Азизлигингизни йўқ қилувчи ваҳндан эҳтиёт бўлинг!

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Азиз ўқувчи, ушбу мавзуни бир ҳаётий мисол билан бошламоқчиман. Ёнаётган оловга эътибор берганмисиз, у қанчалар қаттиқ ёнсада, охир-оқибат ўзини-ўзи ёқиб тугатади. У ўз умрини ўзи тугатаётганини билмаган ҳолда ёнаверади, ёнаверади…

Бугунги кунда аксар инсонлар ҳаётини мана шу ёнаётган оловга ўхшатиш мумкин. Улар ўзлари билибми ёки билмайми умрларини на дунёси ва на охират ҳаёти учун керак бўладиган, бефойда амалларга шўнғиган ҳолда зое ўтказмоқдалар. Лекин уларнинг оловдан фарқли томони борки, олов ёниб тугаганидан кейин унинг умри ҳам тугайди, аммо инсоннинг бу дунёдаги умри тугаганидан сўнг кейинги ҳаёти ҳам бор. Охират ҳаёти эса, мангу ҳаёт бўлиб, инсон бу ҳаётини роҳатда ёки азобда ўтказиши муқаррардир.

Бугунги кундаги инсонлар ҳаётига чуқурроқ назар солар эканмиз, эртадан то кечга қадар, тунни-тун, кечани-кеча демай елиб- югураётганларини, хуллас бу дунё ташвишида ўзларини адойи тамом қилаётганларини яққол кўрамиз. Яъни дунё муҳаббати бугунги умматни тўфон ўз қаршисидан чиққан жамики нарсани домига тортгани каби ўз домига тортди. Уммат дунёга бўлган ҳирс ва ўлимдан қўрқиш натижасида бошларига ёғилаётган хорликларга бўйин эгадиган, зулмни ҳис этмайдиган қуруқ жасадга айланди.

Бизнинг бу аҳволга тушиб қолишимизнинг сабаби шуки, биз дунёга муҳаббат қўйиб, уни охиратдан афзал билдик. Натижада, Аллоҳ қалбларимизга кофир душманлардан қўрқиш ва заифликни солди.  Бу ҳақда Расулуллоҳ с.а.в. шундай дедилар:

‏يُوشِكُ الْأُمَمُ أَنْ ‏ ‏تَدَاعَى ‏عَلَيْكُمْ كَمَا‏ ‏تَدَاعَى ‏الْأَكَلَةُ إِلَى ‌‏ قَصْعَتِهَا .‏ ‏فَقَالَ قَائِلٌ : وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ ؟ قَالَ : بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ ، وَلَكِنَّكُمْ ‏غُثَاءٌ ‏كَغُثَاءِ ‏السَّيْلِ ، وَلَيَنْزَعَنَّ اللَّهُ مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمْ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ ، وَلَيَقْذِفَنَّ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ الْوَهْنَ . فَقَالَ قَائِلٌ : يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَهْنُ ؟ قَالَ : حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ

«Очофатлар ўз идишига ташланганидек халқлар сизларнинг устингизга ташланадилар». Шунда бир киши «Ўша вақтда биз озчилик бўламизми?» – деди. Расулуллоҳ дедилар: «Йўқ, ўшанда сизлар жуда кўпчилик бўласизлар, лекин дарёда оқиб келаётган хас-чўпга ўхшаб қоласизлар. Аллоҳ душманларингизни қалбидан сизлардан қўрқишни чиқариб ташлайди, дилларингизда ВАҲН пайдо қилади». Шунда бир киши «ё Расулуллоҳ, ВАҲН недир» деб сўради. Расулуллоҳ дедилар: «У – дунёни яхши кўриш ва ўлимни ёмон кўришдир». Абу Довуд ривояти.

Ҳақиқатда, барча инсонлар каби биз мусулмонларни ҳам ваҳн босиб қолди. Ислом уммати бошқа халқлардан ажралиб турадиган алоҳида уммат эди. Аммо уммат ўзлигини унутди, буюк роббисини кўрсатмаларидан юз ўгирди, бунинг натижасида ўтган аждодлари каби азиз ва мукаррамликда яшаш улардан узоқлашди.

Ушбу ваҳн, яъни дунёни яхши кўриш ва ўлимдан қўрқиш хорлик кетидан хорликни олиб келди, азизлик ҳақида ўйламайдиган, фақат бугунги куни билан яшайдиган қуйи поғоналарда умр ўтказадиган етаклама бир умматга айланди.

Келинг, бу дунё ташвишлари сизни худди олов ўзини-ўзи еб тугатганидек адо қилмасидан олдин ўзингизни ва яқинларингизни жаҳаннам ўтидан қутқаришга ҳамда келажак авлодларингизга азизлик ҳаётини мерос қолдириш учун қадам босинг. Зеро, Аллоҳ  қадамларингизни мустаҳкам қилгувчи, кечиргувчи ва адолатли, бандалари учун меҳрибон ва раҳмдил Зотдир.

Пайғамбаримиз с.а.в. нинг қуйидаги сўзлари бунга яққол далилдир:

«قَالَ إِبْلِيسُ: وَعِزَّتِكَ, لاَ أَبْرَحُ أُغْوِي عِبَادَكَ مَا دَامَتْ أَرْوَاحُهُمْ فِي أَجْسَادِهِمْ, فَقَالَ: وَعِزَّتِي وَجَلاَلِي لاَ أَزَالُ أَغْفِرُ لَهُمْ مَا اسْتَغْفَرُونِي»

«Иблис: «Иззатинг ҳаққи, модомики жасадларида экан, мен уларни адаштиравераман», дейди. Аллоҳ Таоло эса: «Иззатим ва Буюклигим ҳаққи, модомики улар Менга истиғфор айтар эканлар, Мен уларни мағфират қилавераман», дейди». Бу ҳадисни Аҳмад, Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилган.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

04.09.2019й