундай фазилатли мақомни ато этса, Сиз етмиш учтанинг аввалларидан бўласиз ака”, – деди.

Мен укамдан аввалроқ озод бўлдим. Укам ҳам оғир дард билан озодликка мендан кейинроқ чиқди. Уни озод бўлганини эшитган азиз биродарлар унинг касалига шифо излаб ҳатто Ҳиндистонда операция қилишигача қўлдан келган ёрдамни бердилар, аммо ўта кеч муолажа яхши натижа бермай, барча биродарларни суҳбатларига чанқоқ қолдириб вафот этдилар.

Зонада дин ғамида собит яшаб золимлар қийноқларидан орттирган оғир касаллик туфайли вафот топган укамиз ин ша Аллоҳ шаҳиддир. Зеро, у Аллоҳ йўлида жон берди.

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

– “Аллоҳ йўлида ўлдирилган зотларни ҳаргиз ўликлар деб ўйламанг! Йўқ, улар тириклардир! У зотлар Аллоҳ ўз фазлу карами билан берган неъматлардан хушнуд ҳолларида баҳраманд бўлмоқдалар!”                             (Оли Имрон:169)

Эй азиз ўқувчиларимиз, Жиззахнинг мард ўғлони ҳақидаги хотирани Сиз азизларга етказар эканман, Сизлардан ўша укамиз ҳаққига ва 20 йиллаб ортидан югуриб асло чарчамаган аёли ҳаққига, ширин фарзандлари ва барча оиласи ҳаққига ихлос ила дуо қилишда ҳимматли бўлишингизни сўраб қоламан. Ва камина бу оғир йиллар хотирасига ҳамдард бўлганингиздан барчангиздан миннатдорман.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

08.02.2022й