بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

Ҳаёт низоми

Инсон деганимизда кўз ўнгимизда бир мукаммал шахс пайдо бўлади. Шундай мукаммал шахски, уни Аллох Таоло яратган махлуқотлари ичида азизу муккарам қилиб яратди ва дунё ҳаётида қандай хаёт кечиришлигини белгилаб берувчи Ўзиниг низомини жорий қилиб берди. Биз инсонлар шу низом асосида хаёт кечирсаккина, аввало Аллохнинг розилигига ва ҳаётимизда эса хотиржамликка эришамиз. Лекин биз бугун ўша қонун ва қоидалардан юз ўгириб, банданинг ноқис ақлидан келиб чиққан қонун ва қоидаларга эргашиб нимага эга бўлдик? Бугунги яшаш тарзимизни, инсоний яшаш тарзи, дея оламизми? Инсонга хос хаёт кечираяпмизми ёки хайвон ҳам тоқат қилаолмайдиган бу зулмларга, хорлик, зўравонликларга мутелик билан чидаб, сукут қилиб яшаяпмизми? Бугун инсонларга хос бўлмаган зулмлар билан зулмлансакда, бунга юзаки хотиржамлик билан боқмокдамиз. Нима учун? Нахотки, кимлигимизни шунчалар унутган бўлсак? Ахир сизу бизни яратган Зот бизни улуғ инсон қилиб яратган эмасмиди?

وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا

“Батаҳқиқ, Биз Бани Одамни азизу мукаррам қилиб қўйдик ва уларни қуруқлигу денгизда (уловлар билан) кўтардик, ҳамда уларни пок нарсалар билан ризқлантирдик ва уни Ўзимиз яратган кўп нарсалардан мутлақо афзал қилиб қўйдик”. (Исроъ, 70)

Нима учун бунчалар хору зор бўлиб кетдик ?

Эй мусулмонар! Бизларни яратган Зот бизларга қандай яшасак фаровон хаёт кечиришимиз, қандай яшасак азизу муккарам бўлишимиз, қандай яшасак юксакларга кўтарилишимиз мумкин бўлган қўлланмани берган бўлса, бизлар эса, бу қўлланмадан юз ўгириб, ўз қонун – қоидаларимизни ўзимиз тузсак юксаклик, бахтли, хотиржам хаёт хақида сўз юритишимиз мумкинми? Айтингларчи, оддий мисол қўлингиздаги телефондан фойдаланишда кашф килган эгаси томондан ёзиб қўйилган қўлланмаси асосида ишлатасизми ёки ўзингиз бу телефонга янгича низом ташкил қилиб ишлатасизми? Албатта ҳаммамиз қўлланма асосида фойдаланишимиз аниқ, акс холда телефонни яроқсиз холга келтириб қўйишимизни биламиз. Бу бир оддий мисол эди. Фикрлаб, ақл юритиб кўрайлик, хурматли биродар, оддий бир буюм ҳам ўзининг қўлланмаси асосида фойдаланилса яроқлилиги сақланса, энди сиз ва биз, мукаммал ақл сохиби бўлган инсон, нега ўз қўлланмамизга кўз ташлаб қўйгани, унга амал қилгани шошилмаймиз, нимани кутаяпмиз? Издан чиқиб яроқсиз холатга келишимизними ёки устимизга бало келишиними? Ахир сиз билан бизни яратган Зот бизларни яратишда, бандага эмас, Ўзига ибодат қилиш учун яратган эмасмиди?

…أَمَرَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ

“…У фақат Ўзигагина ибодат қилишингизни буюрди. Ана ўша тўғри диндир. Лекин одамларнинг кўпи билмаслар”. (Юсуф, 40)

Нега қўлимизда фаровон хаёт қўлланмаси туриб бахтсизлик, тубанлик қўлланмасига ошиқаяпмиз? Нахотки, устимизда бўлаётган зулмларни хис қилиш, идрок қилиш, сезиш қобилиятимиз йўқолган бўлса? Нахотки, танамизга зулук каби ёпишиб, қонимизни сўриб ичаётган бу зараркунанда микроблардан қутулишни истамаймиз? Демократия, деб жар солаётган бу замбуруғлар бугун бизни, бизнинг авлодларимизни охирги томчи қонини ичишга шай турган пайтда, бизлар нега хотиржаммиз, ахир бизлар азизу муккарам инсон, Ислом уммати эмасмизми? Бугунги хаётимизга назар ташлайликчи, Инсоният исломий хаёт кечиришлиги учун қандай имконият бор? Аввало исломий хаёт деганда, инсоннинг Роббиси билан алоқаси, инсоннинг инсон билан алокаси ва инсоннинг шахсий ишларини Ислом асосида бўлишлигини тушунмоғимиз зарур. Ана ўшандагина инсонни хаёти Роббисини рози қиладиган хаёт бўлади.

Бизнинг бугунги кундаги жорий ҳаётимизни юқоридаги алоқаларнинг қайси бирида Исломнинг, Аллоҳнинг бизга кўрсатган кўрсатмалари бўйича юргизаяпмиз?

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيماً

“Йўқ, Роббингга қасамки, сени ўз ораларида чиққан келишмовчиликларга ҳакам қилмагунларича, кейин, чиқарган ҳукмингга дилларида ғашлик топмасдан, бутунлай таслим бўлмагунларича, зинҳор мўмин бўла олмаслар!” (Нисо, 65)

Эй мусулмонлар! Хаётимизга назар ташлайлик, бизнинг хаётимиз Роббимизни рози қиладиган низом Ислом асосидами ёки йўқми? Ўйланайлик ва бир қарорга келиб, ўзимиз учун иккала дунёда ҳам бахтга элтувчи ечимни топайлик. Чунки хар бир яшаб ўтган сонияларимиз бизни Қиёмат кунига яқинлаштирмоқда. Аллоҳни рўбарўсида туриб, Унинг розилигига умид қилиш учун етарли амаллар қилаяпмизми?!

Ўзбекистон Ҳизб ут-Таҳрирининг медиа офиси Умар

04.01.2014й.