بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Келинг, иймонлашайлик!

Аллоҳга чексиз ҳамдлар бўлсин, ундангина ёрдам сўраймиз, ундангина мағфират сўраймиз. Нафсимизнинг ёмонлигидан ва амалларимизнинг ўзимизга зарар келтиришидан Аллоҳдан паноҳ тилаймиз. Кимни Аллоҳ ҳидоят қилса, уни адаштиргувчи йўқ, кимни Аллоҳ тўғри йўлдан тойдирса, уни ҳидоят қилгувчи йўқ.

Аллоҳнинг биру борлигига ва Муҳаммад унинг қули ва Пайғамбари эканига гувоҳлик берамиз.

Аллоҳ Таъоло Ўзи билан бандаси ўртасида алоқани тартибга солиб бериш учун, унга қиладиган амалларининг тартибини белгиловчи, дастури амал тушириши лозим бўлди ва бу иш учун инсонларнинг ўзларини ичидан улар ишонган бир шахсни уларга йўлбошчи қилиб, белгилаб берди. Бу учун Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламни танлади ва бизларга Росул, элчи қилиб юборди.

У кишини умматини то қиёматгача, яхши кунлардан башорат берувчи, ёмон холатдан огоҳлантирувчи қилиб жўнатди. Аллоҳнинг изни билан бизларни Аллоҳ рози бўладиган йўлига йўлчи юлдуз, ўчмас чироқ қилиб юборди.

Залолатдаги инсонлар у кишининг сабаби билан ҳидоят топдилар, у кишиннг сабаби билан (қалб кўзи, ақли) кўрларнинг кўзи очилди, у киши билан кўр кўзлар очилди, кар қулоқлар эшитадиган бўлди, қулф қалблар очилди, хақ билан ботил ораси очилди, ҳидоят ва залолатнинг ораси очилди, мўъмин билан кофирнинг фарқи ажради. Аллоҳнинг Пайғамбари орқали туширган кўрсатмалари бўйича, Унга иймон билан яшаганлар бахтли бўладиган ва жаннатга эришадган бўлди, бу йўлдан юрмаганлар эса бахтсиз бўладиган ва жаҳаннамга тушадиган бўлди. Ва буларни, Аллоҳнинг дўстлари ва Аллоҳнинг душманлари – деб номлади.

Кимники Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам Аллоҳнинг дўсти деб билса, у албата Албата Аллоҳнинг дўсти бўлди, кимни Аллоҳнинг душмани деб билсалар, у Аллоҳнинг душмани бўлди.

Бу Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам ўзлари яшаган даврда шундай бўлди, лекин бизнинг давримиздачи? Кимлар Аллоҳнинг дўстлари, кимлар Унинг душманлари? Буни Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам номма – ном айтиб кетмаган бўлсаларда, бизларга улар тўғрисида Аллоҳнинг Ўзи бир неча оятлар билан ва Пайғамбарининг суннати орқали баён қилди. Яъни бандалар орасида Аллоҳнинг дўстлари бўлишини ва шайтоннинг ҳам дўстлари бўлишини айтиб ўтиб, уларнинг орасини Ўзи фарқлаб, очиб берди

أَلا إِنَّ أَوْلِيَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ * الَّذِينَ آمَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ * لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَياةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ لاَ تَبْدِيلَ لِكَلِمَاتِ اللّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ *

“Огоҳ бўлингким, Аллоҳнинг дўстларига хавфу- хатар йўқдир ва улар хафа ҳам бўлмайдилар. (Чунки) Улар иймон келтирганлар ва тақво қилганлардир. Уларга ушбу дунё ҳаётида ҳам, охиратда ҳам хушхабар бор. Аллоҳнинг сўзларини ўзгартириш йўқ. Ана ўша улкан(хақиқий) ютуқдир” (Юнус, 62 – 64)

اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

“Аллоҳ иймон келтирганларнинг дўстидир. Уларни зулматлардан нурга чиқарур. Кофир бўлганларнинг дўстлари тоғутдир. Уларни нурдан зулматларга чиқарурлар. Ана ўшалар дўзах эгаларидир. Улар унда абадийдирлар” (Бақара – 257)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ * فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٌ فَعَسَى اللّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُواْ عَلَى مَا أَسَرُّواْ فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ * وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُواْ أَهَـؤُلاء الَّذِينَ أَقْسَمُواْ بِاللّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُواْ خَاسِرِينَ * يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ * إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ * وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُون *‏

“Эй иймон келтирганлар! Яҳудий ва насороларни ўзингизга дўст тутманг. Улар бир-бирлари билан дўстдирлар. Сиздан ким уларни дўст тутса, алббатта, у улардандир. Албатта, Аллоҳ золим қавмларни ҳидоят этмас. Қалбларида касаллик борларнинг, замон айланиб бизга мусибат етишидан қўрқамиз, деб улар(яҳудий ва насоролар) томон шошилганини кўрасан. Шояд, Аллоҳ (Ўзининг) фатҳини (нусрат) берса ёки Ўзи томонидан бирор ишни ато қилса-ю, ўзларича сирлашган нарсаларига надомат қилсалар. Иймон келтирганлар: «Ўзларини сизлар билан, деб Аллоҳнинг номи билан, жон-жаҳдлари билан қасам ичганлар анавиларми?» дейишади. Амаллари бехуда кетди. Бас, зиён кўргувчилардан бўлдилар. Эй иймон келтирганлар! Сизлардан ким динидан қайтса, Аллоҳ албатта Ўзи севадиган ва улар ҳам Аллоҳни севадиган қавмни келтиради. Улар мўминларга хокисор, кофирларга қаттиққўл, Аллоҳнинг йўлида жиҳод қиладилар ва маломатчининг маломатидан қўрқмайдилар. Аллоҳ Ўзининг бу фазлини хоҳлаган бандасига беради. Аллоҳ фазли-карами кенг ва билувчи зотдир. Албатта, сизларнинг дўстингиз Аллоҳ, Унинг Пайғамбари ва бўйинсунган ҳолларида намозни қоим қилиб, закотни ато этадиган иймон келтирганлардир. Ким Аллоҳни, Унинг Пайғамбарини ва иймон келтирганларни (ўзига)дўст қилиб олса, бас, албатта, Аллоҳнинг ҳизби – ана ўшалар ғолиблардир” (Моида, 51 – 56)

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَوَاباً وَخَيْرٌ عُقْباً

“Бундай мақомда ҳақ валоят(яъни дўстлик ва бунинг натижасидаги нусрат, ёрдам) Аллоҳга хосдир. У яхши савобли ва яхши оқибатли зотдир” (Каҳф, 44)

Ушбу оятларни қараб чиқсак, Аллоҳ Таъоло Ўзи билан дўст бўлиб қолиш учун, унинг айтгани бўйича, Ундан қўрқиб, тақво қилиб яшашлигимиз зарур бўлар экан, ана шунда биз Аллоҳнинг ҳизби бўлиб, Унинг нусратига эришажакмиз. Агар бундай қилмасак, Унинг душманлари бўлган шайтон ва тоғутларнинг дўстига айланиб қоламиз.

