بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلاَّ أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ

Улар (мўминлардан) фақат у (мўмин)лар қудрат ва мақтов эгаси бўлган Аллоҳга — осмонлар ва ернинг подшоҳлиги Ўзиники бўлган зотга иймон келтирганлари учунгина ўч олдилар!           (Буруж).

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Покистон вилоятидаги расмий нотиғи, одамлар орасида таниқли ҳамда жамиятда кенг иззату эҳтиромга сазовор бўлган Навид Бат режим шантажчилари томонидан ўғирлаб кетилганига 2012-йил 11-майдан буён икки йилга яқин вақт бўлди.

Навид мустамлакачиларнинг мусулмонларга қарши фитналарини фош қилиш, Ислом билан бошқариш қандай бўлишини очиқ кўрсатиб бериши ва Ислом билан бошқариш бутун оламдаги нафақат мусулмонларгагина яхши бўлиши, балки бундан-да бошқа нарсаларга яхши эканлиги қандай бўлишини баён қилиб бериши бўйича олиб борган ҳаракати… мана шу ҳаракат сиёсий ва ҳарбий бошқарув ичидаги кўп хоинларни ёмон жуда қилди. Улар эса уни гапиртирмаслик учун шантажчиларни тўплади. Сабаби Халифаликка бўлган даъватга – у қаерда бўлмасин – Суриядан тортиб Ўзбекистонгача қарши курашаётган ўзларининг мустамлакачи хўжайинларига кўр-кўрона қулларча бош эгишдир.

Шантажчилар Ҳизб ут-Таҳрир йигитларига қарши уюштираётган тазйиқ ўтказиш ва ҳизб йигитларини – улар қаерда бўлмасинлар – қувғин қилиш кампанияси билан чекланиб қолишмади. Чунки бу йигитлар ҳатто айрим вақтларда бўлса нашралар тарқатиш орқали инсонларни ишларини йўл-йўлакай ҳам ғамхўрлик қилиш орқали бошқарар эдилар. Шунинг учун шантажчилар бу билан чекланиб қолишмади. Хуллас, улар Исломга қарши олиб борган кўп жиноятларига сафига яна бир жиноятни, яъни Навидни у ердаю бу ерда таъқиб қилиш жиноятини қўшишди. Уни ҳатто кичик фарзандлари кўз ўнгида ўғирлаб кетишга ва шу бугунгача мустаҳкам қўрғонларида қишанлаб ушлаб туришга эришди. Буларнинг барчасини сабаби уларнинг Ҳаққа бўлган даъватдан аччиқланишларидир.

Эй Покистон мусулмонлари!  

Навидга умидсизлик, маъюслик йўл топа олмайди. Режим Навидни ўғирлаб кетиш орқали унинг қалбига қўрқув соламан, деб, ўйлаган бўлса, режимнинг бу гумони ўзини ҳалок қилади. Зеро, Навид яхшилик – Исломга даъват қилишда ва бу йўлда қийинчиликларга бардош беришда ўзидан олдинги зотларнинг, яъни пайғамбарлар алайҳимус саломларнинг ва саҳобалар разияллоҳу анҳумларнинг ва улардан кейин то шу бугунгача уларга яхшилик ила эргашган зотларнинг йўлидан кетмоқда. Ўз оиласи билан узоқ вақтлардан бери кўришмаётганига афсусланмаса ҳам бўлади. Чунки дунё ҳаёти ҳар қанча узун бўлмасин, барибир у қисқа бўлиб, ундан кейинги келадиган ҳаётнинг ниҳояси йўқдир. Ўз аҳли-оиласи билан абадий қовушиш эса – Аллоҳ изни ила – жаннатда бўлгай. Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло марҳамат қилади:

  جَنَّـتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ ءَابَائِهِمْ وَأَزْوَجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلَـئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْمِّن كُلِّ بَابٍ

(у диёр) абадий туриладиган жаннатлар бўлиб, улар у жойларга, ота-боболари, жуфти ҳалоллари ва зурриётларидан иборат бўлган солиҳ бандалар билан бирга кирурлар. Сўнг уларнинг ҳузурларига ҳар эшикдан фаришталар кириб (дерлар):  (Раъд – 23).

