Бу онани дуо қилмаслик мумкинми, ахир?!

بسم الله الرحمن الرحيم

Аёлим Рамазон муносабати билан қишлоғимиздаги анча йиллардан бери тўшакка михланиб қолган онахонни зиёратига борибди.

– Бечора она мени танимади ва қиё боқиб илтифот ҳам қилмадилар. Кўзлари бир нуқтага қадалган кўйи ётибди. Кошки олиб кирган нарсаларимдан бирор нарса есалар эди. Келинининг айтишича, эрталаб бир қултум сув ичибдилар, холос.

Эри ва икки ўғли ортидан Жаслиқ, Навоий, Қарши ва Бухоро зоналарига қатнаб ўзини унутган она эди бу!

Аёлим ўзи билан бу онахон зонага учрашувга бирга борганларини эслаб ўтди:

– Бу опа билан Зарафшон зонасига бирга борганимда анча толиқиб қолганди. Халтачасида турли хил дорилар бўлиб, йўл бўйи ичиб келганди. Ўзлари бир аҳвол бўлсалар-да, мени овутиб: Эрларимиз, болаларимиз Худони ризоси учун ўтиришибди. Уларга бериладиган савобдан бизгаям тегади, ин ша Аллоҳ, дер эдилар. Ўша сафар зона ходимлари атайлаб бошқа жиноятлар билан қамалганларнинг яқинларини навбатсиз киритиб, бизлар уч кун совуқда қолиб роса қийналгандик. Ниҳоят, бизга ҳам рухсат бўлиб кираётганимизда опани дориларини киргизишмади. Ўшанда уч кун истималаб, алаҳлаб чиққандилар.

Азиз ўқувчи! Хабарингиз бор, 1999 йилда Ўзбекистон раҳбари яҳудий кимса эди. Фамилияда омади келиб, халқни чалғитадиган Ислом Абдуғаниевич Каримов номига расмийлашган. Мусулмонларнинг ашаддий душмани бўлгани, яҳудийлиги, кофирлиги муайян доирагагина маълум бўлиб, оммага кейинроқ фош бўлди. У дастлаб Исломга кенг йўл очган киши бўлиб, масжидларни кўпайтирди. Алданган анчагина олимлар бир зумда ўзларини ошкор қилиб, танитиб қўйдилар. Олимларни обдан таниб, ажратиб олгач, оммавий равишда қама-қамалар бошланди. Халққа олимларни турли номлар билан танитиб, уларга қарши шиддат билан кураш бошлади. Халқ Ҳизб ут-Таҳрир йигитларини “экстремист”, бошқаларини “ваҳҳобий” дея таниди. Айёр яҳудий зулмига эса, сукут қилди. Қачонки юрт ичидан эл суйган кишиларни, ҳатто университет доцентларини, институт ўқитувчилари ва олимларни, дипломатия университети талабаларини ҳам Ҳизб ут-Таҳрирга аъзоликда айблаб қамай бошлагач, халқ орасидаги уйғоқ кишилар золимнинг сиёсатидан шубҳалана бошлади. Бу золим қутуриб, уларни ҳам, кейинчалик эса машинасидан жойнамоз, тасбеҳ чиққанларни ҳам қамай бошлади. Оқибатда халқ ҳатто “Аллоҳ” сўзини ҳам пичирлаб айтар даражага етди. Ўша пайтлар эл пулига очилган масжидлар ёпилиб, ташкилотларга омборхона сифатида бериб юборилганди. Аммо гап бу ҳақида эмас. Буларни эслаб ўтилмаса ўша йиллардаги ва ҳозиргача мусулмонларни қамраб келаёган ваҳнни ўқувчи англамай қолади.

Онахонга қайтсак, у эри ва ўғилларини қамашларини “элга келган тўй” сифатида қабул қилди, бошқа оналар каби шикоятини Аллоҳга йўллаб, йигирма йилни ўтказди. Уйларига баъзи-баъзида тинтув учун кирадиган ҳукумат “олабўжи”ларига кўникиб ҳам қолганди. Зоналарга қаердан маблағ топиб қатнаётганлиги ҳақидаги яҳудтабиатлар саволларига “ҳамманинг ризқини Ўзи бераркан” деб қўяқоларди.

