بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ

Роя газетаси:

Ҳаббош Росулуллоҳ САВга туҳмат қилди

Фаластин раҳбари Маҳмуд Аббоснинг диний ишлар бўйича маслаҳатчиси Маҳмуд Ҳаббош Фаластиндан Шимон Перес жанозасида кенгайтирилган делегациянинг қатнашганини ҳимоя қилишга уриниб, агар Росулуллоҳ САВ орамизда тирик бўлганларида эди, у киши ҳам айни жанозада қатнашган бўлардилар, деди.

Жанозада иштирок этиш сиёсий тажрибадир ҳамда миллий лойиҳа орқали оёқдан чалишни кутиб турганлар бор, ўшаларнинг «президент жанозада қатнашишдан бош тортди, у тинчликка ва халқаро йўналишга қарши», дея уни ноқулай вазиятга тушириб қўйишларига йўл бермаслик учун қилинган бу, деди Ҳаббош.

Агар Росулуллоҳ САВ орамизда тирик бўлганларида эди, у киши ҳам айни жанозада қатнашган бўлардилар, дея қўшимча қилди ҳамда бу сўзларини Росулуллоҳ яҳудий қўшнисининг жанозасида қатнашганлар, истанг-истаманг Перес ҳам бир қўшнидир, дея исботлади!

Ҳаббош ушбу ҳадисни ҳужжат қилди: Ибн Абу Лайлодан ривоят қилинадики, Қайс ибн Саъд ва Саҳл ибн Ҳаниф Қодисияда эдилар, олдиларидан бир жаноза ўтиб қолди ва иккови ўрнидан туришди, уларга булар аҳли арз (яъни бу ўлган киши мана шу ерлик ғайримусулмон), дейилди. Шунда икковлари бундай дейишди: Росулуллоҳ САВнинг олдиларидан бир жаноза ўтганда ўринларидан турганлар, у кишига «бу яҳудий», дейилганди, ул зот «у одам эмасми», деганлар.

Айтишларича, Ҳаббош тортишувларга сабаб бўлаётган кўп фикрларни билади ва улардан бири, Ҳаббошнинг яҳудийлар қонини ҳимоя қилиш, фикридир. Шу боис у Фаластин шаҳидлари билан ўлган яҳудийларни тенглаштирган.

Унинг бошқа баёнотлари ҳам бор. Масалан, муборак Ақсо масжидида намоз ўқимоқчи бўлган ҳар қандай яҳудийни олқишлаб, «Ҳар қандай яҳудий агар Ақсода намоз ўқимоқчи бўлса, албатта, унга ҳуш келибсиз, дейиш керак. Сиёсат бошқа, ибодат бошқа, аммо буларнинг ҳаммаси Фаластин суверенитети остида жорий бўлади», деган.

Яҳудийлар давлати «Иккинчи канал»ига бундай деган: «Фаластин пойтахти Қуддуссиз тинчлик йўқ, 67 йилда бошланган «Исроил» босқинчилигига якун ясашсиз ҳам тинчлик йўқ».

Кейин «67 йилда «Исроил» босиб олган ҳар бир қарич ер Фаластин давлатининг бир қисмидир, жумладан, Ақсо масжиди ва Бароқ Девори ҳам», дея қўшимча қилди. («Хабарани» ва «Машриқ»дан қисқартириб олинди).

Роя газетаси шарҳи:

Бу Ҳаббошга Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таолонинг яҳудийлар ҳақидаги ушбу каломи тўғри келади:

مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ

«Яҳудийлар орасида шундайлари борки, улар Аллоҳнинг сўзини ўз ўрнидан ўзгартирадилар ва тилларини буриб, динга жароҳат етказиш ғаразида: «тингладик ва бош тортдик», дейишади»    [Нисо 46]

Ҳаббош шуни яхши биладики, у Росулуллоҳ САВ жанозасига борган, дея иддио қилган яҳудий оддий шахс бўлиб, Росулуллоҳ САВ Мадинаи Мунавварада барпо этган Ислом давлати фуқароси бўлган. У Перес каби исломий юртларнинг бирини босқинчиси бўлмаган. У Росулуллоҳ САВнинг уйларига қўшни бўлган, бироқ Перес сингари, мусулмонларнинг юртларидан бирини босиб олиб, жинояткор яҳудийлар давлати сифатида барпо этилган бир вужуднинг раҳбари бўлмаган.

Ҳаббош шунингдек, Фаластин фақатгина 1967 йил босиб олинган ернинг бир қисми эмас, балки 1948 йилда яҳудийлар ишғол этган ернинг бир қисми эканини ҳамда Қуддус бу Ақсо масжиди ва Бароқ деворигина эмас, балки унинг шарқию ғарби ҳам Қуддусга киришини яхши билади.

Бироқ Ҳаббош, юқорида Қуръони Карим сифатлаган яҳудий каби, динга қасддан таъна тоши отяпти ва Ислом нусусларини анави тентак хўжайини Аббоснинг ҳавои нафсига мослаштириб таъвил қиляпти. Ҳаббош нега ҳам бундай таъвил қилмасин, ахир, у шунга лойиқ кимса. Масалан, Вақфлар мулозимлари билан расмий учрашув ўтказганда уларга «кимингиз султоннинг қозонидан есангиз, ўзим таёғим билан ураман», деган эди, бугун эса унинг ўзи яҳудийлар ва Аббос қозонидан емоқда ва яҳудийлар таёғи билан урмоқда.

أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَـٰكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ

«Ахир улар ер юзида сайр қилиб-айланмайдиларми. (Ана ўшанда) улар учун доно қалблар, тинглайдиган қулоқлар бўлур эди. Зеро, кўзлар кўр бўлмас, балки кўкракларидаги қалблар кўр бўлур»    [Ҳаж 46]

Роя газетасининг 2016 йил 5 октябр чоршанба кунги 98-сонидан