Зиндон ғарибларининг уволи йўқми?
“Зиндон хотиралари” туркумидан
Зиндон ғарибларининг уволи йўқми?
بسم الله الرحمن الرحيم
(Навоий 64/46 – муассаса бошлиғининг маҳкумларга таҳдидли хитобидан)
2007 йил. Навоий 64/46-зона карантин баҳонасида ташқаридан узилиб қолди. Маҳкумларнинг ўз оилалари билан учрашувлари бекор қилинди. Ҳатто ёзилган хатлар жўнатилмай, келган мактубларнинг тарқатилишига ҳам чек қўйилди… Бундай совуқ “шабада” ҳафта давомида эсиб турди. Бу яхшилик аломати эмаслигини маҳкумларнинг барчаси – ўғриси-ю тўғриси сезгандек, юзлари тундлашиб, лабларидан кулгу нари кетди.
Ваниҳоят, маҳкумлар “интизор” кутган якшанба ҳам келди. Дам олиш куни бўлишига қарамай барча офицерлар зонада. Аристонлар ўз тажрибаларидан яхши биладики, бугун кимларнингдир устига “оқ чойшаб” ёпилади…
Бошлиқ ҳузурига барча офицерлар зона карнайидан “зудлик билан” иборасида чорланди. Орадан беш дақиқа ўтмасданоқ ётоқлар мудирлари ва ССПлар чақиртирилди. Аристонлар ўз устиларида нимадир бўлишини сезгандек асабийлаша бошлади. Штаб биносидан мудирлар узун рўйхатли қоғоз билан келишди. Рўйхатда эса фақат Ҳизбий биродарларнинг исм-фамилиялари эканини билган бошқа маҳкумлар бироз ўзларига келдилар. Қачонки, барча азизларимизни саноқ майдонига жамлашгач, бир гала ходимлар қуршовида зона бошлиғи келди. Очиқ ҳавода бўлишимизга қарамай, ходимлар галасидан бадбўй ароқ ҳиди анқиб турарди. Бошлиқ гўё уйқуда алаҳсиган кимсадек тўмтоқ-тўмтоқ гапира бошлади. У “дардингни ҳоҳласаларинг БМТга, ҳоҳласаларинг бошқага айтларинг – менга фарқи йўқ, зонада бош кўтарсаларинг “войска”ни киритиб эзиб ташлайман” деди. Золим раҳбар бу хитобини шунчаки қилмаганди. Унинг бу гапидан яна навбатдаги ломка(синдириш)нинг шарпаси очиқ сезилмоқда эди…
Ўқувчимизда бу жумлани ўқигач, эҳтимол савол туғилгандир. Яъни нима учун зиндон аҳли устида бу каби ур-йиқитлар тез-тез такрорланади? Уларнинг мақсадлари нима? Бунинг бир дона сабаби бор холос! У ҳам бўлса, бизларнинг даъватимиз туфайли зонадаги бир неча юзлаган аристонларнинг пешонаси саждага қўйилишини олдини олишдир! Ҳа, айнан шундай! Чунки яҳудий Каримов юрт кишиларининг Исломга талпинишини нафақат ташқарида, балки зиндонда ҳам олдини олишга уринадиган кофир раҳбар эди.
Камина “зиндон хотиралари” туркумида етарлича бериб келинаётган даҳшатли қатл ва қийноқларни бу сафар ҳам такрорлаб, ўқувчиларнинг дилини вайрон қилмасликни маъқул кўрдим. Шу боис, зулм машинаси ишга тушганида икки биродаримиз уриб қатл қилингани ва елкаларимизда синган дубинкаларга тўхталмадим…
Шом вақтигача давом этган штаб коридори ва кабинетлардаги ур-йиқитлардан кейин изоляторнинг кўп кишилик камерасига барчамизни яланғоч ҳолда қамадилар. Совуқ! Иситгич қувурлари қасддан ўчирилгани туфайли тишлар такиллайди…
Зонада бошлиқ ўзгарса, маҳкумлар устида зулмнинг кучайишига аллақачон биродарлар кўникиб ҳам қолгандилар. Кечагина алмашган янги бошлиқ “ломка”си бу сафар анча оғир кечди… Аслида шоҳнинг ғазабини миршабнинг қичқириғидан англаш мумкин деганларидек, яҳудий президентнинг ғазабини шу каби қийноқлардаги миршаблар калтакларидан сезиш мумкин эди.
