ТУҒРИ ЙУЛДАГИ ХАЛИФАЛИКНИ БАРПО ЭТИШГА ДАЪВАТ ҚИЛИШ ДАЪВАТ СОҲИБЛАРИ ЕЛКАСИДАГИ ОМОНАТДИР

Аллоҳ таъоло шундай деди:

– „Албатта Биз бу омонатни (яхни шариати Исломийядаги тоат-ибодатларни) осмонларга, Ерга ва тоғу тошларга кўндаланг қилган эдик, улар уни кўтаришдан бош тортдилар ва ундан қўрқдилар. Инсон эса уни ўз зиммасига олди. Дарҳақиқат у (ўзига) зулм қилгувчи ва нодон эди (яҳни бу омонатнинг нақадар вазмин юк эканлигини бутун коинот билди ва уни кўтаришга қурби етмаслигини сезди, аммо инсон ўзи билмаган ҳолда ўта мушкул вазифани ўз зиммасига олди). Аллоҳ мунофиқ ва мунофиқаларни, мушрик ва мушрикаларни азоблаш учун ҳамда мўмин ва мўминаларнинг тавба-тазарруларини қабўл қилиб, (гуноҳларини мағфират қилиш учун Одам болаларига бу омонатни юклади). Аллоҳ мағфират қилгувчи ва меҳрибон бўлган зотдир“. [33:72-73]

Авфий ибн Аббосдан ривоят қилиб, “омонат сўзи итоат қилиш маъносини англатади…, деди”. Али ибн Абу Толиб ибн Аббосдан ривоят қилиб, “омонат сўзи фарзлардир…, деди”. Мужохид, Саид ибн Жубайр, Заххок, Хасан ал-Басрий ва бошқа бир нечтаси хам “омонат фарзлардир, дедилар”. Убай ибн Кааб – “аёл киши уз фаржи туғрисида омонатни олиши хам омонат маъноларидан биридир, деди”. Кутода эса – “омонат бу дин, фарзлар ва жазолардир, деган”. Баъзилар омонат жунуб бўлганда гусл қилишдир, дейишган. Молик Зайд ибн Асламдан – омонат учта: “намоз, рўза ва жунуб бўлганда ғусл қилишдир”, деб ривоят қилган… ва хоказо.

Омонат сўзининг ушбу маъноларининг барчаси бир бирига зид маъно эмас, аксинча, ўзаро мувофиқ маъно бўлиб, омонат – Аллоҳнинг вазифалари, буйруқ ва кайтариқларини шартлари билан қабўл қилиш, деган маънога бориб тақалади. Биз бу ўринда омонатни кўтаргандан сўнг кўтаришни эплай олмай сусткашлик қилган, натижада фосиқ, ожиз бўлиб қолган кишилар хақида хам ёки уни кўтариб олиб, ожизликлари туфайли уша куннинг асри билан шоми ўртасидаёк гуноҳга ботиб, азобланишга хақдор бўлган мунофиклардан ё мушриклардан бўлиб қолган кишилар хақида хам сўз юритмоқчи эмасмиз. Балки бу ерда биз бу омонатни адо эта билган зотлардан шу омонатни қабўл қилиб олиб, уни омонат билан кўтарган кишилар хақида сўз юритмоқчимиз. Уша зотлар ўз олийлигида улуғ бўлган Аллоҳ мукаммал тарзда ато этган нехмат узра ушбу умматга хаёт бахш этувчи тирик намуна ва гузал ибрат бўлиш учун бу омонатни урнига куйиб адо этган эдилар.

