Ҳақиқий бахт эгалари

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Ушбу мавзуни ҳаётий бир мисол билан бошламоқчиман. Имтиҳон нима эканлигини ҳар бир зиёлидан тортиб оддий мактаб ўқувчиси яхши ҳис қилади. Имтиҳонга яхши тайёргарлик кўрган талаба берилган саволларга хотиржам жавоб беради. Чунки у имкониятидаги бор ишни қилди. Аммо тайёргарликсиз борган абитуриент эса, бунинг аксидир. Худди шу каби бу дунё ҳаёти ҳар бир инсон фарзанди учун имтиҳон дунёсидир.

Бу ҳақда Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло Ўз каломида шундай дейди:

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ

– “У ўлим ва ҳаётини сизларнинг қайсиларингиз амалда яхшироқ эканлигингизни синаш учун яратгандир. У азиз ва ўта мағфиратлидир”. (Мулк:2)

Бу дунё ҳаёти нафақат мўминлар учун, балки ҳар бир инсон фарзанди учун имтиҳон дунёси бўлиб, барча тирик жонни ибтидоси бўлгани каби интиҳоси бўлиши ҳам муқаррардир. У кунда ҳар бир инсон фарзанди берилган умридан, имкониятидан, ихтиёридан сўралади. Натижа эса, ҳаёти дунёсини буюк Роббисини розилигига интилиб, Унинг розилигига мушарраф бўлган бахтли инсонларга ҳамда ўз нафси-ҳавосига эргашиб, охират ҳаётини саробга айлантирган бадбахт кимсаларга ажрайдилар. Шунингдек, У кунда инсонлар шундай адолатга гувоҳ бўладиларки, синов учун берилган дунё ҳаётларини чуқур ҳис этиб, Роббиларини кўрсатган йўлида сабот билан турганлари туфайли машаққатларга, мусибатларга, жабру ситамларга рўбарў бўлган ихлосли мўминлар яна машаққатларга дучор бўлмайдилар. Аксинча, қилган итоатлари учун абадий неъмат бўлган жаннатларга йўл оладилар.

Шунингдек, иккинчи тоифа инсонлар, яъни дунё ҳаётларини фақат ҳавойи-нафс талабларига мувофиқ ўтказганлар, У кунда ҳам офтобда ётган мушукдек роҳатда бардавом бўлмайдилар. Аксинча, адолат соҳиби бўлган Аллоҳнинг азобларига гирифтор бўладилар. Бу хақда Абу Ҳурайра р.а. Пайғамбар с.а.в.дан, у киши Парвардигорлари Азза ва Жалладан ривоят қилган ҳадиси қудсийда айтилади:

«وَعِزَّتِي لاَ أَجْمَعُ عَلَى عَبْدِي خَوْفَيْنِ وَأَمْنَيْنِ إِذَا خَافَنِي فِي الدُّنْيَا أَمَّنْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِذَا أَمِنَنِي فِي الدُّنْيَا أَخَفْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»

«Иззатим ҳаққи, бандамда икки хавфни ҳам, икки хотиржамликни ҳам бирлаштирмайман. Агар бандам бу дунёда Мендан хавфда бўлса, қиёмат кунида унга хотиржамликни бераман, агар бандам бу дунёда Мендан хотиржам бўлса, қиёмат кунида уни хавфу хатарга соламан». Бу ҳадисни ибн Ҳиббон ўзининг «Саҳиҳ»ида чиқарган.

Ҳа, Аллоҳ ва Унинг Росули айтаётган Қиёмат тонгги яқин қолмоқда. У кунда инсонлар икки тоифага ажрайдилар, яъни Роббисининг розилигига эга бўлган бахтли инсонлар ҳамда Унинг йўлига қарши бўлган итоатсиз бадбахт кимсалар. Аллоҳ Субҳанаҳу барча холис инсонларни ҳақиқий бахт эгаларидан бўлишини насиб қилсин!

Ҳизб ут–Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

25.07.2019й