Узоқ йиллар давомида ва ҳозиргача телевидениеда, ижтимоий тармоқларда турли имом блогерларнинг, маддоҳ артистларнинг, барча тили қисиқ зиёлиларнинг кунора сайраб қилган туҳматларига, бўҳтону маломатларига бу каби ота-оналарнинг бардоши етганига ҳайратланамиз. Улар чорак аср ўз дардларини Аллоҳгагина ошкор этдилар. Яҳудий ўлгач ҳам бу миллат кўксига шабада тегмади. Ўрнини шогирди эгаллаб ўша яҳудий табиатида халқни эзиб келмоқда. Устози каби Каъба атрофини айланиб чиқиб «ҳожи» бўлди. Ўзини олқишловчи командани устози каби қўшиқчи, актёр, спортчи, фоҳишалар ва порахўр амалдорлардан тузиб олди. “Халқим, мен сен учун” деган қўшиқни хиргойи қилиб тахтида устозидек ўлгунча қолиш режасини туза бошлади.

Шу боис қалб оғриғидан юз тубан тўшакка михланган оналар, оталар ўз нолаларини Аллоҳга унсиз сўзлайдилар. Кўзлари эса, аллақачон ёшдан қуриган. Дунё бу каби падар, волидалар наздида рангсиз, туссиз, маъносиз. Фарзандлари ёзиб безаган дастурхонлар энди аҳамиятсиз. Шапкали, маскали мелиса-ю МХХ каби “меҳмон”лар топтаган тўшаклар устидаги бугунги росмана меҳмонлар ҳам бегоналар каби қаршиланади.

Мен опанинг бир нуқтага қадалган нурсиз нигоҳидан маъно излайман: “Аллоҳга муҳаббатли киши султон бўлмаса, халқ устига масхарабоз хоинлар, эл дардига бепарво маразлар келиб ўзининг исқирт табиатини олимдан чўпонгача юқтириб тубанликка қулатар экан”.

Эй Роббимиз, унсиз нолаларни эшитишга Ўзинг қодирсан, холос. Уларнинг дуо-илтижоларини ошкор этишга сўз йўқ. Улар шу ўткинчи ҳаётда кўп тилакларини Сенга йўлладилару, ижобатини Охиратдан кутмоқдалар. Ёлғончи, хоин, юзсизлар ҳукуматига бу оналар Аллоҳдан сўраган яхшиликлар асло ярашмас. Энди онахоннинг бор умиди абадийликдан.

Азизлар дуо қилинг, бу онахонни дуо қилмаслик мумкинми, ахир!? Онахонга дунё матосидан сўраб овора бўлманг, умидлари охиратдандир!

Ушбу Муборак Рамазон ойида ҳаққиларига дуо қилайлик. Эй Роббимиз, бу онахонга, эри ва фарзандлари орқасидан учта зонага минглаб километр йўл босиб дийдорга ошиққан, озод қилинишидан дарак бўлмаса-да, умиди узилмаган, орадан йигирма йил ўтиб қўл-оёқлари, бутун вужуди ҳаракатсиз қолган бу онахонга энг муносиб ажру мукофотни беҳисоб қилиб бер. Бу аламли изтироблар уммонига айланган юртдаги чорак асрлик ҳаётидаги машаққатли дақиқалар учун ажру савобларини зиёда қил. Шифо Ўзингдандир. Ушбу Муборак Рамазон ойида ғайбингдан шифои комил ато эт! Ва шу каби фарзандлар тарбия қилишга қодир оналарни кўпайтириб қўй. Бу онахон барча иймон аҳлининг кўнгиллари тубидан чиқувчи дуоларига энг ҳақли муслимадир. Эй Аллоҳим, икки дунё яхшилигини бу бандангга зиёда қилиб бер! Амин Я Роббал аъламин! Биз ушбу қавлингдан умидвормиз:

إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

– “Дарҳақиқат, кимда-ким Аллоҳдан қўрқиб, сабру қаноат қилса, албатта Аллоҳ бундай чиройли амалларни қилгувчи кишиларнинг ажру мукофотини зое қилмас”.              (Юсуф:90)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин

31.03.2023й