Зулҳижжанинг фазилатли ўн куни ва Уммат омонлиги йўлидаги даъват

Ислом оламининг забардаст муҳаддислари — Бухорий, Абу Довуд ва Термизий ҳазратлари Ибн Аббос розияллоҳу анҳудан ривоят қилган муборак ҳадисда Расулуллоҳ ﷺ шундай хушхабар берадилар: «Аллоҳ таоло ҳузурида Зулҳижжанинг илк ўн кунида бажариладиган солиҳ амаллардан кўра севимлироқ ва улуғворроқ бирор иш йўқдир!» Бу сўзлардан ҳайратга тушган ва жаннат соғинчида ёнган саҳобаи киромлар: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳатто Ҳақ йўлидаги жиҳод ҳам бу кунлардаги амалдан афзал эмасми?» деб сўрадилар. Сарвари коинот ﷺ: «Ҳа, ҳатто жиҳод ҳам афзал эмас! Фақатгина борини — ҳам жони, ҳам молини Аллоҳ йўлига тикиб чиқиб, зафар қучиб қайтмаган (яъни, бор-будини фидо қилиб, шаҳидлик мақомига эришган) зотнинг амали бундан мустасно», дея марҳамат қилдилар.

Табароний ривоятида бу кунлар «Аллоҳга қурбат ҳосил қилишнинг энг олий фурсати» дея улуғланса, Имом Доримий ривоятида бу айёмлардаги хайрли ишлар «Аллоҳ ҳузуридаги энг пок ва ажри беқиёс амал» экани таъкидланади. Ибн Амр (р.а.) ҳам Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида бу фазилатли ўн кунлик зикр қилинганда, у зотнинг: «Аллоҳ Азза ва Жаллага унда қилинадиган амал Зулҳижжанинг ўн кунидан кўра суюклироқ бўлган бирор кун йўқдир» дея, айни шу юксак мақомни тасдиқлаганларига гувоҳ бўлганларини айтадилар.

Зулҳижжанинг ҳар бир сонияси — мусулмон аҳли учун ажр-у мукофотлар хазинасини лим-лим тўлдириб оладиган ҳақиқий «олтин давр» ва зафар фаслидир! Бу муборак кунларда ихлос билан рўза тутиш, ширин уйқудан кечиб, тунлари таҳажжудда қоим бўлиш ва Каломуллоҳ тиловатига шўнғиш — ҳар бир мўмин учун икки дунё саодатидир. Қўлларни дуога очиб, икки дунё нажотини сўраш, саховат билан меҳр ва садақа улашиш, тилларни Аллоҳнинг зикри ила намлаш — қалбларни нурга тўлдиради. Гўзал хулқ ва силаи раҳм орқали кўнгилларни обод қилиш, гуноҳларга чин дилдан тавба қилиб, истиғфор айтган ҳолда ўзгаларнинг оғирини енгил қилиш, муҳтожларнинг дардига малҳам бўлиш, яхшиликка чорлаб, ёмонликдан тийиш каби фазилатлар — бу айёмларга ўзгача файз ва барака бағишлайди.

Бироқ, яхшиликка чақиришнинг энг баланд чўққиси, солиҳ амалларнинг энг сараси ва шоҳи — бу Аллоҳнинг ҳукмларини ер юзида қайта ҳоким қиладиган илоҳий тузумни барпо этиш йўлидаги муқаддас даъватдир! Зеро, бу заҳматли, аммо шарафли фаолият Аллоҳга яқинлаштирувчи амалларнинг «гултожи» ҳисобланади. Чунки айнан мана шу амалда бутун диннинг қаддини ростлаш, унинг арконларини мустаҳкамлаш ва Умматнинг азизлигини қайта тиклаш сири мужассамдир. Бу кунларда эзгулик дарвозалари ланг очиқ, аммо унутманг: манфаати фақат кишининг ўзига чекланмай, балки бутун жамиятга, бутун Умматга нафи тегадиган амаллар шахсий нафл ибодатлардан бир неча баробар устундир. Ҳар бир хайрли ишда ажр борлиги рост, лекин Умматнинг омонлиги ва азизлиги йўлидаги хизмат — ажрларнинг султонидир!

Энди бир лаҳза тафаккур қилинг: нафи нафақат бир оилага ёки маҳаллага, балки бутун башариятга нажот ва адолат нурини сочадиган улуғ бир ишнинг Аллоҳ наздидаги қадри қанчалар баланд бўлиши мумкин? Пайғамбарлик манҳажи асосидаги иккинчи Рошид Халифаликни қайта тиклаш йўлидаги саъй-ҳаракатлар — мана шундай оламшумул ва мислсиз хайрли амалдир! Бу муқаддас вазифани адо этишда дунё ва охиратнинг жамики эзгуликлари, Умматнинг бой берилган азизлиги ва инсониятнинг ҳақиқий нажоти мужассамдир. Шундай экан, келинг, Зулҳижжанинг бу муборак кунларини мана шундай юксак даъват ва улуғ ғоя билан зийнатлайлик! Зеро, бу — биз учун энг гўзал тақдир ва энг буюк мукофотдир.

Роя газетасининг 2026 йил 20 май, чоршанба кунги 600-сонидан