Мақола: ким ғалаба қозонади? Моддий кучми ёки фикрат қудратими? Фикрат ва ақида мағлуб бўладими?

بسم الله الرحمن الرحيم

 Охирги Ғазо уруши бошланганидан буён, яъни қарийб икки йилдан буён барча сиёсий таҳлилчилар, муфаккирлар ва стратеглар фикрат ҳеч қачон мағлуб бўлмайди, гарчи унинг соҳиби қатл қилинган тақдирда ҳам, деган якдил фикрга келмоқдалар.

Жиҳод, асосий фикратдан – Исломий ақидадан келиб чиққан шаръий ҳукмдир. Бу ақида Ғазо мужоҳидлари ва Ғазо аҳлининг саботи, матонати-ю қатъиятини шакллантирмоқда.

Бегона тугул, яқин қўшниси томонидан қамалда қолган Ғазо мусулмонларининг аҳволи ёмонлашгани, ер майдони тор бўлиб қолгани, қурол-аслаҳа, анжомлар камайиб, турли-иуман қийинчиликлар юз берганига қарамай Ғазо аҳли шундай бир афсонавий сабот ва бардошни кўрсатдики, бу Ислом олами қолиб, аввало Ғарб оламига Исломий ақида ва Аллоҳ таоло йўлида ўлишнинг маъноси нима эканлигини таълим бериб қўйди.

Бутун дунё деярли (муҳол) хаёл янглиғ, ҳолбуки кўз кўриб, гувоҳи бўлиб турган жанг манзарларига гувоҳ бўлди. Ҳарбий таҳлилчилар, уларда  замонавий материалистик тафаккур ғолиб бўлгани сабабли, бу жанг манзараларини моддий-ҳарбий жиҳатдан тушунтириб бера олишмади. Ваҳоланки улар Аллоҳ ва Расули ﷺга иймон келтирган ҳар бир мўмин била оладиган аниқ кўриниб турган ҳақиқат эди.

Аллоҳ таоло деди:

﴿ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإذْنِ اللَّهِ ﴾

“Қанчадан-қанча кичкина гуруҳлар Аллоҳнинг изни билан катта гуруҳлар устидан ғалаба қилган”. (Бақара:249).

Чунки ғалаба, мантиқан олганда ёки ғолиб гумонга кўра, Аллоҳ билан бирга бўлмаган икки тараф ўртасидаги ҳар қандай тўқнашувда моддий куч сабабларига боғлиқ бўлади. Лекин тарафларнинг бири Аллоҳ билан бирга бўлса, ҳатто қурол-аслаҳа ва анжомлари кам ёки ўзлари заиф бўлсалар ҳам, ғалаба, Аллоҳ таолонинг изни ила, сўзсиз, уники бўлади. Чунки бу озчилик гуруҳ Аллоҳнинг динига ёрдам бергани ва ғалаба шартларини ўзида мужассам этгани учун Унинг қувватлови ва ёрдамига муваффақ бўлди, шунинг учун у ғолибдир. Шунингдек у қўлидан келганича тайёргарлик ишларини амалга оширгани, Аллоҳга таваккул қилгани ва сабрда бардавом бўлгани учун ҳам Аллоҳнинг қувватлови ва ёрдамига ноил бўлди. Аллоҳ таоло деди:

﴿وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ﴾

“Аллоҳ сабр қилгувчилар билан биргадир” (Бақара:249)

Буларнинг барчаси асосий фикрат (исломий ақида)нинг ғолиб бўлиши учун – сўзимиз марказида турган Ғазода бўлсин ёки Афғонистон, Ироқ ва Шомда бўлсин, мусулмонлар фақат мусулмон бўлганлари учунгина сўйилаётган, қирғин қилинаётган бошқа ҳар қандай қайноқ нуқтада бўлсин, ҳеч фарқсиз – аввалида ҳам, охирида ҳам, асос ва таъкид ўлароқ хизмат қилади.

Албатта, асл ҳолат – уруш пайтида ҳам, тинчлик пайтида ҳам мусулмонларнинг ваҳдати-битта бўлишларидир. Мусулмон мусулмоннинг биродаридир, унга зулм қилмайди, душманга топшириб ҳам қўймайди. Уларни битта давлат, битта роя (байроқ) ва битта халифа бирлаштириши вожиб. Бир мусулмонга қарши ҳар қандай тажовуз бутун Умматга тажовуз ҳисобланиб, унга уммат армияларини ҳаракатга келтириш билан  ёрдам бериш ва ундан воз кечмаслик вожиб бўлади.

Мана шу – Ғазо ва Фаластиндаги, бошқа юртлардаги аҳлимизга ёрдам бериш учун – ягона шаръий ечимдир. Зеро, Расулуллоҳ ﷺ бундай дедилар:

"المسلمُ أخو المسلمِ لا يظلِمُه ولا يُسلِمُه"

“Мусулмон мусулмоннинг биродаридир, унга зулм қилмайди ва уни (душманга) топшириб ҳам қўймайди” (Муттафақун алайҳ).

