Зулм исённи келтириб чиқармайди, балки зулм ҳис қилинса, кейин исён келиб чиқади
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
Зулм исённи келтириб чиқармайди, балки зулм ҳис қилинса, кейин исён келиб чиқади
Маълумки, инсон бугунги куни учунгина яшамайди. Балки бу дунё ҳаётидаги келажагига тааллуқли бўладими ёки дунё ҳаётидан кейинги ҳаётига тааллуқли бўладими, ҳеч фарқсиз яқин ёки узоқ келажаги ҳақида ўйлайди. Демак инсонни воқелиги шундай бўлар экан инсон ўзи яшаётган воқеликка асло рози бўлмайди. Агар воқелик ёмон бўлса уни яхшилашга, воқелик яхши бўлса уни янада яхшироқ қилишга интилади.
Инсон қачонки воқелик бузуқлигини ёки кўнгилдагидек яхши эмаслигини билсагина ўзгартириш ҳақида фикрлайди. Бундай билиш эса воқеликнинг бузуқлигини ҳис қилиш, сезиш билан хосил бўлади. Демак воқеликни бузуқлигини ҳис қилса, уни англаб етади. Қачонки воқеликни бузуқлигини англаса уни ўзгартириш ҳақида фикрлай бошлайди. Шу туфайли ҳис қилиш вужудга келиши учун, сўнгра ўзгартириш ҳақида фикрлаш юзага келиши, кегин эса ўзгартиришга ҳаракат қилиш учун англаш ва собиқ фикр зарур.
Ўзгартириш иши ҳар қандай дуч келган йўл билан эмас, балки одимлари белгиланган режа асосида, равшан йўл орқали бўлиши керак. Шунинг учун ўзгартиришга интилиш Уммат ҳаётига боғлиқ, тақдирни ҳал қиладиган интилиш бўлиши зарур.
Ўтмишга қайтадиган бўлсак Ислом Уммати узоқ асрлар мобайнида оламдаги энг олий Уммат, буюк давлат соҳиби, жахондаги юксак маданият ва ривожланган маърифат эгаси бўлди. Бутун дунё У билан ҳисоблашар, савлати ва куч қувватидан ҳайқирар эди.
Бугунга келиб эса шундай Уммат, шундай Давлат, ҳамма соҳаларда оҳирги ўринга тушиб қолди. Мустамлакачи кофир ва малайларнинг қўл учида менсимай кўрсатадиган ва хоҳлаганича хорлаш ва азоблаш исганжасида қолиб кетмоқда.
Бундай ачинарли холатлар мусулмонлар юртининг бир қисми бўлган Ўзбекистонни ҳам четлаб ўтмаяпти. Чунки ҳукуматдаги барча соҳаларни фақатгина ўз манфаатларини ўйлайдиган очкўз мулозимлар эгаллаб олган. Шу туфайли бечора ҳалқ ҳанузгача зулм ва зўравонликдан боши чиқмай қолди.
Шунингдек, Бошқарувда:
Илгари мусулмонлар ўзининг кенг, кучли Исломий давлатидан динни ғолиб қилиш учун мужоҳид, ғозий сифатида четга чиқар эди. Ёки Ислом қўшинлари томонидан фатҳ қилинган вилоятларнинг бирига амир ёки инсонларни зулматдан нурга, динларнинг жабру зулмидан ўзи тўғри ва юксак деб эътиқод қиладиган Ислом адолатига олиб чиқиш учун улар ўртасида Исломни ёйиб даъватчи, ҳидоятчи сифатида чиқар эди.
Бугунга келиб эса ушбу мусулмон мустамлака давлатларнинг биридан сиёсий зулмидан иқтисодий қашшоқлигидан қочиб, мусофирчиликда Ғарб давлатларида кўча супурувчи, идиш-товоқ ювучи ёки мардикор бўлиб қолмоқда.
Илгари мусулмонларнинг ҳокимлари ҳалқни бошқариш учун барча муаммоларнинг ечимларини Ислом ақидасига асосланган Ислом мабдасидан олган бўлса, бугунга келиб барча ечимларни Ислом ақидасига тамоман зид бўлган куфр демократик низомларидан олишмоқда, ва холанки Пайғамбаримиз алайҳиссалом ўз бошқарувчи волийларига шундай таълим берар эди, яъни Муоз ибн Жабални Яман вилоятига волий қилиб юбораётганда: “ Эй Муоз одамларни нима билан бошқарасан “ деб сўради шунда Муоз “ Қуръон ва суннатдан агар улардан топа олмасам ўз ижтиҳодим билан бошқараман “ деб жавоб берди. Унинг жавобидан ҳотиржам бўлган Пайғамбаримиз алайҳиссалом уни волийликка жўнатди.
Иқтисодий:
Илгари тоби қочганини сезган бетоб ёнида пулсиз, дори-дармонсиз шу давлатнинг касалхонасигша кирар эди. Табиб бу шахсни бетоблигини билиб унга табассум билан муомала қилиб муолажа қилар эди. Уч кун тўлиқ парвариш қилганидан сўнг касалга бир қоғоз тутқазарди. Бу қоғоз ичида бир қанча пул ва зиёфат муддатини тугаганини билдирган ёзув бўлар эди. Касал пулни олиб ишга киришгунча ундан фойдаланиб турар эди. Касалхонадан эса ҳудди меҳмонга ўхшаб иззат-икромда чиқар эди.
