Бир ҳидоят тарихи
بسم الله الرحمن الرحيم
Бир ҳидоят тарихи
Азиз биродарлар, қуйида сизга тақдим қиладиган ҳикоямиз воқеийдир. Унда биродаримиз Умар (исми ўзгартирилган) нинг қандай ҳидоят топганлиги тўғрисида сўз юритилади. Умид қиламизки, сиз азизлар ушбу қисқагина воқеий ҳикояга ибрат назари билан қарайсиз.
Бир ҳидоят тарихи (воқеий ҳикоя)
Меҳрибон ва Раҳмли Аллоҳга ҳамду-санолар бўлсинки, менга ҳам энг буюк неъмати бўлган ҳидоятини берди. У Буюк Зотнинг бандаларига нақадар меҳрибон эканлигини сўз билан таърифлашга тил ожиз, чунки бу дунёда, айтганини қилмай юрса ҳам, ҳар куни, ҳар соатда унинг буйруқ ва таъқиқларига терс иш тутса ҳам кечирадиган, токи ўлимигача хатосини тўғрилашга имконият берадиган бирор кимса борми? Йўқ албатта.
Энди ҳаммасини бир бошдан айтиб берсам. Мен Ўзбекистонда туғилиб ўсдим, ўқидим, ишга жойлашдим. Мен ҳам ҳамма қатори ўзимни мусулмон ҳисоблаб юрардим. Мен ҳам ҳамма қатори Ўзбекистон келажаги буюк эканлигига ишонардим. Мен ҳам ҳамма қатори дунёдаги энг тинч ва гуллаб-яшнаётган мамлакатда яшаётганимга ишонардим. Мен ҳам ҳамма қатори биз, яъни ёш авлод учун барча шароитлар яратилганига ва “юрт отаси” ҳисобланмиш президентимиз бизни ҳақиқатдан ҳам ўз болаларидек яхши кўради, деб ишонардим. Мен ҳам ҳамма қатори бугунги қийинчиликлар вақтинча эканлигига ва узоғи билан ўн йил ичида мен яшаётган давлат дунёдаги ривожланган давлатлар қаторидан жой олишига ва халқимиз фаровон ҳаёт кечиришига ишонардим ва ҳоказо.
Ўзимнинг назаримда менда ҳамма нарса бордек эди. Мени доимо дуо қилиб, қўллаб-қувватлайдиган ота-онам, ака-укаларим, аёлим ва ширингина фарзандим, унчалик катта бўлмасада, давлат ташкилотларидан биридаги лавозим. Турмуш ташвишлари, уй-рўзғор юмушлари, ишга бориб келиш, бўш вақтларда улфатлар билан дам олиш ва ҳоказолар билан ҳаётим ўтиб борар эди. Мен ҳам ҳамма қатори яшаётган эдим. Шунга қарамай, мени доимо қандайдир безовталикми ёки бехотиржамликми, шунга ўхшаш нарса таъқиб қилар эди, йўқ таъқиб қилади дейиш нотўғри, тинчлик бермайди дейиш тўғрироқ бўлади. Кейинчалик буни қалбимнинг хотиржам эмаслиги эканлигини тушундим. Бу нарса менда катта ҳаётга қадам қўйганимдан кейин, яъни уйланганимдан кейин янада кучайди. Баъзи пайтларда мени қийнаётган нарса, аниқроқ қилиб айтсам, мен бу дунёга ўзи нимага келдим, деган савол ўй-ҳаёлимни соатлаб банд қилиб қўярди. Наҳотки, инсон мана шундай яшаб ўтиб кетаверса, ахир унинг бу дунёга келишидан қандайдир мақсад кўзланган бўлиши керакку. Агар ҳар бир инсон ейиш-ичиш, ишлаш, оила қуриш, фарзанд кўриш каби ҳайвонлардан фарқ қилмайдиган ҳаёт тарзини яшаб ўтадиган бўлса, унда унинг яшашидан қандай маъно бор, қандай мақсад бор? Бу саволга жавоб берадиган одамнинг ўзи йўқ эди. Кунларим шу тарзда мақсади йўқ одамнинг яшаш тарзига ўхшаб ўтиб борарди. Мен ҳам ҳамма каби яшаётгандим.
Ҳаммаси ўша мен берган битта саволдан бошланди. Албатта бу мени қийнаётган савол эмасди, бошқа савол эди. Мени Солиҳ (исми ўзгартирилган) исмли бир танишим бор эди, таниш дейиш ҳам нотўғри, акам қатори бўлиб қолган инсон десам тўғрироқ бўлади. У ўзининг ҳалоллиги, ростгўйлиги, камтарлиги, атрофдагилардан қўлидан келган ёрдамини аямаслиги ва бошқа яхши сифатлари билан кўпчиликнинг меҳри ва ишончини қозонган эди. Шу билан бирга, у диндор эди, намоз ўқирди, рўзани қолдирмай тутарди. Бу ҳақида гапиряпману, ҳудди Аллоҳ буюрган ибодатлар барча мусулмонлар учун эмас, фақат баъзилари учунгина буюрилгандек бўлиб қолгани ичимни тирнамоқда. Хуллас ўшанда Сурияда нималардир бўлаётгани ҳақида қаердандир қулоғимга чалиниб қолди. Солиҳакага шу тўғрида савол берган эдим, айнан мана шу саволдан кейин ҳаётим умуман ўзгариб кетди, десам ёлғон бўлмаса керак. У бу саволимдан озгина ҳайрон бўлди, чунки мен диндан ўта узоқда бўлган одам эдим. Намоз ўқиш тугул, хафтада бир марта ўқиладиган жума намозига ҳам бормас эдим, рўзанику умуман тутмасдим, табиийки, ҳаром ишларни, гарчи ҳаром эканлигини билсам ҳам қилаверардим. Бунақа одамдан Сурияга оид савол чиқишини у кутмаган бўлса керак.
Давоми бор…
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Фаррух
25.10.2015й.