Лекин, бугун Уммат бир неча майда давлатчалар ва байроқлар, хиёнатлари узоқ ва яқинга ҳам бирдек маълум малай ҳукмдорлардан иборат бўлиб қолди. Уларнинг  ўртасига кофирлар миллатчилик ва ватанпарварлик уруғини сочди, турли муаммо ва фитналарга кўмиб ташлади, Уммат фарзандларини ҳам руҳий, ҳам жуғрофий жиҳатдан бўлиб ташлаётган сунъий чегараларни пайдо қилди.

  Ҳа, бу фикрат ғалаба қозонди, кофир ҳар қанча қотиллик ва вайронагарчилик қилмасин, ҳарбий жиҳатдан ўз мурод ва мақсадларига эриша олмади.

Ҳа, Исломий фикрат ғалаба қозонди, яҳудий давлати, Америка ва Ғарб, юқори даража ва барча турдаги қўллаб-қувватлов ва ёрдамларга қарамай, боши бер кўчага кириб қолди. Мусулмонлар юртларидаги режимларнинг хоинлиги ўз халқи олдида ошкор бўлди. Бу  уруш, бутун дунёга ва халқаро жамоатчиликка, қамал қилиш, ўлдириш, оч қолдириш ва ҳаёт учун зарур бўлган барча шарт-шароитларни тақиқлаш орқали Ғазо аҳлини оммавий йўқ қилиш уруши экани аён бўлди.

Шунга қарамай, мужоҳидлар бардош бериб, қурол-яроғ, техника ва анжомлар билан жиҳозланган яҳуд қўшинига талафот етказишда давом этишди, ҳатто яҳудий вужудининг обрўсини сақлаб қолиш учун кофирлар (Трампнинг сўнги тинчлик режаси сифатида) “Ғарб лойиҳаси” деган режани тузишга мажбур бўлишди. У минтақада ўз лойиҳаси барбод бўлишидан қўрқиб, телбаларча таҳдид солиб, бақира бошлади. Буларнинг барчаси яҳудий давлатини бугунги ботқоқдан чиқариш ҳамда экстремист ва дунёвийчилар билан ҳарбий ва сиёсий раҳбарият ўртасида кечаётган яҳудий жамиятидаги ички низоларни тўхтатиш,  шунингдек, иқтисодий инқироз ва глобал қўллаб-қувватловнинг қўлдан кетишига барҳам бериш учун эди.

Яҳуд, Америка ва Ғарбнинг гулгун сурати ўз ниҳоясига етди, хусусан, матбуот алдовига йўлиққан, фикрий ва сиёсий жиҳатдан адаштирилган Ғарб халқлари олдида оммавий ахборот воситалари орқали тараннум этиладиган эркинликлар ва инсон ҳуқуқлари ҳақидаги қўшиқлар тугаб битди.

Ва якунда шуни айтамизки, Исломий фикрат нафақат ғалаба қозонди, балки барча мусулмонлар наздида мустаҳкам ўрнашди ҳам. Зарарлар кўлами қанчалар кенг бўлмасин, бу – сўнги ниҳоя, мағлубият ва таслим бўлишни эмас. Балки бу – сабр, сабот, фидойилик ва нусрат ёлғиз Аллоҳ таоло томонидан эканига иймон ва ишончдир. Унинг Ўзигина бандаларига – агар улар ихлос билан собит турсалар ва Ягона Ёлғиз Сомад(барча ҳожатлар сўраладиган)Зотга таваккал қилсалар ёрдам бергувчидир. Аллоҳ таоло айтади:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُم﴾

“Эй мўминлар, агар сизлар Аллоҳга ёрдам берсангизлар (яъни Унинг йўлида жиҳод қилсангизлар), У зот ҳам сизларга ёрдам берур ва жанг майдонида қадамларингизни собит-барқарор қилур”. [Муҳаммад: 7]

﴿وَلَا تَهِنُواْ فِي ٱبْتِغَآءِ ٱلْقَوْمِ ۖ إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ ۖ وَتَرْجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا﴾

“Бу кофир қавмни қувишда сусткашлик қилмангиз! Агар қийналаётган бўлсангизлар, улар ҳам сизлар қийналганингиздек қийналмоқдалар. (Шу билан бирга) сизлар Аллоҳ томонидан улар умид қилмаган нарсани (яъни савобни, шаҳидлик неъматига муяссар бўлишни, қолаверса, ғалаба қозонишни) умид қилмоқдасизлар-ку?! Аллоҳ билим ва ҳикмат эгаси бўлган Зотдир”. [Нисо: 104]

А. Валид Ҳижозий

Ҳизб ут-Таҳрир Иордания вилояти Матбуот бўлими учун