Бошларига зулм тушаётган зотлар, яъни Исломга даъват қилаётган кишилар қалбига заифлик асло йўл тополмагай. Чунки уларга яқинда нусрат берилажаги ҳақида ваъда берилган. Мўъминлар бошидаги синов эса то Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъолонинг нусрати ва ризоси ингунга қадар У Зотни қонунларидан биридир. Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло айтади:

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَآءُ وَالضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ َالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلاَ إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

Ёки (эй мўминлар), сизлардан илгари ўтган зотлар ибрати сизларга келмай туриб жаннатга киришни ўйладингизми? Уларга бало ва мусибатлар (устма-уст) келиб, шундай ларзага тушган эдиларки, ҳатто пайғамбар ва иймонли кишилар: «Ахир қачон Аллоҳнинг ёрдами келади?» дейишган эди. (Шунда) уларга бундай жавоб бўлган эди: «Огоҳ бўлингизким, Аллоҳнинг ёрдами яқиндир». (Бақара – 214).

Ҳа, Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло олдидаги бурчини адо қилаётган ва золимлар олдида Ҳақ сўзни айтаётган киши заифлашмагай, балки бундай заифлик ва қўрқув Исломга даъват олиб бораётган кишилар даъватини қабул қилиш ўрнига уларга тазйиқ ўтказаётган золим кимсаларнинг ўзларини қалбларига кириб тўлдиргай. Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло айтади:

إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ

Албатта мўмин ва мўминаларни фитнага солиб, (бу қилмишларидан) тавба қилмаган кимсалар учун жаҳаннам азоби бордир ва улар учун ўт азоби бордир!   (Буруж – 10).

Умидсизлик фақатгина репрессия фармонларини чиқарадиган ҳамда ўша золимларнинг кўзи, қулоғи ва оёқларига айланиб, ўша буйруқларни ижро қилиб, Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло ва унинг Расули солаллоҳу алайҳи васалламга осий бўлатган кимсаларни қуршаб олгай. Аллоҳ Таъоло айтади:

  وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَ

Яна улар: «Парвардигоро, дарҳақиқат бизлар бошлиқларимизга ва катталаримизга бўйинсундик, бас улар бизларни (тўғри) йўлдан оздирдилар.    (Аҳзоб – 67).

Эй Покистон қуролли кучлари!

Ислом ўйғониши учун фаолият олиб бораётганнинг ўғирлаб кетилиши бу – сиёсий ва ҳарбий бошқарувдаги хоинлар орқали мана шу умматга қарши тўқилаётган фитналарнинг давом эттирилишидир. Бунинг ажабланарли жойи йўқ. Чунки зулмнинг барча тури ва шаклини амалга оширганлар ҳам, мамлакату фуқароларни душманга топширганлар ҳам, инсонларни қашшоқлик ботқоғига ботирганлар ҳам ўша кимсалардир. Модомики зулм, душманларга эгилиш ва куфрнинг ошкора татбиқ этилиши турар экан, биз хору зорлик, қийноғу фитна аламларини тотаверамиз. Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло айтади:

 وَاتَّقُوا فِتْنَةً لاَ تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Ҳамда сизлардан фақат золим кимсаларнинг ўзигагина етмай (балки барчага етадиган) балодан сақланингиз! Ва билингизки, албатта Аллоҳнинг азоби қаттиқдир.  (Анфол – 25).

Росулуллоҳ солаллоҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: “Инсонлар зулмни кўрган пайтларида унинг қўлидан ушламасалар Аллоҳ тез орада уларнинг ҳаммаларига азоб юборгай”. Бу ҳадисни Термизий билан Ибн Можа ривоят қилган.

Шундай бўлгач, эй қуролли кучлардаги ихлосли кишилар: Бу қатағон сизларнинг ҳузурингизда ва сизларнинг кўз ўнгизда юз бермоқда. Уни тўхтатиш шундай бир жавобгарликки, бу эса сизларни бўйнингизга тушади. Чунки сизлар – Ислом назарида – нусрат аҳлисизлар ҳамда куфр бошқарувига барҳам беришга ва Ислом бошқарувини қайтадан олиб келишга қодир кишисизлар. Бу ишни эса сизларнинг аввалги ота-боболарингиз бўлган мужоҳидлар, Росулуллоҳ солаллоҳу алайҳи васалламни ансорлари бажарганлар.  

