بسم الله الرحمن الرحيم

Келажакдан бугунги кунга назар

    Яқин келажак. Халифалик давлатининг маълум бир жойида ёши улуғ мўйсафид ўз уйида, балоғатга етганига қарамай ҳали ёш йигит бўлган набираси билан телевизор кўриб ўтиришибди. Телевизор орқали мўъминлар амири бўлмиш Халифанинг мусулмонларга навбатдаги мурожаати тўғридан-тўғри кўрсатилмоқда. Набираси Халифанинг мусулмонларга мурожаатини бобоси билан бирга кўришни ҳуш кўрар, яна ҳар сафаргидек бобосининг кўз ёшларига гувоҳ бўларди. У ҳар сафар Халифа фуқароларига мурожаат қилаётганда бобоси нима сабабданкўз ёшларини тия олмаслигини сўрашга оғиз жуфтлардию, лекин ҳеч ботинолмасди, бобоси ҳам ҳеч ёрилавермасди. Бўлди, бу гал нима бўлса ҳам сўрайди, ундаги қизиқиш ийманишдан устун келди.

    – Бобожон, нега Халифамиз мурожаат қилганида ҳар доим йиғлайсиз? Сиздан шуни ҳеч юрак ютиб сўрай олмайманда.

    Бобоси бу кутилмаган саволдан озгина ўнғайсизланди, кўз ёшларини артиб, набирасига қаради. У берган саволидан озгина ҳижолат бўлиб турар ва жавобини сабрсизлик билан кутарди.

    – Хах болажоним-а, бу кўз ёшлар қувонч кўз ёшлари, севинч кўз ёшлари албатта. Бу кунларга етиб келгунимизгача қанчадан-қанча мўъмин ва мўъминаларнинг қонлари дарё бўлиб оқди, бу фалак қанчадан-қанча мусулмонларнинг дод-фарёдидан ларзага келмади дейсан. Аллоҳнинг динини ер юзида олий қилиш учун қўлига қурол олибми, куфрнинг режаларини очиб ташлабми ёки малай ҳукмдорларга ҳақни гапирибми, хуллас қалбида иймони бор ҳар бир мусулмон имкониятидаги бор ишни қилиб қолишга ҳаракат қилди. Улар бу йўлда ҳеч кимни эътибор қилмадилар, бу ишларини ёлғиз Аллоҳ учун қилдилар, мақсадлари фақат У Зотнинг розилиги эди. Ўша пайтда уларга бутун дунё қарши чиқди, лекин Аллоҳ улар билан биргалиги туфайли уларга Аллоҳ хоҳлаган нарсагина етди. Бундай бахт-саодатли кунларни кўришимизда ана ўша биз таниган ва танимаган, мард, жасур, шижоатли, Ислом Умматини ҳақиқий фарзандларининг беқиёс ҳиссаси бор. Аллоҳ улардан рози бўлишлиги учун бизнинг қўлимиз доимо дуода.

– Наҳотки, бир ярим миллиард мусулмон кофирларнинг зулмига индамай қараб турган бўлса? Билишимча, ўша пайтда мусулмонларнинг куч-қудрати, армияси ва қурол-аслаҳалари етарли даражада эдику, бобожон?

– Ҳаа, жуда ўринли савол бердинг бўтам. Ўша пайтда, кофирлар дунёда ҳукмрон эдилар, масалан, АҚШ, Россия, Хитой каби давлатлар мусулмонларни хорлашда, камситишда ва ўлдиришда бир-бирлари билан мусобақа ўйнардилар. Мусулмонларга шу даражада зулм етдики, хатто улар сўйиб ейилди.

Қолаверса, улар(куфр мамлакатлари) Исломий юртлар ҳокимиятларига ўзларига содиқ хизмат қиладиган ҳукмдорларни олиб келардилар ва ўша юртдаги мусулмонларни саноғи йўқ найранглари билан алдаб, қул каби итоатда ушлаб турардилар. Бундан ташқари, ўша пайтдаги Исломий юртлар элликдан ортиқ майда давлатчаларга бўлиб ташланган эди, сен ҳозир кўриб турган Халифалик давлатидек бир бутун эмасди ва бошқарувлари ҳам бир-биридан мустақил эди. Энг асосийси эса, мусулмонлар Исломий ҳаётдан батамом узилиш ёқасига келиб қолган эдилар, улар фикрламай қўйган эдилар, дунёсини охиратидан устун қўядиган бўлиб қолган эдилар. Сен бугун кўриб турган одамлар бир вақтлар ана шундай аянчли аҳволда эдилар. Аллоҳга чексиз ҳамдлар бўлсинки, ўша зулматли кунлар ҳам ортда қолди, бугун ҳар бир мусулмон ўз ақидаси буюрганидек яшамоқда, энг қувонарлиси эса, у бу ишни ўзи хоҳлаб қилмоқда, ҳеч ким уни мажбурлагани йўқ.

– Ие, наҳотки яқиндагина парчаланиб кетган Россия, ҳозир ўз чегарасидан ташқарига чиқа олмаётган Америка ва дунё сиёсатида овози ҳам чиқмайдиган бошқа кофир давлатлар мусулмонларга шу даражада зулм қилганларми? Биз ҳам шундай аҳволга тушмаслигимиз учун нима қилайлик, кофирлар устимиздан яна хўжайин бўлиб олишларини олдини қандай олайлик?

– Ҳозир сенга айтадиган гапларимни токи қазоинг етгунча эсингдан чиқармагин болам. Сизлар Халифалик давлатимизнинг ишонган тоғи ва келажагисизлар, биздан кейин бу давлат сизларнинг қўлингизга омонат бўлиб қолади. Сизлар, айниқса, уч масалада жуда ҳушёр туринглар:

Аллоҳнинг хатто энг арзимасдек кўринган ҳукмларини ер юзида ижро қилишда асло беэътибор бўлманглар, чунки ҳамма бало шундан бошланади;

Исломий даъватни бир сонияга бўлсада тўхтатманглар, чунки даъват тўхтаган ондаёқ орқага кетишни бошлайсизлар;

Доимий фикрлаш ва изланишда бўлинглар, чунки бу фикр ва тушунчани тўғри ва тиниқ ҳолда сақлашнинг кафолатидир.

Ва энг асосийси, нима қилсанглар ҳам фақат Аллоҳнинг розилиги учун қилинглар, чунки бу дунё биз учун У Буюк Зотнинг розилигини олиш ва Ўз жаннатига киритиши учун бир синовдир. Бу синовдан муваффақият билан ўтганлар энг бахтли инсонлардир.

Бундай мазмунли суҳбатдан кўнгли тўлган ва тўлқинланиб кетган набираси мамнун ҳолда бобосига шижоат билан жавоб берди:

– Аллоҳга қасамки, мен бу насиҳатингизни токи юрагим уриб турар экан, ҳеч қачон унутмайман!

Набирасининг бу жавобидан кўнгли хотиржам бўлган бобоси “Аллоҳ рози бўлсин”, дедида яна телевизорга қаради ва Амирул мўъмининнинг қуйидаги сўзларини эшитиб яна беихтиёр кўзларига қувонч ёшлари қуйилиб кела бошлади:

“… Эй Аллоҳ азиз ва мукаррам қилган Ислом Уммати! Ваниҳоят, бугун энг охирги Исломий юрт ҳам Аллоҳнинг иродаси ила Исломий Халифалик давлати таркибига қўшилди…”

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Фаррух

10.09.2015й.