Нафсимизни шариатга мослайлик, шариатни нафсга эмас
Нафсимизни шариатга мослайлик, шариатни нафсга эмас
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
Аллоҳ Таоло Ўз бандаларини нафсига эргашишдан қатъий равишда қайтариб, у инсон бошига улкан кулфатлар келтиришини кўплаб оятларда такрор ва такрор эслатганлигидан ҳаммамизнинг хабаримиз бор. Аллоҳ Таоло айтади:
فَلاَ تَتَّبِعُوا الْهَوَى
– “Бас, адолат қилмасдан нафси ҳавога эргашиб кетманглар”. (Нисо:135)
Яратувчимиз нафс – агар у жиловланмаса – инсонни ҳайвондан ҳам паст даражага тушириб юборишидан қаттиқ огоҳлантириш билан биргаликда яна шундан ҳам огоҳ қилганки, Шариатга эргашяпман, деган даъво билан аслида Шариатга зид амал қилиш ҳам Аллоҳнинг ғазабини келтиради. Мусулмонлар бундан жуда эҳтиёт бўлмоқлари лозим. Айниқса, бугун инсон нафсига мослаб фатво бериб юбораётганлар кўпайиб кетган бир замонда шаръий ҳукмни жуда эҳтиётлик билан текшириб олиб унга эргашишлари керак. Текшириб олиш, деганда – бугун кўпчилик мусулмонлар оми эканликлари эътиборидан – шаръий ҳукм сўралаётган одамнинг ишончли эканлиги назарда тутилмоқда. Яъни шаръий ҳукмни айтаётган одам адолатли, ростгўй бўлиши ва сўралаётган мавзуни билиши талаб қилинади. Ушбу шартлар топилса у айтган шаръий ҳукмни олиш мумкин бўлади.
Ислом Шариатига эргашяпман, деб аслида ўз нафсига эргашаётган одамнинг воқелиги шундайки, агар у бирор масаланинг шаръий ҳукмини сўраса ва унга нафсига ёқмайдиган ҳукм айтилса, у ё нафсига ёқадиган бошқа фатво излаб топишга ҳаракат қилади ё умуман бу масала бўйича айтилган шаръий ҳукмни четлаб ўтиб қўя қолади. Бу четлаб ўтишни гўёки олдин бу масаланинг шаръий ҳукмини билмаганликка ёяди. Ваҳоланки, шаръий ҳукмдан хабардор бўлган одам зудлик билан унга итоат қилиши вожибдир. Аллоҳ Таоло айтади:
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا
– “Йўқ, Парвардигорингизга қасамки, то улар ўз ўрталарида чиққан келишмовчиликларда сизни ҳакам қилмагунларича ва кейин сиз чиқарган ҳукмдан дилларида ҳеч қандай танглик топмай, тўла таслим бўлмагунларича-бўйинсунмагунларича зинҳор мўмин бўла олмайдилар”. (Нисо:65)
Демак, мўмин одам зоҳирда ҳам, ботинда ҳам шаръий ҳукмга тўла таслим бўлиши, қалбида ғилла-ғашлик бўлмаслиги лозим. Ушбу ғилла-ғашлик айни нафснинг қутқусидир, шайтон васвасасидир. Айнан нафсимиз шаръий ҳукмга қарши исён кўтаради. Агар нафсимизни Ислом Шариатига мосласак, бундай ҳаёт тарзимиз бизга ушбу дунё ҳаётидаги қалб хотиржамлигини беради, охиратдаги Яратувчимиз тайёрлаб қўйган буюк мукофотга сазовор бўламиз. Акс ҳолда Шариатга эргашяпман, деб ўзини алдаб юриш билан ўтказилган ҳаёт бекор кетиб, дунё ва Охират ҳаётида бирор яхшиликка эга бўлинмайди.
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Фаррух
05.10.2020й