Мана илгари қандай эдик! Энди қандай бўлиб қолдик?
Бугун эса пулин бўлмаса ҳаттоки шифокорнинг қабулига ҳам кира олмайсан!
Иш ҳақларимизга ва нафақаларга келсак, улар ўз вақтида етиб келмаслиги етмаганидек нақд пул ўрнига мажбурий равишда пластикалар орқали беришмоқда бунинг зиёни эса барчамизга кундек равшан бўлиб қолган. Деҳқон ва фермерларимизнинг минг азоб билан етиштираётган хосилларини давлат ёки монополистлар ( эхтикор ) арзимаган нарҳга сотиб олишмоқда. Бечора меҳнаткашлар яна ҳар доимгидек куйиб қолаверади.
Ҳокимлар эса ҳўлу-қуруқни баробар еб ташлайдиган чигирткаларга ўхшаб қолганлар. Хилма-ҳил солиқлар ниқоби остида бирор нарсани қолдирмай шилиб кетадиган бўлди. Мусулмонларнинг мулкини ҳудди отасидан мерос қолгандай кўнгли тусаганича ишлатадиган бўлиб қолдилар.
Ижтимои жиҳат:
Биз узоқ асрлар бир давлатнинг бағрида яшадик. Бу давлатда эркак билан аёл ўртасидаги муносабатнинг асоси шундай эдики, “ аёл асралиши ва авайланиши вожиб бўлган ор-номус “ деб қаралар эди. Аёл эркакнинг туғишганидир. Аёл нафис вужудки, унга меҳр ва муҳаббат билан муомала қилиш лозим. Эркак эса уйланаётганда унинг жамолига, мол-дунёсига, насабига эмас динига эътибор берар эди. Аёл ҳам ўз навбатида эркакни ҳурмат ва иззат-икром қилар эди.
Бугун эса аёлга “ асралиши вожиб бўлган ор-номус “ эмас балки лаззатланиш ўрни деб қарайдиган бўлиб қолди. Барча савдо-сотиқ ва кўргазмаларда одамларни ўзига жалб қилишлик учун бир восита сифатида ишлатилаётганлиги бунинг ёрқин мисолидир.
Ўз Исломидан узоқлашган ушбу жамиятда инсон, инсонийлигини унутган холда аёл эркакка, эркак эса аёлга айланишлиги, ака сингил билан, қиз эса ота билан жинсий муносабатда бўлишлиги буларнинг бари демократиянинг жирканч хосилидир.
Таълим соҳаларида:
Илгари Умматлар миллатлар ичида илм-фанда, таълим-тарбияда, кашфиёт-иҳтироларда, олий ўқув билимгоҳларида энг ривожланган Уммат эдик. Бизнинг олийгоҳларимиз дунёнинг ҳамма бурчакларидаги илм истаганларнинг билим даргоҳлари эди. Фарзандларимиз динлари ва дунёвий фанларини тиниқ тушунишар шунингдек талабаларга ўзлари қизиққан соҳалари ва ихтиролари учун кенг имкониятлар яратиб берилар сўнг уларга бепул таълим ўргатилар эди.
Бугунга келиб малай ҳокимларнинг жаҳаннамига тушиб қолдик, негаки мактабга қадам қўйган чоғидан пул сўраш бошланади. Агар пулингиз бўлмаса фарзандингиз саводсиз бўлиб қолаверади. Олийгоҳларда эса пораҳўрлик тўлиб тошган. Боланинг истеъдоди билан бирон кимса қизиқмайди агар унинг ўзига манфаат келмаса.
Бундан ортиқ хорлик, бундан ортиқ тубанлик борми?
Аллоҳга қасамки иш ниҳоятда жиддий. Ё ҳаммамиз бор кучимиз билан, бизни ўраб олган балога қарши курашамиз. Ёки йўқ бўлиб кетишдаги навбатимизни кутиб турамиз ва ўлимга маҳкум бўлишга рози бўламиз.
Эй Ўзбекистондаги мусулмонлар!
Зулм исённи келтириб чиқармайди, балки зулмни ҳис қилса исён келиб чиқади. Наҳотки шунча зулмлар. Шунча хорликлар ва шунча қирғинларни бошимиздан ўтказа туриб ҳам уларни ҳис қила олмасак? Аҳир қачонгача?
Билиб қўйингки ўлим албатта ҳақ. Кимки қилич билан бўлмаса бошқа нарса билан ўлади. Ўлим холатлари кўп аммо ўлим битта. Арзимас иш йўлидаги ўлим асло буюк иш йўлидаги ўлимга тенг келолмайди. Демак ўзгартириш учун ҳаракат жиддий бўлмоғи керак. Биз тушиб қолган ифлос ботқоқликдан азизлик ва улуғлик сари ҳаракат қилмоқ зарур.
إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ
“ Аниқки, то бирон қавм ўзларини ўзгартирмагунларича Аллоҳ уларнинг аҳволини ўзгартирмас “.(Раъд 11)
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси аёллар бўлими
Омина Рашидова
07.06.2014й.