Дарҳақиқат, Аллоҳ Таъоло Марказий Осиё давлатларида бу уммат учун Бухорий, Термизий, Замахшарий, Кутайба ибн Муслим каби омонатни хаққи рост тарзда, унга садоқат билан елкаларида кўтарган ва натижада Аллоҳ уларнинг шаънини кўтарган, улар туфайли Исломий уммати шанини олий қилган аждодларнинг авлодларидан ҳақиқий мард эркакларни чиқаришни ирода килди. Шунингдек, бугун Исломий уммат у ерда онгли, мухлис, уламо, мусулмон йигитларидан иборат бир гуруҳ яхшилик авлоди бор эканлигини гувоҳи бўлиб турибди. Бу яхшилик авлоди ўзларидан аввал ўтган саодатли саҳоба розияллоҳу анҳумлардан иборат яхши умматлар изидан бормокдалар. Бу яхшилик йигитлари мана шу жирканч замонанинг тоғутлари томонидан қулланган энг қаттик услубдаги азобларга бардош бермоқдалар. Уларнинг жиноятлари эса, Роббимиз Аллоҳ деб, сунг туғри турганликларидир. Улар Исломни бошқа ҳамма нарсадан устиворлигини исботлаш учун фикрий кураш йулида Аллоҳнинг ҳукмини оғиз тишлари билан маҳкам ушладилар. Ислом умматига қарши кофир ғарб давлатлари билан уларнинг думи бўлмиш малай хокимларнинг ҳамда омонатни кўтаришда сусткашлик қилишиб, юзлари шувут, обрулари тубан бўлган «уламолар»нинг макрларини фош қилиш учун сиёсий кураш тизгинини маҳкам ушладилар.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг бу яхшилик авлоди тўтган позициялари билан исломий даъват тарихи саҳифаларига олтин ҳарфлар билан ёзилдилар ва ҳануз ёзилмоқдалар. Чунки уларнинг бу позицияларини ака ёки дўст тугул, хатто душман хам тан олиб, бўлар бошқа инсонларга ўхшамас ажойиб инсонлар эканига иқрор бўлмокдалар.

Модомики, Аллоҳ Таъоло айрим муминларнинг позицияларини фаришталарга мақтар экан, биз Аллоҳдан бу йигитларни ўша муминлардан бўлишларини ва уларни Аллоҳ Ўзининг атрофидагиларга зикр қилиб, жаннат боғларида иззат-икром кўрсатишини сўраб қоламиз.

Ҳакикатдан ҳам муминларга бало бўлган ҳокимларнинг сифати содиқ масдуқ бўлмиш Росулуллоҳ «танлари инсонлар танаси, қалблари шайтонлар қалби», дея сифатлаган кимсалардан фарқ қилмайдилар. Улардан бири «Ислом Каримов» каби ислом ниқобини кийган яхудий кимса бўлиб, у Ҳизб ут-Таҳрир йигитларига бошқа ёмонлик хокимларидан хам минг марта қаттик адоватли бўлган кимсадир. У 1997 йили ўзининг яҳудий эгизак акаси бўлмиш Туркия бош вазири Сулаймон Демирел (ўша вақтда) билан учрашиб, Ислом ва мусулмонларга қарши курашиш масаласида ундан маслаҳатлар олди ва шундан бошлаб Ҳизб ут-Таҳрирга қарши уруш очиш, унинг йигитларини тахкиб, қувғин, азоблар сўнг эса қатл қилиш учун енг шимарди.

Каримов очган уруш фақат хизб йигиталарининг ўзигагина чекланмади. Ота-оналар, ака укалар, опа сингиллар ва умр йулдошлар хам тиллар баён қилишга ожизлик қиладиган, эшитишга қулоклар жирканадиган балоларга дуч келдилар. Аллоҳим, бу золим ва унинг гумашталаридан Узинг интиқом ол. Аллоҳим, уларнинг саноғини Узинг сана, улушларини улим қил, бирортасини қолдирма.

