Ислом уммати бир тана кабидир
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
Ислом уммати бир тана кабидир
Куни кеча ОАВ лари томонидан тарқатилган хабарларга кўра, Ғазода босқинчи яҳудлар тарафидан беш нафар ёш йигитлар шаҳид қилинди.
1) Тамир 17 ёш. 2) Адҳам 17 ёш. 3) Мужоҳид 13 ёш. 4) Билол 17 ёш. 5) Муҳаммад 20 ёш.
Бу йигитлар ин ша Аллоҳ тарих сарлавҳаларига қаҳрамонлар деб битилади. Улар ўз юртлари бўлган муқаддас Фаластин заминини озод қилиш йўлида жон бердилар. Ёшларига бир назар солинг, барчалари ўспирин ёшидалар. Аллоҳ шаҳодатларини қабул қилсин.
Ушбу воқеликка ўз қарашларимизни баён қилиб айтамизки, ер юзидаги Ислом уммати бир вужуд бўлиб, бир-бирларининг ҳолидан хабардор бўлиб, мусибатдаги диндошига нисбатан хоҳ моддий, хоҳ маънавий далда бўлган ҳолда ҳаёт кечирмоқлари ҳар бир иймон эгасининг гарданидаги шаръий бурчидир. Ушбу фожеадан хабардор бўлган мусулмон инсон тишлаган нонини ютишга қийналади. Сабаби, ҳар бир мусулмон дунёнинг қайси бурчагида бўлишидан қатъий назар, иккинчи бир мусулмонга туғишган ака-ука биродардирлар. Биродарининг хурсандчилигини кўрганда хурсанд бўлади, мусибатини ўз мусибати, деб қабул қилади, оч бўлса тўйдиради, юпун бўлса кийинтиради, бошпанаси йўқ бўлса бошпана беради.
Пайғамбар (с.а.в.) мусулмонлар ўзаро бир-бирларига меҳр-оқибатли бўлишга тарғиб этган ҳадисларида шундай деганлар:
«لاَ يَزَالُ اللَّهُ فِي حَاجَةِ الْعَبْدِ مَا دَامَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ»
«Модомики банда биродарининг ҳожатини чиқариш пайида бўлар экан, Аллоҳ унинг ҳожатини чиқариш пайида бўлаверади». Табароний ривояти.
Пайғамбар (с.а.в.) яна айтадилар:
«مَنْ لَقِيَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ بِمَا يُحِبُّ لِيَسُرَّهُ بِذَلِكَ, سَرَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»
«Кимки мусулмон биродарини хурсанд қилиш учун унга яхши кўрадиган нарсаси билан рўбарў келса, қиёмат кунида Аллоҳ Азза ва Жалла уни хурсанд қилади». Анас ривояти.
Ибн Умар эса, Пайғамбар (с.а.в.) дан қуйидаги муттафақун алайҳ ҳадисни ривоят қиладилар:
«الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لاَ يَظْلِمُهُ وَلاَ يُسْلِمُهُ, مَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ, وَمَنْ فَرَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ بِهَا كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ, وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»
«Мусулмон мусулмоннинг биродаридир. Унга зулм ҳам қилмайди, уни ташлаб ҳам қўймайди. Кимки биродарининг ҳожатини чиқариш йўлида бўлса, Аллоҳ унинг ҳожатини чиқариш йўлида бўлади, кимки бир мусулмоннинг хафалигини тарқатиб юборса, Аллоҳ унинг қиёмат кунидаги бир хафалигини тарқатиб юборади, кимки бир мусулмоннинг айбини ёпса, Аллоҳ қиёмат кунида унинг бир айбини ёпади».
Юқорида зикр қилинган ҳадисларда ҳар бир иймон эгасидан ўз биродарини ўз ҳолига ташлаб қўйишдан қайтариб, аксинча ер юзининг қайси бурчагида яшашидан қатъий назар, мусулмон киши ўз диндошининг аҳволидан доимо хабардор бўлишга тарғиб этмоқда. Бугунги кунда Ислом юртларининг қайси бирини кузатманг, уруш, вайронагарчилик, маҳаллий аҳолининг ўз юртини ташлаб кетаётгани, шунингдек мустамлакачиларнинг тинч аҳоли устига ёғдираётган кассетали, кимёвий бомбаларидан норасида гўдакларни қони оқаётгани, оналар фарёди….!
Уммат устида бўлаётган воқеалар хусусида, яъни сизу-бизларнинг диндош, қибладош ака-укаларимиз, опа-сингилларимизнинг тортаётган жабру-ситамларини ҳеч фикрлаб кўрдингизми? Эртанги Қиёмат тонгги отган кунда ушбу Фаластин заминидаги ноҳақ қатл қилинган норасидалардан, шунингдек муқаддас Шом заминидаги бошпанасиз қолган умматдан, ер юзидаги миллионлаган жабрдийдалардан Роббил Аламин ҳузурида сўралишингиз хусусида ҳеч ўйлаб кўрдингизми? Шуни таъкид билан айтамизки, уммат устида бўлаётган ушбу жабру-ситамларга бепарво бўлиб туришимиз Қиёматда ўзимиз учун надомат, хасрат бўлиши муқаррардир.
Бу ҳақда Абу Ҳурайра (р.а.) Пайғамбар (с.а.в.) дан, у киши Парвардигорлари Азза ва Жалладан ривоят қилган ҳадиси қудсийда шундай дейдилар:
«وَعِزَّتِي لاَ أَجْمَعُ عَلَى عَبْدِي خَوْفَيْنِ وَأَمْنَيْنِ إِذَا خَافَنِي فِي الدُّنْيَا أَمَّنْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِذَا أَمِنَنِي فِي الدُّنْيَا أَخَفْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»
«Иззатим ҳаққи, бандамда икки хавфни ҳам, икки хотиржамликни ҳам бирлаштирмайман. Агар бандам бу дунёда Мендан хавфда бўлса, қиёмат кунида унга хотиржамликни бераман, агар бандам бу дунёда Мендан хотиржам бўлса, қиёмат кунида уни хавфу хатарга соламан». (Бухорий ривояти)
Ушбулардан келиб чиққан ҳолда айтамизки, сизу-биз уммат фарзандлари олдида икки дунёмизни обод қилувчи ягона йўл турибди. Яъни Ислом умматини бундай аянчли қисматига нуқта қўювчи, хорликдан азизликка етакловчи, адолатни ўз ўрнига қўювчи ҳамда мазлумнинг ҳаққини золимдан олиб берувчи Халифалик Давлатини барпо этишимиздир. Аллоҳ Субҳонаҳунинг ризосига эришмоғимиз, дунёю охират саодатини топмоғимиз учун У Зотдан шу динга нусрат беришини ҳамда унинг шаънини кўтаришда ҳаммамизни бир ёқадан бош чиқаришга муваффақ айлашини сўраймиз.
Аллоҳ Таоло Ўзининг муқаддас каломида шундай дейди:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمْ الَّذِ ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمْ الْفَاسِقُونَ
– “Аллоҳ сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган (иймон-эътиқодли) зотларни (ер юзига) халифа-ҳукмрон қилганидек, уларни ҳам ер юзида халифа қилишни ва улар учун Ўзи рози бўлган (Ислом) динини ғолиб-мустаҳкам қилишни ҳамда уларни(нг аҳволини) хавфу хатарлардан сўнг тинчлик-хотиржамликка айлантиришни ваъда қилди. Улар Менга ибодат қилурлар ва Менга бирор нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда)дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас, улар итоатсиз кимсалардир”. (Нур:55)
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин
24.04.2019й.
