“Зиндон хотиралари” туркумидан

Эрларимиз зонада эзилмасинлар деб…

بسم الله الرحمن الرحيم

Шундай дардлар бўладики, яқинларингизга айтиб бироз енгил тортасиз. Аммо дарднинг шунақалари бўладики, бировга айтиш тугул ўзингиз эслашга қўрқасиз…

Оиламизнинг зиёратига аёллар зонасида ҳизбий фаолияти учун қамалиб чиққан бир синглимиз келди. Кечгача аҳлим ва қизларим билан суҳбатлашиб, “бугун қолинг”га ҳам қарамай ҳайрлашди. Синглимизни оилам кузатар экан, ҳаммаларининг кўзлари ёшланганини, юзларида маъюсликни кўриб, уларнинг суҳбати яҳудий, кофир Каримов зиндонидаги хотиралардан бўлганини сездим. Ўзлари гап очар деб кутадиган табиат менда бўлмагани боис аёлим менга:

– Бу золим пошшо эрларимизнигина қийноққа солган десам, аёлларни ҳам аямаган экан-да. Ҳаггўрингда тўнғиз қўпгур яҳудий. Бола чақаларингни оғзидан лахта қон келсин, ифлос, лаънат бўлсин сен золим кофир яҳудийга! – деди.

– Амийн, кампир, амийн, дуоларингни қабул қилсин! Қани, айт нима гап, мен ҳам астойдил қарғашим учун бир чеккадан айтиб берчи, – дедим. Аммо кампирим қизларимга қараган эди, улар кўрсаткич бармоғини лабларига босдилар шекилли, анави синглимизнинг хотираларини батафсил айтмасликка қарор қилиб, қизларимга кўзларини юмиб “хотиржам бўлларинг” ишорасини қилиб улгурди. Кечгача ичим ғуммиллаб юрдим. Қачонки кампирим билан ёлғиз қолганимизда узатган чойини атайлаб олмасдан терс қараб туриб олгандим, орани тузатиш учун ўша сирни сал-пал ошкорлади. Ва гапни узоқроқдан “рандалаб” кела бошлади.

– Энди, сиз эркаклар зонадаги қийноқларни бошқага айтиб-айтиб енгиллаб кетаверасизлар. Шу томондан сизлар кўпам қаримайсизлар. Аммо аёллар ўз устидаги ҳечам айтиб бўлмайдиган қийноқларни ичига ютишга мажбур бўларкан, ўшандаям сиз эркакларни авайлаб, дардини ичига кўмаркан. Ўша қизим бор машаққатларни бизга айтиб сал енгиллади. Зонадан чиққанидан кейин Жаслиққа эрини кўргани бориб келибди. Бошингиздан ўтган бу оғир синовларни эрингизга ҳам айтиб бердингизми десам, “қанақа қилиб айтай опа, айтмадим. Эрларимиз зонада эзилмасин, деб айтолмаймиз эканда опа” деб ҳўнг-ҳўнг йиғлаб бизниям йиғлатди бояқиш, – дегач кампиримни қистовга олишни бугунча тўхтатиб қўяқолдим.

Мен зонада орқаваротдан аёлларимизни яҳудий Каримов зиндонларида қум тўлдирилган баклажка билан бошига уриб тергаганларини, остиларига зажигалка ёқиб тергов қилганларини, кийимларини йиртиб тажовуз қилганларини кўп эшитганман. Аммо бугуннинг Сумайялари бошқача ажиб бир табиатга эга эканки, улар Аллоҳ йўлида чеккан азобларини ҳатто эрларига айтмоқдан сақланар экан.

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۖ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ

– “Бас, Парвардигорлари уларнинг дуоларини ижобат қилиб (деди): “Албатта Мен сизлардан бирон амал қилгувчи эркак ё аёлнинг амалини зое қилмагайман. Зеро бировингиз бировингиздандирсиз (яъни эркак аёлдан, аёл эркакдан дунёга келган). Бас, ватанларидан ҳижрат қилган, диёрларидан қувилган, Менинг йўлимда азиятлар чеккан ва (Менинг йўлимда) жанг қилиб, қатл этилган зотларнинг қилган гуноҳларини ўчиргайман ва уларни Аллоҳ ҳузуридан савоб-мукофот қилиб тагларидан дарёлар оқиб турадиган боғларга киритурман. Ва энг гўзал савоб-мукофот Аллоҳнинг ҳузуридадир”.  (Оли Имрон:195)

(Аёлларимизни зонага қамаган, терговларда азоблаган яҳудий Каримов ва унинг ҳозиргача ишини давом эттирувчиларни зора қарғашга ярасангиз, деб ҳикоя қилганим – ўша хотиралардан)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

20.08.2022й