Шундай бўлсада, асли яҳудий бқлган бу хокимнинг айрим малай хизматкорлари шундай бир абгор ўлим топдики, Аллоҳ бу ўлимни хизб йигитари ва уларнинг хотин ва болаларига азоб берган кимсаларга ибрат қилиб куйди. Аммо қалби занг босган, Аллоҳ унинг қулоқларини муҳрлаб қуйиб, иймон келтирган кишилар билан унинг ўртасида парда тортиб кўйган кимса кабилар эса, мусулмонларга тобора қаттиқ азоб бермоқдалар. Уларни бу дунёда фақат Аллоҳдан бир қасоси келсагина ёки Аллоҳ бу қасосни – нима бўлганда хам, охиратдаги азоб уларга бундан-да қаттиқрокдир – мусулмонларнинг қўли билан бўлишига изн берсагина тўхтатиб қолинади. Бунга бир милиция бўлими бошлиғининг вокеаси тирик мисоллардан биридир. У ҳизб йигитларидан бирининг эндигина ўн тўрт ёшга кирган ўғлини азоблаш ертўласига судраб кириб, ундан отаси хақида маълумот айтишини талаб қилади. Боладан хеч нарса ололмагач, уни қаттиқ азоблай бошлайди… болани қайта-қайта юқорига улоқтиришиб, ерга ташлашади… Боланинг тақволи собира онаси уғлига юраклари эзилиб, бўлим бошлиғидан буни тухтатишларини ёлвориб сурайди. Бўлим бошлиғи эса парво килмай азоблашда давом этади… Шунда онаизор йиғламсираган ҳолда баралла овози билан тиловат қилиб юборади:

حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ

«Бизга Аллоҳнинг узи кифоя. У нақадар яхши (таваккал қилинувчи) вакил, нақадар яхши дўст ва нақадар яхши нусрат берувчидир».

Хақиқатда ҳам Аллоҳ уларни мана шу бўлим бошлиғининг ёвузлигидан кифоя килди. Яъни у шундан кейин Андижон хунрезлигида муҳим жосуслик вазифасини утаётганида Каримов гумашталари уқидан абгор ахволда улим топади…

Каримов ва гумашталари ҳизб йигитларини қамаш, азоблаш, ўлдириш билан ичларидаги ташналикни қондирдик, деб уйлашган эди. Аммо ўйлари пуч хаёл бўлиб чиқиб, зўрдан зўр чиқиб қолди. Яъни айни адоватлари йигитларда кўшимча куч пайдо қилиб, улар кутмаган бардошлилик қувватни келтириб чикарди. Иш шу даражага етиб бордики, бу воқеа орқали одамлар йигитларнинг мана шундай сабр тоқатлилик ва даъватга содик қолишларига қушимча, ушбу Ҳизб ут-Таҳрирнинг асл воқеи, ғояси, даъватдаги танлаган тариқати ва бино бўлган мафкурасидан хабардор бўлиб қолдилар. Шундан бошлаб одамлар йигитларга булар юртни амалдаги етакчилари, деган назарда карайдиган бўлдилар. Бу ҳол эса Каримов ва гумашталарига қаттиқ алам қилиб, йигитларга янада қаттиқ адоватчига айлантирди.

Йигитлар даъват майдонига фикрий ва сиёсий кураш билан отилиб кириб, мустамлакачилик планларини фош этувчи, ўизб умматнинг асл манфаатларини табанний қилганлигини ўзида баён этувчи варақаларни очиқ хужумкорлик билан тарқатиш ишлари билан шуғулландилар ва даъватни олиб чиқишда Росулуллоҳ с.а.с.нинг амалларини ўзларига намуна қилган ҳолда, ҳар қандай моддий ишга қўл урмадилар. Бу ишлари билан Каримов ва унинг тузумининг биз мафкурага мафкура билан кураш олиб борамиз, деган иддиолари ёлғон эканини фош этдилар. Мана шундай кураш тулқинида бу жиноятчи тузум Роббиларига иймон келтиришган ва бирортаси ҳам ана у уйдирмачилар даъво қилаётганидек, на террорист, на экстремист бўлмаган, аксинча, узбек халқига Исломга тўла амал қилиб, дунёнинг бирор минтақасида Ислом давлатини барпо қилишга ёрдам беришга даъват олиб бораётган мана шу йигитлар ҳуқуқини поймол килаётганидан Узбекистон халқи ҳам ғафлат қолмади. Шунинг учун халк Каримов ва унинг каззоб гумашталари қилаётган иддиолар, баёнотларга ишонмай қуйди, улар хам одамларнинг йигитлар хақидаги фикрларини узгартиришолмади.