Дарҳақиқат, Росулуллоҳ солаллоҳу алайҳи васаллам Бану Килоб, Бану Ҳанифа, Бану Амр, Бану Саъсаа, Бану Кинда, Бану Шайбон каби бир қанча қабилалар билан учрашиб, улардан ҳимоя аҳлларидан нусрат талаб қилган эдилар. Росулуллоҳ солаллоҳу алайҳи васаллам мана шу йўсинда сабру бардош билан давом этаётганларида Ансорлар – Аллоҳ улардан рози бўлсин – у зотга нусрат – ёрдам бердилар. Улар уруш кишиларидан иборат садоқатли, шижоатли кичик бир мажмуа бўлганлар. Шундай қилиб, Исломга нусрат – ёрдам бериш пайғамбарона тариқат билан таъминланган. Натижада, бўлиб, парчалаб ташланган Ясриб Исломнинг куч маёғига айланди. У Ясриб деган номдан Мадинаи Мунаввара, яъни нурли Шаҳарга айланди.

Эй Покистон қуролли кучларидаги ихлосли кишилар!

Навид каби эр кишилар давр талаби ёки истиснои ҳолатда пайдо бўлиб қолган кишилар эмас. Зеро, бу уммат шундай серҳосил бир тупроқки, шижоатли кўп мўъминларни етказиб берган. Биз Исломни қабул қилганимиздан бошлаб, буёғи Хулафои рошидинлар давридан ўтиб Исломни деб яшаяпмиз. Биз юз йиллаб ҳукм сурган Ислом билангина куфр кучлари устидан ғалаб қозонган эдик. Ҳаттоки, Ҳиндистон ярим ороли ўша пайтда бутун дунё назар ташлаб турган жой эди. Бу юрт мусулмонлар қонлари билан суғорилган. Аждодларингиз қўрқмасдан кофир Британия билан юз йилдан кўпроқ вақт шундай жанг қилганки, Британия кучларини ҳатто қайтиб келолмайдиган қилиб чиқариб юборган. Шундай қилиб, Покистон Ислом номи билан пайдо қилинган. Ҳиндистон мусулмонлари бўлиб ташланиши чоғида Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло розилигини истаб, юз минглаган мусулмонлар ўз ҳаётларини қурбон қилганлар.

Ислом бизнинг қонларимизда оқмоқда. У шундай бир масаламизки, биз ўшани деб яшаяпмиз. Исломни барпо қилиш учун Расулуллоҳ солаллоҳу алайҳи васалламни тариқатлари билан безаниш эса куч-қувват аҳлидан, яъни сизлардан нусрат талаб қилишни талаб қилади. Шунинг учун дунёвий матоларни деб, охиратдан ажралиб қолишдан сақланинглар. Қасамингларни бузган кимсаларнинг реҳлат қилаётган режим-Шариф режимидаги қўмондонлик сафларида қолишига йўл қўйманглар. Атоқли давлат арбоби, улуғ олим Ато ибн Халил Абур Рашта амридаги Ҳизб ут-Таҳрирга нусрат – ёрдам бериш орқали пайғамбарлик минҳожи асосидаги иккинчи рошид Халифаликни қайта тиклаш учун фаолият олиб боринглар. Ва яна шунинг билингларки, зарар билан фойда ёлғиз Аллоҳни қўлида, мўъмин эса Аллоҳ йўлида ҳеч кимдан қўрқмайди. Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло айтади:

  أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنتُمْ مُؤْمِنِينَ

Улардан қўрқасизларми?! Агар (ҳақиқий) мўмин бўлсангизлар, қўрқишингизга лойиқроқ зот Аллоҳ-ку, ахир?!      (Тавба – 13).

Ҳизб ут-Таҳрир, Покистон вилояти

27 жумодул увло 1435ҳ

 28 март 2014м