Яҳудийлар тажовузини шунчаки таърифлаш билан кифояланиш  уларнинг  тамаъларини  тўхтатмайди

Яҳудий вужудининг минтақада тобора кенгайиб, бузғунчилик уруғини сочиб бораётган саратонсимон вужуд экани ҳақиқатини англаш учун экспертлар, мутахассислар ва масъул шахсларга эҳтиёж йўқ. Бу ҳақиқат кўзлар илғамай қолмайдиган, ақллар адашиб қолмайдиган даражада очиқ-равшандир. Минтақа эса яҳудийларнинг жиноятлари ва тамаълари туфайли бошига тушган дард ва фожиани шунчаки ташхис қилиб берувчиларга эмас, балки уларга чек қўядиган ҳамда минтақани улардан ва уларнинг ёвузликларидан халос қиладиган кишиларга муҳтождир.

Яҳудийларнинг тажовузи очиқ-равшан, уларнинг такаббурлиги барча чегаралардан ошиб кетди, жиноятлари осмонларга қадар етди, кенгайишга қаратилган орзу-ниятлари эса фош бўлган. Бундай ҳолатда матбуот конференциялари ҳам, дипломатик ечимлар ҳам иш бермайди. Балки минтақани ва Умматни бу вужуд ҳамда унинг ёвузликларидан халос қилиш учун жиддий амалий ҳаракат қилиш зарур.

Бу шарафга энг муносиб лашкарлар — Шом золимини ўз қатъиятлари ва таҳоратли қўллари билан ағдарган Шом инқилобчилари ҳамда Исломнинг дахлсизлиги ва мусулмонлар юртларини узоқ ўн йиллар давомида ҳимоя қилган Бани Усмоннинг улуғ халифалари — Султон Абдулҳамид II, Муҳаммад Фотиҳ, Сулаймон Қонуний ва бошқа халифаларнинг авлодларидир.

Аллоҳ таоло айтади:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ﴾

«Эй иймон келтирганлар! Сизларга: “Аллоҳ йўлида қўзғалинг”, дейилганда, нима учун ерга ёпишиб олдингизлар? Охиратдан кўра дунё ҳаётига рози бўлдингизларми? Ҳолбуки, дунё ҳаётининг матоси охират олдида жуда оздир». (Тавба сураси, 38-оят)

Роя газетасининг 2026 йил 30 сентябр чоршанба кунги 619-сонидан