Энди йигитларнинг қаттиқ азобланиш натижасида ўлган, ахборот воситалари эса бундай ўлим сабабларини баён қилишдан курққан маййитларига келсак, биз Аллоҳдан уларни ўлмаган, роббилари олдида ризкланувчи тирик шаҳидлардан қилишини сўраб қоламиз.

Камокдаги йигитларга келсак, улар шундай иймон ва сабрдан озуқа олдиларки, бундай иймон ва сабр қамок нозирларини йигитларнинг сабот билан туришларидан қўрқиб, иродаларини синдириш учун яна нима қилишни билмай хайратга солиб куйди… Аммо озодликда юрган бошқа минглаб йигитларга келсак, улар совуқ, иссиқда қолиб энг шафқатсиз таъқиб, қувғин, очлик, ташналик аламларига бардош бермоқдалар, қалблари хотиржам. Улар узларини собиқийн аввалинларга (илк пешқадам муминларга) солиштиришнинг хуш курадилар, душманларини хушёр кузатмокдалар. Улар ё Аллоҳ дини ғолиб бўлиши билан душманлари устидан зафар қозониш ёки шаҳид бўлиб жаннатга эришиш умидида турибдилар… Шундай экан ҳақиқий иймон мабдалари асосига курилган бундай уюшмани енгиш мумкинми?! Биз Аллоҳдан мадад беришни ва ғолиб қилишини сўраб қоламиз.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг шаҳид бўлган йигитлари руйхати узундир. Бунинг мисоллари кўп. Тарқалаётган хабарлардан Аллоҳ Субҳанаҳу орамиздан шаҳидларни танлаб олаётганига ишонч ҳосил қиламиз. Бунга мисол қилиб Аллоҳ Таъоло изни ила шаҳид тошкентлик Фарход Усмоновни келтиришимиз мумкин. У Салоҳиддин Айюбийга ўхшаган жасур, мард йигит эди. Уни милиция ходимлари камоққа олиб шаҳид бўлгунгача қаттиқ азоблашди. Инша Аллоҳ у шаҳиддир. Аллоҳ унинг шаҳидлигини қабўл қилсин ва уни охиратда сиддиқлар ва шаҳидлар мақомида тирилтирсин.

Аллоҳ изни ила шаҳидлардан яна бири марғилонлик Улуғбекдир. У авжи қувватга тўлган, умрининг гуллаган даврини бошидан кечираётган ёш, навкирон йигит эди. У милиция ходимларининг калтакларига ва ҳакоратларига чидади. Унга: ҳизбий қасамингдан қайт, акс ҳолда жигарингни суғириб оламиз, деб дўқ қилишди!… Биласизми бу мард уғлон уларга нима деб жавоб берди. У уларга: эй қурқоқлар сизлар мендан битта жигарни талаб қиляпсиз. Диним учун бирмас, ўнта жигарим бўлса ҳам фидо бўлсин, деб жавоб берди…

Ла ҳавла вала қуввата илла биллах… Шундан сўнг бу мард уғлон Аллоҳ изни ила шаҳид бўлди. Хақиқатдан ҳам худди Росулуллох с.а.с.нинг амакиси Хамза шаҳид бўлганидек ўз жигарини динига фидо қилди. Биз Аллоҳдан уни шаҳидлар саййиди тириладиган ўринда тирилтиришини сўраб қоламиз.

