Хорлик бахт эмас

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Лочин само қуши. Унинг ҳаёти парвоз ва эркинликдадир. Агар ўша лочинни парвоз қилишдан маҳрум қилиб, қафасда яшашга мажбур қилинса, чидай олмайди. Чунки озод қуш тутқунликка рози бўлмайди. Унинг фитрати шундай. Худди шу каби уйғоқлик ва азизлик муҳитида вояга етган одам хорлик ва тубанлик ботқоғида яшашга кўнмайди, бунга чидай олмайди.

Аммо дунёга келганидан бери хорликда яшайдиган, хорлик инсоннинг шарафига зид иш эканини билмаган одам хорланиш ва таҳқирланишни ҳаётнинг ажралмас бир қисми, деб билади. Шу туфайли ҳаётни хорликсиз тасаввур қила олмайди. Унинг ҳолати қоронғу зиндон деворлари ичида туғилиб ўсган инсоннннг ҳолатига ўхшайди. Бундай одам зиндондан ташқарида зиндон шароитларидан кўра афзал шароитлар бўлиши мумкинлигига ишонмайди, уни тасаввур қилиши ҳам қийин. Шу сабабли зиндонни зиндон, деб аташга кўнмайди. Чунки у зиндондан бошқа ерни билмайди ва ўзи туғилиб ўсган зиндонни яшаш учун табиий жой, деб билади.

Бугун бизнинг ҳолатимиз шундай. Демократияни ҳаётимизга киритиб, унинг фикрларига эргашиш бизга хорликни табиийдек қилиб кўрсатмоқда. Зеҳнларимиздан уйғониш, юксалиш тушунчаларини сиқиб чиқариб, азизликдан тўсиб, лочин бўлган ҳолимизда товуқдек умр кечиришга ундамоқда. Биз эса, бунинг моҳиятини англамай унга қучоқ очмоқдамиз. Оқибатда, зеҳнларимиз хиралашиб, тафаккуримиз қолоқлашмоқда, ҳаётимизни мол-дунё тўплаш, маишатдан иборат, деб тушуниб, умримизни шуларга сарфлаяпмиз. Хорликни бахт, тубанликни юксалиш сифатида англаб, бунинг аксига рози бўлмайдиган даражага келдик. Чунки зеҳнимиздан демократиянинг ботил тушунчаларига тўғри баҳо бера оладиган Ислом тобора узоқлашмоқда.

Биз уйғоқлик ва азизлик билан деярли ўн тўрт аср дунё ҳаётида ўз ўрнига эга бўлиб, юксалишнинг энг юқори даражаларига эришган аждодлар авлоди эканимизни унутиб бормоқдамиз. Бу эса, нафақат ўзимизни, балки келажак авлодларимизни ҳам қуллик ва тобелик муҳитида улғаядиган қолоқ инсонларга айлантиради. Буни вақтида англаб етиб, ҳаётимиздан бу ботил ақидани қувиб чиқаришимиз шарт. Бу ишни эса, Исломни ҳаётимизга қайтариш билангина амалга оширамиз.

Исломни фақатгина ибодат, тўю жанозаларимизда эмас, балки барча алоқаларимизга асос қилишимиз шарт. Сиёсат, иқтисод, таълим, жазо-уқубат, ижтимо ва ҳаётимизнинг шу каби барча соҳалари Ислом ақидаси асосида шакллансагина биз Исломга қайтган бўламиз. Яъни Ислом ақидасига ақлий иймон келтириб, тузумини ҳаётимизга татбиқ қилишни бошласаккина азизлик ва юксалиш сари одимлаймиз. Шундагина ўзлигимизни англаб етамиз ва фарзандларимизни қуллик, тобеликка асло кўнмайдиган етук инсонлар сифатида улғайишлари учун замин ҳозирлаймиз.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Салоҳиддин

22.12.2019й