Аёлнинг аёл билан жинсий алоқаси тўғрисидаги саволга жавоб

 Таҳририятимизга Orhan исмли мухлисимиздан келган саволга жавоб.

 Савол:

Ассалому алайкум биродар, лесбиянкалик (سحاق) яьни аёл билан аёлнинг жинсий алоқа қилишининг ҳукми нима?  У жиноятга дунёда қандай ўқубат, яьни жазо чора билан жазоланади? Аллоҳ рози бўлсин.

 Жавоб:

بسم الله الرحمن الرحيم

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا

“Эй иймон келтирганлар, Аллоҳга итоат қилинг ва пайғамбарга ҳамда ўзларингиздан бўлган (яъни мусулмон бўлиб Аллоҳнинг ҳукмларини татбиқ қилаётган) ҳокимларга бўйинсунинг! Бордию бирон муаммога дуч келсангиз,— агар ҳақиқатан Аллоҳга ва охират кунига ишонсангиз — у муаммони Аллоҳга ва пайғамбарига қайтаринг! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир”. (Нисо. 59)

 Ва алайкум ассалом ва роҳматуллоҳ. Аввал сиҳоқнинг (лесбиянкалик) шаръий ҳукми тўғрисида, кейин унга нисбатан шариатда белгиланадиган жазо чораси тўғрисида тўхталаман.

 Сиҳоқ (лесбиянкалик) – аёл киши бошқа аёл билан жинсий шаҳватини қондириши. Бу амал бугунги кунда куфр сақофати мусулмонлар ҳаётига аралашиб кетгани, мусулмонлар ўз ақидасидан келиб чиққан сақофатдан маҳрум бўлганликлари сабабли, Ислом умматининг вакиллари орасида шундай ишлар бўлаётгани ҳолатларига дуч келиняпти. Бундай жирканч амални Ислом шариати ҳаром деб таъриф берган.

وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ * إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ * فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ

 “Улар фаржларини сақловчилардир. Магар ўз жуфти ҳалоллари ва қўлларида мулк бўлганлардан (сақламасалар), албатта, улар маломат қилинувчи эмасдирлар. Ким ана шундан бошқани талаб қилса, бас, ана ўшалар тажовузкорлардир”. (Мўъминун. 5-7)

 Ушбу оятдан кўриниб турибдики, ҳақиқий солиҳ мўъмин жинсий талабини ўзининг ҳалол жуфти билан қондиради ва ана шу ҳолатда ҳар иккала томон, эркак ҳам, аёл ҳам маломат қилинмайдилар. Акс ҳолда, ҳалол никоҳдан бошқа йўл билан жуфтлашилган ҳолатда, улар Аллоҳ белгилаган чегарадан тажовуз қилган бўладилар. Аллоҳ белгилаган чегарадан тажовуз қилиш эса, ўзига зулм қилишдан ўзга нарса эмас.

وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ

 “Ва ана шу нарсалар Аллоҳнинг чегараларидир. Ким Аллоҳнинг чегарасидан чиқса, ҳақиқатда ўзи ўзига зулм қилибди”. (Талоқ. 1)

 Оятда ҳалол жуфтидан ташқари қўл остидаги қуллари билан ҳам жинсий талабларни қондириш ҳақида айтиляпти, лекин бу тўғрида тўхталмаймиз, чунки ҳозирда ҳақиқий маънодаги, шариат қул деб эътибор қиладиган қуллик йўқ бўлган.

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : لا ينظر الرجل إلى عورة الرجل، ولا المرأة إلى عورة المرأة. ولا يفضي الرجل إلى الرجل في ثوب واحد. ولا تفضي المرأة إلى المرأة في الثوب الواحد

 Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: “Эркак бошқа эркакнинг авратига қарамайди. Аёл бошқа аёлнинг авратига қарамайди. Эркак бошқа эркакни кўйлак (бу ерда ёпинчиқ маъносида) остига етакламайди, аёл бошқа аёлни кўйлак (бу ерда ёпинчиқ маъносида) остига етакламайди”. Муслим ривояти.

 Ёпинчиқ остига етаклаш жумласи баданлар қовушишини ифодалаш учун ишлатилган киноядир. Яъни эркак эркак билан, аёл аёл билан жинсий алоқа қилиши ҳаромдир.

 Ушбу ҳадисда келган “لا يفضي – етакламайди” сўзи бошқа бир маъносида “тўлдирмайди” деган маънони билдиради. Бу таржимада ҳам бу ҳадис эркак билан эркак, аёл билан аёлнинг ёпинчиқ остини бирга тўлдиришлари, яъни жинсий яқинлик қилишлари ҳаромлиги келиб чиқади.

 Энди ушбу жиноятнинг ҳаромлиги билинганидан кейин, унга нисбатан шариатда, Ислом қонунларида қандай жазо берилиши тўғрисида.

 Саволда келган сиҳоқ жиноятига нисбатан шаръий жазо таъзирлар бобидан бўлади, чунки ҳадлар Қуръон ва суннатга хад жорий қилинган жиноятларга хад қўлланади, бошқа жиноятларга эса, ана шу жиноятнинг жинсидан бўлган хад белгиланган жиноятга қараб таъзир берилади.

 Шу ўринда Ислом қонунчилигидаги таъзир бериш жазосини бироз тушунтириб ўтиш ўринли бўлади.

 Таъзир сўзининг луғавий маъноси “қайтариш”дир. Истилоҳий маъноси “одоб бериш” ва “ибрат учун жазолаш”дир. Шаръий таърифи эса ҳад ҳам, каффорат ҳам белгиланмаган жиноятнинг қонуний жазосидир. Уни белгилаш шариат ҳужжатларидан чиқариб олинади. Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам таъзир берганлар ва шу ишга буюрганлар.

 Таъзир жазосини белгилаш жиноятнинг миқдорига қараб бўлади. Жиноят катта бўлса, жазо ҳам катта бўлади. Чунки жазолашдан мақсад жиноятдан тийишдир. Кичик жиноят учун кичик жазо белгиланади. Токи гуноҳкорга нисбатан зулм бўлиб қолмасин.

 Таъзир жазосини белгилаш аслида халифанинг ҳуқуқидир. Бу ишни қозининг ижтиҳодига ҳавола қилишга ҳам, қозини ундан қайтариб, унинг учун ўзи белгилаб беришга ҳам халифанинг ҳаққи бор. Чунки қози халифанинг ноибидир. Қозилик замон, макон ва ҳодисага хос бўлган ишдир. Шунга кўра, халифа қозини айрим масалаларгагина хослаб, таъзир жазосини белгилашдан бутунлай ман этиши ҳам, баъзи масалаларда рухсат бериб, баъзи масалаларда изн бермаслиги ҳам мумкин. Қандай бўлмасин, таъзир жазоси белгиланаётганда шаръий ҳукмлардан нарига ўта олмайди.

Таъзир жазосини белгилаш ҳокимнинг (ёки қози) ҳуқуқидир. Лекин бу у хоҳлаганича жазолайверади, дегани эмас. Шариатда қўллаш мумкин бўлмаган жазо турлари ҳам бор. Бундан ташқари, Қуръон ва Суннат муайян жазо турларини баён қилиб, уларни қўллашга буюрган. Ҳоким (ёки қози) таъзир учун бир жазо танлашда ўша жазо турларидан ўтиб кетмаслиги керак.

 Таъзир воқеаларини муайян турлар билан белгилаш оғир. Чунки гуноҳлар кўп ва хилма-хилдир. Қолаверса, ҳаёт воқеаларининг янгиланиб бориши янги-янги, аввалда маълум бўлмаган жиноятларни юзага келтиради. Шунга кўра, уларни маълум турлар билан чеклаш қийин. Модомики таъзир ҳадларнинг муқобили экан, кўпинча жазоси аниқланмаган жиноят учун қўлланар экан, демак, ҳадларга жинсдош турларнинг воқеаларига жазо қўллашга суяниш афзалдир. Кейин эса, имкони бўлса – ўшалар жумласига киритиш, имкони бўлмаса – қозиларнинг ҳукмига ҳавола қилинмоғи маъқулроқдир.

 Энди саволда келган сиҳоқ жиноятига бериладиган таъзирга келсак, юқорида айтилдики, таъзир бериладиган ушбу жиноят жинсидан бўлган бошқа бир хад жорий қилинган жиноятга яқинлаштириб таъзир қўлланади. Аёлнинг аёл билан жинсий яқинлигига яқин бўлган ва айни дамда хад жорий қилинган жиноят зинодир. Лекин аёл билан аёлнинг жинсий яқинлик қилиши шариат хад қўллайдиган зинонинг шартларига тушмайди, шунинг учун бу жиноятга зинонинг хади жорий этилмайди, лекин зинога яқинлаштирилган ҳолда бошқа жазо тайинланади. Албатта, бу тайинлашни қозининг ҳукмига ҳавола қилинади, чунки у мужтаҳиддир. Воқеликни ўрганиб, ушбу жиноятдан одамларни қайтариш учун қандай таъзирни ўринли деб билса қўллаши мумкин бўлади, хоҳласа ўлдиради ёки маълум йилларга қамайди ва сургун қилади, ҳар нима қилганда ҳам, жиноят содир бўлган ердаги жамиятни ушбу жиноятдан жирканиши, нафратланиши, қайтишини таъминлайдиган чора кўради, фақат зинонинг хадини қўлламайди. Валлоҳу аълам.

 Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Муслим

07.03.2017й.