Ҳизбнинг ўнлаб, юзлаб йигитлари Каримов жаллодларининг азоблаши остида қатл қилинди. Қачон бир йигит қатл қилинса, унинг қатл қилингани ҳақида хабар тарқатмай ахборот воситаларидан яширишди, тиббий хулосага унинг юрак хуружидан вафот этганини тиркаб куйишиб, оиласига ҳам шу бахонани кўрсатишди. Бундан ташқари улар қатл қилинган йигит оиласига унинг таъзияси ва дафн маросимига жуда оз одам қатнашишини шарт қилиб, шунга мажбур қилишди. Чунки бугун Ислом ва мусулмонларга душманлик қилаётган кофир давлатлар бошлиқлари ва мусулмонлар юртларидаги уларга ўхшаган ҳокимлар қатл қилиниб шаҳид бўлган мусулмон йигитлар дафн маросимида кўплаб одамлар тўпланишидан ва мусулмонларга қарши қилишаётган фитналари фош бўлиб қолишидан қурқишади. Лекин улар канчалик урунишмасин барибир одамлар иш хақиқатини тушуниб етмоқдалар.

Аллоҳнинг изни ила шаҳидлардан яна бири қанд касаллиги билан оғриган, оёғи кесиб ташланган бир биродаримиздир. Уни бозорда, ногиронлар коляскасида нашра тарқатаётганда қўулга олишди ва террорчиликда айблашди. Судга ҳозир бўлган кишилардан бири: Шу аҳволдаги кишини террочиликда шубҳаланиб айблаб, унинг устидан ҳукм чиқарасизларми?! – деди. Бунга жавобан қораловчи: «Террорчилик бунинг жисмида эмас. Балки ундаги энг хатарли нарса унинг зеҳнидир», деди. Унинг устидан ўн уч йил қамок жазоси ҳукмини чиқаришиб, кучайтирилган соқчилар назорати остида жаслиқ камоғига юборишди. Йулда соқчилар июн жазирамасида унга атайлаб сув бермай қийнашди. Маълумки қант кассалиги билан оғриган одам кўп чанкайди… Маҳбус чанқоқликдан икки кун қийналди. Шундан сунг йўлда вафот этди…

Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таъоло уни шаҳидлар даражасига етказсин ва Росулуллоҳ с.а.с.нинг шариф қўлларидан Кавсар сувини қониб ичиш бахтига мушарраф қилсин.

Ўзбекистондаги Ҳизб ут-Таҳрир йигитлари гувоҳ бўлаётган нарсалар даъват кетаётган ҳар бир жойда такрорланаётган ходисалардир. Узбекистондаги даъват оламнинг барча бурчакларида қуёшдек порлади. Юзлаб йигитлар шаҳид бўлди, минглаб йигитлар қамоққа ташланди. Умматнинг уларга хайрихоҳ бўлиб, даъватларини қуллаб-қувватлаётганини, ғоялари рўёбга чиқиб, давлатлари тикланишини умид қилаётганини кўрасиз. Ўша кунда мўминлар Аллоҳ нусрати сабабли шодланурлар. Аллоҳ хохлаган кишисига ёрдам беради. У Азиз, Раҳим Зотдир.

Мўминлар учун нусрат соати Аллоҳ изни ила яқин бўлиб қолди. Каримов ва унинг жаллодларининг мағлубияти шундан дарак бермоқда. Уларга бу дунёда расволик, шармандалик ва лаънат етажак. Охиратда эса улар инша Аллоҳ аламли азобга гирифтор бўлишади. Биз Аллоҳ Субханахудан бу золимларга охиратдан олдин шу дунёдаёк жазо бериб қалбларимизга ором беришини сўраб қоламиз.

Аллоҳим, эй ёрдам сўраб ёлворувчиларга ёрдам берувчи Зот, Ҳизб ут-Таҳрирнинг маҳбус йгитларига Ўзинг ёрдам бер. Эй раҳимлиларнинг энг раҳимлиси бўлган Зот, қатл қилинган мусулмон йигитларга узинг раҳм айла. Эй энг яхши мухофаза килувчи Зот, қувғиндаги мусулмонларни Ўз ҳифзу ҳимоянгда асра. Эй умиди узилганларни ягона умиди бўлган Зот, уларни ноумид қилма. Аллоҳим, омин.

