Ўзбекистон режими ер устидан кўра остини ободлаштирмоқда

بسم الله الرحمن الرحيم

(30 май куни Тошкентда Бухоро вилояти Қоровулбозор туманидаги ёпиқ режимли қамоқда шаҳид қилинган мухлис сиёсий олим, халқимиз орасида Қалампир домла номи билан танилган устозимиз Валиев Ҳамидуллоҳ акамизни жанозалари ўқилди)

Оламга ҳар соҳада етук уламоларни етказиш билан машҳур бўлган Мавороуннаҳр диёри бугунги жоҳилият режими туфайли мардикор қуллар етказиб берадиган юртга айланди. Уламоларни қирғин қилиш кофир ўрис режимидан бугунги ҳукуматга мерос бўлиб, ҳатто дастурига айланиб қолди. Кеча Бухорийлар, Бурҳониддин Марғинонийлар бешигини тебратган ўлка бугунга келиб ўшандай улуғларнинг қаттол кушандаси бўлиб оламга танилди. Бу туғёнлар ҳозир барҳам топмаса, эртага Хитой режими ўрисникига қўшилиб, бу диёрларда Исломни эслатувчи энг кичик эзгуликлар ҳам таъқиб остига олиниши муқаррар. Исломга қарши ўзларида журъат топаётган раҳбарчалар бошимиздан аримаётгани боис, олимларимиз таъқибларга, зиндонларга, қатлларга гирифтор қилиниши одатий ҳолга айланди. Аввалги яҳудий золим президент қирғинида фаол ижрочи бўлган кишилар, бир муддатлик танаффусдан кейин яна олимларни қатлига қўл урмоқдалар. Чорак аср бурун закий уламоларимизни, мухлис етук сиёсатчиларимизни зиндонга тиққан  Каримов ўзининг шармандали ўлимига қадар уларни озодликка чиқармасдан кетма-кет қатл қилиб келган эди. Ундан кейин раҳбарликка келган Мирзиёев ўша зулм режимини ахлат деб атаганига қарамай, халқ ишончини ёлғон-яшиқлар билан бўлса-да бироз қозонгач, бугун ўша ахлатни қайта тита бошлади. Яна қамоқхоналарда тазйиқлар, қатллар бўй чўза бошлади. Мирзиёев иқтидорга келгач, чиндан ҳам Ҳизб ут-Таҳрир йигитларининг маълум қисмини озод қилган эди. Лекин бугун яна уларнинг аҳли-оилаларини қон қақшатиб, қайта қамашга ўтди. Қўлига золим  устозидан мерос, бегуноҳлар қонига беланган “ойболта”ни олиб, “кунда”га эса ноёб азизлар бошларини ётқиза бошлади.

Куни кеча Тошкентда Бухоро вилояти Қоровулбозор туманидаги ёпиқ режимли қамоқхонада шаҳид қилинган мухлис, сиёсий олим, халқимиз орасида “Қалампир домла” номи билан танилган устозимиз Валиев Ҳамидуллоҳнинг жанозалари ўқилди. Аллоҳ таоло акамизни шаҳидлар саййиди Ҳамза р.а. билан Фирдавс жаннатларида бирга қилсин. Ва чорак аср саккиз нафар фарзандига ҳам ота, ҳам она бўлиб, бир дақиқа малолланмасдан ҳаётнинг оғир юкини нозик елкасида кўтарган ҳолда яшаб келган онахонимизга чиройли сабр берсин. Қаттол режим зулм тегирмонида шаҳид кетган бир неча юзлаган собитқадам биродарларимизнинг бундай тақволи жуфтларининг сабру матонатлари, албатта, асрларга татигулик садоқат тимсоллари бўлиб тарих саҳифаларига муҳрланди.

Ҳамидуллоҳ ака 67 йиллик умрининг чорак асрини ўта оғир режимли Жаслиқ, Бухоро, Навоий ва Андижоннинг ёпиқ қамоқларида ўтказган эдилар. Бизларга ишончли манбаларнинг хабар беришича, у кишининг қатлидан бир ҳафта олдин ўша Қоровулбозор қамоқхонасида зулм тегирмони ишга туширилган. Устознинг ўлими уч кун аввал содир этилган бўлса-да, ўша пайтнинг ўзида оиласига хабар берилмаган. Кейинчалик 28 май куни хабар беришда ҳам оиласига ёлғон сўзлашган. Яъни “оғир бетоб бўлиб қолди” дейишган. Ва ўша золимлар жони узилган танага сунъий ҳаво юбориш ускунасини улаб қўйишган бўлган…

Биз ушбу жирканч режим туфайли шаҳид кетган устозимиз Ҳамидуллоҳ акани ва икки раҳбар даврида шаҳид бўлган бошқа азизларимиз қабрларини “зиёрат” қилар эканмиз, бузуқлик ва фаҳш тобора урчиб кетаётган юртимиз замини юзасидан кўра ости обод кўрингандек бўлди…

Абу Ҳурайрадан ривоят қилинади: Набий ﷺ дедилар: “Қачон яхшиларингиз амирларингиз бўлса, бойларингиз сахийларингиз бўлса ва ўзаро ишингиз шўро (маслаҳат) орқали бўлса, ернинг юзи сиз учун унинг остидан яхшидир. Қачон ёмонларингиз амирларингиз бўлса, бойларингиз бахилларингиз бўлса, ишларингиз хотинларингизга ўтса, ернинг ости сиз учун унинг устидан яхшидир”.

Аммо ҳар қандай синов ва машаққатлар бўлишига қарамай, ўз эътиқоди, тутган йўлида истиқоматда бўлган мўминларнинг ажр-мукофоти Аллоҳ ﷻ томонидан бу дунёнинг ўзида ҳам, уларни золимлар устидан ғолиб қилиш билан, албатта, берилажак. Аллоҳ таоло дейди:

فَأَوْحَىٰ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ ‎﴿١٣﴾‏ وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ ‎

– “Шунда Парвардигорлари уларга (яъни пайғамбарларга): “Албатта, Биз бу золимларни ҳалок қилурмиз ва улардан сўнг шу ерни сизлар учун маскан қилурмиз. Бу (ваъда) Менинг ҳузуримда (сўроқ-савол бериб) туришдан қўрқувчи ва Менинг (кофирларни дўзахга гирифтор қилиш хусусидаги) ваъдамдан хавф қилгувчи кишилар учундир”, деб ваҳий юборди”.                 (Иброҳим:13-14)

Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

02.06.2024й