Зулм тегирмонидан чиққан йигитларимиз лаблари пичирлаб Аллоҳга дуо қилаётган пайтда камера эшиги очилиб, икки ҳарбий назоратчи еталовида барчамизнинг ҳурматимизга сазовор маҳбуб биродаримиз кириб келди. У ўзига келгач, айтганларига қараганда, “тепа”дан келган яҳуднинг “чопари” билан суҳбат бўлиб ўтибди. Шу ҳақида гапириб бўлгач, совуқдан титраган азизларга бир қатор қараб чиққач, ўзининг машҳур хитобини бошлади. Бу сафарги хотира мавзусида айнан шу хитобни сиз ўқувчиларга етказишни мақсад қилганим боис уни батафсил эслаб ўтаман. Биродаримиз паст оҳангда сўзлаётган бўлса-да, унинг ёқимли хитоби ҳаммамизга эшитиларди. У Аллоҳга ҳамд, Росулига, оиласига ва асҳобларига саловоту салом йўллагач:
“…Сарвари коинот ﷺ: “…Умматим бир тана кабидир…”, деб марҳамат қилган муборак ҳадисларига кўра сўз айтсак, Эй, аҳли зиндон! Муболаға эмас, инша Аллоҳ бизлар Росулуллоҳ ﷺнинг меросхўрларимиз ва оламлар Роббисининг раҳмати бўлган ҳизбидамиз. Юкимиз шарафли ва оғирдир. Бу шунақа юкки, у елкамизда сўнгги нафасимиз чиққунча ҳамроҳдир. Бизлар Аллоҳ ва росулининг душманларини ўзимизга душман билдик. Демак, рақибимиз жиддийдир. Қачонки, ўн тўрт асргача олам зийнати бўлган Халифалик давлати қулатилгач, бутун дунё фасодга тўлди. Росулуллоҳ ﷺ айтган вужуд бошсиз қолди. “Танадаги қувватни” эса, куфр давлатлари узоқ йиллар ўз фойдасига ишлатиб хор қилди. Аллоҳга ҳамд бўлсинки, бу уммат ичидан инсоният аввали-ю кейинининг ҳавасида бўлган гуруҳни чиқариб, бир бутун вужуднинг бошини танага қайтарди. Инша Аллоҳ бизларни ўша танага қайтган “бош” сафида даъват учун танлади. Бизлар зиммамиздаги юкни адо этишда сафимиздан Аллоҳнинг ҳузурига, инша Аллоҳ ёруғ юз билан кетган шаҳидларимиз ортидан тирик қолганларимиз. Сизу бизни дуолар ижобат бўладиган жойга Роббул оламиннинг ўзи жамлаб қўйди. Дуо қилинг, ғариб биродарлар! Бу буюк иш эгалари бўлган устоз отахонларни иккисидан Аллоҳ рози бўлсин! (Амииин садоси ва намланган кўзлар, титраган вужудлар…) Аллоҳим, учинчи улуғимиз қўли билан нусратингни бер! Бизларни ўша улуғимизга елкадош бўлган азизлар сафида қил! Асло улардан четлатма! Собит қил! Ораларимиздан Сенга қайтганларни бугуннинг саййидушшуҳадо – Ҳамзаларидан қил ва улардан рози бўл! Золим зиндонида бизларга ўрнак бўлиб, даҳшатли қийноқларда шаҳид кетган НЎЪМОНЛАР, МУЗАФФАРЛАРУ ФАРҲОДЛАРИНГДАН РОЗИ БЎЛ! (Амиииин… изоляторни жаранглатди) Бизлар Сендан ялиниб ёлвориб сўраймиз, олам узра даъват юкини ҳис қилиб тинимсиз ҳаракатдаги устозларимизни ўзлари каби тақволилар билан қувватлаб қўй! Чинқираб ётган уммат гўдаклари, номуслари топталаётган муслималарнинг интиқомини золимлардан бекаму кўст олиб берувчи қалқонимизни – Халифамизни қайтариб бер! Нусратингни бер, Роббимиз, нусратингни бер! Эй, зиндон ғариблари! Бугунги зўравонлик шарпаларидан шоҳнинг эртанги қиёфасини кўриб хулоса қилиш қийин эмас. Золимлар зиндон аҳлининг қарғишидан ғафлатдалар! Уларнинг наздида, зиндон ғариблари, мазлумларининг уволи йўқдек кўринмоқда. Бунчалар адоват мана бу зона раҳбарларига анави яҳудий устозидан мерос ўтди. Эй Роббимиз! Бу золимларни ҳидоят қилишингни Сендан кўп сўрадик, аммо улар тафаккур қилмадилар. Бугун ғарибларинг қарғашга қўл кўтардилар, вужудлар титраган, кўз ёшларимиздан кўзлар қорайган. Оламдаги барча яҳуд қавмига, уларнинг гумроҳ малайларига Ўзинг кифоя қил! Нусратинг билан бу Умматни аввалги азизлигига қайтар! Бизлар Сендан озодлик сўрамаймиз, чунки Ислом ҳукмронлигисиз озодлик жаҳолатдир! Бизлар Сендан том маънодаги азизликни – мусулмонлар Халифаси-қалқони ортидаги азизликни сўраймиз! Ва бугун шаҳид кетган биродарларимизнинг шаҳодатини қабул эт ва шу узоқ йиллардаги аввалги шаҳидларимизнинг мартабаларини ҳам улуғ қил! Бизларни Ўзингга садоқатли собитлардан қил! (Амиииин)
Биродаримиз хитоби баракасидан титраган вужудлар қайта жонланди…
مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
– “Мўминлар орасида ўзлари Аллоҳга берган (У зотнинг йўлида жиҳод қилиб, шаҳид бўлиш ҳақидаги) аҳду паймонларига содиқ бўлган кишилар бордир. Бас улардан (айрим) кишилар ўз аҳдига вафо қилди (яъни шаҳид бўлди), улардан (айрим) кишилар эса (шаҳид бўлишга) интизордир. Улар (мунофиқларга ўхшаб Аллоҳга берган аҳду паймонларини) ўзгартирганлари йўқ”. (Аҳзоб:23)
(Зиндон ичра зиндондаги собит биродарларингизнинг навбатдаги қийноқлардан тирик қолганлари дуоларини эслаганим – ўша хотиралардан)
Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон матбуот бўлими аъзоси Зайниддин
23.11.2023й