Аллоҳ Таъоло бизларга Ўзининг дўстлари хақида хабар бериш билан бирга, бизни шайтоннинг дўсти бўлиб қолишимиздан ҳам огоҳлантириб, қайси холларда биз шайтоннинг дўсти бўлишимизни хабарини беряпти

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ * إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ * إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ‏

“Қуръон ўқиган чоғингда, Аллоҳдан қувилган шайтон(ёмонлигидан)дан паноҳ сўрагин. Албатта, иймон келтирганлар ва ўз Роббисига таваккал қилганларга у(шайтон)нинг хукмронлиги йўқ. Унинг бошлиқлиги фақат уни дўст тутадиганларга ва у сабабли мушрик бўлганларга холос” (Наҳл, 98 – 100)

الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُواْ أَوْلِيَاء الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفاً

“Иймон келтирганлар Аллоҳнинг йўлида жанг қиладилар. Куфр келтирганлар тоғутнинг йўлида жанг қиладилар. Бас, шайтоннинг дўстларига қарши жанг қилинг. Албатта, шайтоннинг ҳийласи заифдир” (Нисо, 76)

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاء مِن دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلاً

“Фаришталарга: “Одамга сажда қилинглар” – деганимизни эсла. улар ўшанда сажда қилдилар. Лекин Иблис қилмади. У жиндан бўлган эди. У ўз Роббисининг амридан чиқди. Энди сизлар Мени қўйиб уни(шайтонни) ва унинг зурриётларини дўст қилиб оласизларми?! Вахоланки, у сизларга душман-ку! У золимлар учун қандай хам ёмон бадалдир” (Каҳф, 50)

وَمَن يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيّاً مِّن دُونِ اللّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَاناً مُّبِيناً

“Кимки Аллоҳни қўйиб шайтонни дўст тутса, аниқки, очиқ-ойдин зиёнга учрайди” (Нисо, 119)

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ فَانقَلَبُواْ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُواْ رِضْوَانَ اللّهِ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ‏

“Уларга(мўъминларга)кишилар: “Одамлар сизларга қарши куч тўпладилар, улардан қўрқинглар”, деганда, иймонлари зиёда бўлди ва: “Бизга Аллоҳнинг Ўзи етарли ва У қандай ҳам яхши вакил”, дейишди” (Оли – Имрон, 173 – 175)

Бугунги кунда, кофир тузумнинг зулмидан азоб чекаётган, қамоқларда қийналаётган, муҳожирликда юрган, уларга ёрдам бериб ансор бўлаётган (хозирда ансор бўлиш ҳам, куфр наздида жиноят бўлиб қолди) ва бошқа бутун дунё мўъминлари ушбу оятни қалб тўрларига жойлаб олсинларки, кофирлар мўъминларни ер юзидаги хозирги хорликдан, тубанликдан умуман йўқликка равона қилмоқчилар, мўъминларга қарши бор куч, имкониятларини йиғиб тўпламоқдалар, лекин мўъминлар аниқ биладиларки, бу каби холатлардан уларнинг фақатгина иймонлари зиёда бўлади ва “Бизга Аллоҳнинг Ўзи етарли ва У қандай ҳам яхши вакил” – дейдилар.

إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ * وَإِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً قَالُواْ وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءنَا وَاللّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاء أَتَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ * قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُواْ وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ * فَرِيقاً هَدَى وَفَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلاَلَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ اللّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ‏

“Биз, албатта, шайтонларни иймон келтирмайдиганларга дўст қилганмиз. Улар қачон фаҳш иш қилсалар: «Ота-боболаримиз шуни қилаётганини кўрганмиз. Буни бизга Аллоҳ буюрган», дерлар. сен:«Аллоҳ, албатта, фаҳш ишларга буюрмас. Аллоҳ шаънига билмайдиган нарсангизни айтасизми?!» дегин. Сен:«Роббим адолатга амр қилган. Ҳар бир ибодатда юзингизни(яъни сидқидилдан ўзингизни тўғри тутиб, деган маънода) тўғри тутинг. Унинг динига ихлос билан дуо қилинг. Сизларни аввалда қандай яратган бўлса, ўша ҳолда қайтарсизлар», деб айт. (Аллоҳ)Бир гуруҳни ҳидоят қилди. Бошқа гуруҳга йўлдан озиш ҳақ бўлди. Чунки улар Аллоҳни қўйиб шайтонларни ўзларига дўст тутдилар. Ҳамда ўзларини, албатта, ҳидоят топганлар, деб ҳисобладилар” (Аъроф, 27 – 30)

وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ

“Албатта, шайтонлар ўз дўстларига сизлар билан тортишишни васваса қилади. Агар уларга итоат қилсангизлар, сизлар ҳам мушриклардан бўласизлар” (Анъом, 121)

يَا أَبَتِ إِنِّي أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمَن فَتَكُونَ لِلشَّيْطَانِ وَلِيّاً

“Эй отажон, албатта, мен сизни Роҳман томонидан азоб тутишидан ва шайтонга дўст бўлиб қолишингиздан қўрқаман», деган эди” (Марям, 45)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءكُم مِّنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَاداً فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاء مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ وَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ * إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاء وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُم بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ * لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ * قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَاء مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاء أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ * رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

“Эй иймон келтирганлар! Агар Менинг йўлимда жиҳод қилиб ва розилигимни сўраб чиққан бўлсангиз, Менинг душманларимни ва ўзингизнинг душманларингизни дўст тутманглар. Сизлар уларга дўстлик қиласизлар, улар бўлса сизларга келган ҳаққа куфр келтирадилар. Роббингиз бўлмиш Аллоҳга иймон келтирганингиз учун Пайғамбарни ва сизни ҳайдаб чиқарарлар. Сиз уларга дўстлик қилиб сир айтасиз. Ҳолбуки, Мен нимани махфий тутганингизнию нимани ошкор қилганингизни жуда яхши билурман. Ораларингизда ким ўша ишни қилса, тўғри йўлдан адашган бўлади. Агар улар сиздан устун келсалар, сизга душман бўларлар ва сизларга қўлларию тилларини ёмонлик билан чўзадилар. Ва сизларнинг кофир бўлишларингизни хоҳлайдилар. Қариндошларингиз ва фарзандларингиз сизга ҳеч қандай манфаат бера олмайдилар. Қиёмат куни У зот ораларингизни алоҳида қилиб қўяди. Аллоҳ нима қилаётганингизни кўриб тургувчидир. Батаҳқиқ, сизларга Иброҳим ва у билан бирга бўлганларда яхши ўрнак бор. Улар, “Биз сиздан ва сиз ибодат қилаётган нарсадан безормиз, сизга куфр келтирдик, энди токи ягона Аллоҳга иймон келтирмагунларингизча орамизда доимий адоват ва кучли нафрат пайдо бўлди” – дедилар. Лекин Иброҳимнинг отасига қарата, албатта “Сен учун истиғфор айтаман, сендан Аллоҳ(азоби)дан бирор нарсани қайтаришга молик эмасман” деди. Эй Роббимиз, фақат Сенга таваккал қилдик, фақат Сенгагина қайтдик ва қайтиб борадиган жой ҳам фақат Сенгадир. Эй Роббимиз, бизни кофирларга фитна қилиб қўймагин ва бизни кечиргин. Эй Роббимиз, албатта Сен, Ўзинг азизу ҳакимсан” (Мумтаҳина, 1 – 5).

Демак бу оятлардан хулоса қиладиган бўлсак, бизлар модомики ўзимизни мусулмон деб атар эканмиз, доимо Аллоҳнинг буйруқларига итоат билан, шайтоннинг шериги бўлиб қолишдан эхтиёт бўлиб ва буни Аллоҳдан сўраб дуода юришимиз керак. Ин ша Аллоҳ ҳаётимизнинг хар бир сониясини Аллоҳнинг измидан ташқарига чиқармай, Унинг кўрсатмалари буйича қадам боссак, албатта яқин кунларда Унинг нусратига эришамиз.

أَلاَ إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

“Огоҳ бўлингизким, Аллоҳнинг нусрати яқиндир.”

Ўзбекистон Ҳизб ут-Таҳрирининг медиа офиси Муслим

09.12.2013й.