Аллоҳим, эй залолатдан кутказиб хидоят йулига солувчи Зот, эй озгина гурухни куп гурух устидан голиб килувчи Зот, эй кибриё ва жабарут эгаси бўлган Зот, биз сендан Узингнинг душманинг, бизнинг душманимиз, муминлар душмани ислом каримовга кахру газабингни, зур азобингни ёгдиришингни сураймиз. Аллоҳим ундан ва унинг жаллодларидан интиком ол. Чунки улар динингга, даъватингга қарши курашишмокда, байрогингни кўтариб чикаётган кишиларни катл қилишмокда. Аллоҳим ёруг кунлар келишини тезлат, дининга нусратни муяссар айла. Аллоҳим тугри йулни тутувчи Халифалик давлати тикланишини тезлат. Тоинки Узбекистон тогутларидан ва уларга ухшаган малай хокимлардан интиком олайлик. Улар умматни кул бозорида сотишди ва умматнинг такдирий масаларига қарши тил бириктиришди. Аллоҳим уларга азобингни ёгдир, янчиб халок кил, улар устидан бизни голиб кил, бизга ёрдам бер, улардан халос қилиб калбларимизга ором бер, якин фатх – галаба билан бизни икром айла. Сен илтижоларни эшитгувчи, ижобат килгувчи Зотсан. Хар бир нарсага кодирсан.

Эй залолатдан ҳидоятга бошлагувчи Зот! Эй оз гуруҳни кўп гуруҳ устидан ғолиб қилгувчи Зот! Эй ғурур ва куч-қудрат эгаси бўлган Парвардигоримиз!

Биз Сендан Сенинг душманинг, бизнинг душманимиз ва дининг душмани бўлган яҳудий Каримовга қаър-ғазабингни ёғдиришингни сўраймиз. Унинг умрини охирида Саддам Хусейн ва Қаддафийдан ҳам баттарроқ аламли азоб билан тугашини сендан илтижо қилиб сураймиз. Эй Аллоҳим, ушбу золим ва унинг ёрдамчиларидан қасос олгин. Чунки улар Сенинг дининг ва даъватингга қарши 15 йилдан бери уруш қилмоқда. Сенинг байроғингни кўтариб чиқаётганларни қатл этмоқда. Эй Аллоҳим, нусратингни тезлатиб, дининг ғалабасини осон қилгин. Эй Илоҳим, барча жойлардаги Сенинг даъватингни кўтариб чиқаётганларни Ўзинг қўллагин. Эй Аллоҳим, Ўзбекистондаги золимлардан, уларнинг Россия ва Америкалик хўжайинларидан, умматни бозорда қул қилиб сотиб, уни йўқ қилиш учун кофирлар билан тил бириктираётган мусулмон юртларидаги малай ҳокимлардан интиқом оладиган Халифалик давлати тикланишини тезлатгин. Эй Аллоҳим, уларга азобингни ёғдиргин. Уларни ер билан яксон қилиб, ҳалокатга дучор қилгин. Уларга қарши бизга ғалаба ато этиш билан бизни улар тизгинидан халос қилгин. Бизни яқин ғалаба билан сийлаб, қалбларимизга малъам ато эт. Албатта, Сен дуоларни эшитгувчи ва қабул қилгувчи Зотсан. Албатта, Сен ҳар ишга қодирсан.

– „(Эй Муҳаммад), дарҳақиқат сизга байъат-қасамёд қиладиган зотлар ҳеч шак-шубҳасиз Аллоҳга байъат қилурлар — Аллоҳнинг қўли уларнинг қўллари устида бўлур. Энди ким (ўз қасамёдини) бузса, бас, у фақат ўз зиёнига бузур. Ва ким Аллоҳ билан аҳд-паймон қилган нарсасига вафо қилса, у ҳолда (Аллоҳ) унга улуғ ажр-мукофот ато этур“.               [48:10]

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси