Эй ҳақиқат жарчилари, бошингизни мағрур тутинг!
Эй ҳақиқат жарчилари, бошингизни мағрур тутинг!
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
Аллоҳ Таоло Ўзининг пайғамбари бўлган Мусо а.с. га Фиръавнни ҳақиқат йўлига даъват қилишга буюрди. Шу ўринда эътиборингизни бир нарсага қаратмоқчиман. Фиръавн ким эди? Фиръавн худди бугунги мустамлакачи ҳукумат рахбарлари каби бир буюк империянинг ҳукмдори эди. Бугунги ҳукмдорлар ҳаётимиз бошқарувига оид қонунларни ўзлари тузиб, худолик даъвосини қилгани каби Фиръавн ҳам “худолик” даъвосидаги тоғут эди.
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْل
– ““Мен сизларнинг энг устун Парвардигорингиздирман”, деди”. (Назиъат:24)
Ҳар қандай даврда Аллоҳ Субҳанаҳу Ўз элчиларини инсоният ҳидояти учун юборар экан, аввало оддий инсонларни ҳидоят йўлидан қайтарувчи, туғёнига етакловчи, ўз ҳаддини бузган малъун подшоҳлар ҳузурига юборар эди. Инсон, ҳаёт, коинотни Эгаси бўлган Аллоҳ Таоло ушбу элчилари орқали подшоҳларга Ўзининг ҳақиқий ҳукмдор эканлигини кўрсатиб, то Қиёмат кунига қадар келадиган барча туғён эгаларига тарихий ибрат қолдирар эди. Аллоҳ Субҳанаҳу Ўз элчисини бир белги, яъни инсоният қўлидан келмайдиган мўъжизаси билан юборган. Элчилар ушбу мўъжиза билан ҳар бир ўз даврининг ёлғон даъволари билан ҳидоятга интилаётган холис инсонларни тавҳид йўлидан тойилтираётган салтанат эгаларини юз тубан қулатар эди. Китоб берилган элчилардан бири бўлган Мусо а.с. Роббисидан олган ваҳийдан сўнг ўз замонасида худоликни даъво қилган Фиръавнни ҳаққа етаклаш учун унинг саройига борди. Муса а.с. сонсиз лашкарга эга бўлган Фиръавн ҳузурига ҳеч қандай куч-қувватсиз, иймондан бошқа қуроли бўлмаган ҳолда борди ҳамда унга ўзини Пайғамбар эканлигини баён қилди.
اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى
– “(Эй Мусо), сен Фиръавннинг олдига боргин, чунки у (куфру исён билан) ҳаддидан ошди”. (Назиъат:17)
Мусо а.с. ни ланънатланган Фиръавнга қилган насиҳатлари кор қилмади, аксинча ҳаддидан ошди. Шундан сўнг Аллоҳ бу ношукур, мутакаббир ҳукмдорни сувга ғарқ қилди. Иккига бўлинган денгиз уни ғарқ қила бошлагач Роббисига сажда қила бошлади, аммо кеч бўлган эди. Қиёмат кунигача барча тоғутларни ибрат олишлари учун уни денгиздан улоқтириб ташлади.
Сўзимиз сўнггида айтамизки, бугунги кунда Пайғамбарлик тугаган, аммо уларнинг ворислари бўлган холис даъватчилар ўша тоғут бўлган ҳукмдорларни ҳаққа чақиришда давом этмоқдалар. Барча элчиларга бўлгани каби, ушбу ҳақиқат жарчиларига тазйиқлар, таъқиблар, таҳдидлар ҳамон давом этса-да, ўз аҳдларига содиқ бўлган эркак ва аёллар золим ҳукмдорларнинг ўқидан ҳам, дўқидан ҳам қўрқмаган ҳолда ўз ишларида сабот билан турибдилар. Ушбу даъват аҳлининг ишончли вакили бўлган Аллоҳ Таоло Ўз каломида бу ҳақда шундай марҳамат қилади:
الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ
– “Ундай зотларга айрим кимсалар: “Қурайш одамлари сизларга қарши (саноқсиз лашкар) тўплаган, қўрқингиз!” деганларида бу гап уларнинг иймонларини зиёда қилди ва: “Бизга ёлғиз Аллоҳнинг Ўзи кифоя. У зот энг яхши ишончли вакилдир!” – дедилар”. (Оли Имрон:173)
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин
13.12.2020й
