Уммат бирлигини пайдо қилиш қалбларимиздаги тақво билан амалга ошади

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Бугунги кунда Ислом Умматидаги энг оғриқли нуқталардан бири уммат орасидаги тарқоқликдир. Ушбу муаммо жамики қалбида иймони бор холис мусулмонларни ўйланишга, фикр юритишга мажбур қилмоқда. Тарқоқликни кўзга яққол кўринаётган салбий жиҳатларидан бири, уммат яшаётган юртларни “учинчи олам” деган номга эга қилди. Бу ҳолат бирликнинг асоси бўлган Исломни мабда сифатида тушунишдан узоқлашиб, ботил ақидага эргашиш ортидан юз берди. Ўн асрдан зиёд олам етакчиси бўлиб келган мусулмонлар, бугунги кунда мустамлакачиларни қош-қовоғига қараб иш тутадиган, сиёсий, иқтисодий, ижтимоий, таълим, ташқи сиёсатларида ўз фикрини баён қила олмайдиган, эътиқоди талабида яшашига имконсиз, қолоқ  умматга айланиб улгурди.

Ислом Уммати таназзулининг асоси бўлган тарқоқликни асл сабабига ёрқинроқ қарайдиган бўлсак, ўзимиз қабул қилган ақиданинг асоси бўлган Китоб ва Суннат кўрсатмаларидан узоқлашаётганимиздан ўзга нарса эмас. Расулуллоҳ с.а.в. бундай марҳамат қилдилар:

«تَرَكْتُ فِيكُمْ أَمْرَيْنِ لَنْ تَضِلُّوا مَا تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا كِتَابَ اللَّهِ وَسُنَّةَ نَبِيِّهِ»

«Сизларга икки нарсани қолдирдим, уларни ушласангиз, ҳаргиз адашмайсиз: Аллоҳнинг Китоби ва Набиййининг Суннати».

Сўнгги юз йилликда ажнабий сақофат юртларимизга кириб келиши асносида юксалиш асоси бўлган ўзлигимизни, бирлигимизни унутдик. Аслида сизу биз Ислом Уммати, битта Уммат эдик. Аллоҳ Таоло Ўз каломида бизларни ажралмас, бир уммат эканлигимизни баён қилиб шундай дейди:

إِنَّ هَـٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُو

– “(Эй инсонлар), сизнинг Умматингиз ҳақиқатда бир Умматдир. Мен эса, Роббингизман, бас, Менгагина ибодат қилинглар”.    (Анбиё:92)

Шунингдек, бу Уммат энг яхши умматдир. Яхши умматлигимизнинг боиси, буюк Роббимиз томонидан юборилган ақидамиз ҳамда ушбу ақидамиздан келиб чиқадиган тузумимиз бор. Исломий Уммат ўзи асосланган таянчни, яъни ақидамиз ва тузумимизни ҳаётимизга татбиқ қилган пайтда Умматни ҳам ягона бир уммат қилди. Шу ўринда айтиладиган бир сўз борки, нуқтаи назаримиз, ғоямиз, ҳаёт хақидаги кўз қарашларимиз бир бўлса-да, мусулмон кишисининг шахсий ўзига хос бўлган ишларида Аллоҳдан тақво қилишида фарқ қиладилар. Ислом эркак ёки аёллигидан, оқ ё қора танлигидан қатъий назар, бир-бирларидан афзал қилувчи нарса тақво эканини аниқ-тиниқ баён қилди. Аллоҳ Таоло айтади:

إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّـهِ أَتْقَاكُمْ

– “Албатта сизларнинг Аллоҳ наздидаги энг ҳурматлироғингиз тақводорроғингиздир”.                             (Ҳужурот:13)

Росулуллоҳ с.а.в. ҳам бу ҳақда шундай дейдилар:

«لاَ فَضْلَ لِعَرَبِىٍّ عَلَى أَعْجَمِىٍّ وَلاَ لِعَجَمِىٍّ عَلَى عَرَبِىٍّ وَلاَ لأَحْمَرَ عَلَى أَسْوَدَ وَلاَ أَسْوَدَ عَلَى أَحْمَرَ إِلاَّ بِالتَّقْوَى»

«Арабнинг ажамдан, ажамнинг арабдан, қизил танлининг қора танлидан, қора танлининг қизил танлидан афзаллиги йўқ, афзаллик фақат тақво биландир».

Қачонки дилларимизда тақво топилсагина бу уммат бирлашади. Бунинг далили сийратда мавжуд. Худди саҳобалар оқу-қорасидан, бойу-қамбағаллигидан, ансору-муҳожирлигидан қатъий назар, бир байроқ остида жамланганлари, бунинг натижасида, бир кишидан бошланган Ислом Уммати ўша вақтдаги Рум, Форс империялари устидан ғалаба қозонгани каби. Демак, бугун бирлигимиз фақат Исломни ҳаётга қайтариш билангина амалга ошади. Шундагина аввалги аждодларимиздек бутун дунёда ўз ўрнига эга, дунё саҳнасида сўзи ўтадиган буюк Умматга айланамиз.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

04.12.2019й