АСИРЛАР ВА АҚСО: ДАРД БИТТА, ДАВО ҲАМ БИТТА

Сионист босқинчиларнинг темир панжаралари ортидаги асирлар қисмати — Фаластин халқининг танасидаги энг чуқур ва сизаётган қонли жароҳатдир. Ушбу яҳудий вужуди босқиннинг илк кунлариданоқ одам қийноққа солишнинг шундай разил усулларини ўйлаб топдики, бу борада иблисга ҳам «дарс бериши» мумкин. Уларнинг қонхўр малайлари ҳар тонг қишлоқ ва шаҳарларга ваҳший маҳлуқдек бостириб киришни одат қилган. Гўдакларнинг чинқириғи остида уйлар ер остин-устун қилинади, эркаг-у аёл, ҳатто мункиллаган қариялар ҳам кишанланиб, зиндонларга улоқтирилади. Бу қабиҳликдан муддао битта: Фаластиннинг тоғдек букилмас иродасини, қаддини дол қилиш ва муборак тупроқларни озод этишга бўлган илоҳий ишончни сўндириш!

Йиллар давомида асирларни қўллаш учун ҳар хил гуруҳлар ва ҳаракатлар томонидан қилинган «шов-шувлар»нинг кети узилмади. Ҳар йили «Асирлар куни»да минбарлар ва экранлар чақиришдан чарчамайди. Бироқ очиқ айтиш керак: намойишлар, конференциялар ёки чиройли ишланган фильмлар бу фожиага даво бўлолгани йўқ. Бу ишларнинг аҳамиятини инкор этмаган ҳолда айтиш керакки, бу каби рамзий «қаршиликлар» Фаластин хонадонларидаги аччиқ кўз ёшни ҳам, қон сизаётган жароҳатни ҳам тўхтатишга ожиздир. Бизнинг жигарбандларимиз зиндоннинг совуқ деворлари билан «сирдош» бўлиб кетдилар. Улар қаҳратон совуқда оч ва яланғоч ҳолда, инсонийликдан чиққан кимсаларнинг масхараси остида кун ўтказмоқда. Муолажа ўрнига ўлим дорисини ичаётган беморлар эса касаллик панжасида секин-аста сўниб бормоқда.

Жиноятчи тузум энди фақат қийноқ билан қаноатланмаяпти. Улар ваҳшийликни «қонуний» тусга киритиб, асирларни дорга осиш ҳақидаги қора ҳужжатларга муҳр босди. Бу билан бегуноҳ одамни ўлдиришни расмий касбга айлантирди. Улар дунё тан олган ҳеч бир тамойилни писанд қилмай, инсоният юзига тупурмоқда. Энг аламлиси — бу даҳшатлар содир бўлаётган бир пайтда, асирларнинг кишанини болта билан парчалайдиган, яқинларининг бағрига ўт ёқаётган бу зулмни тўхтатадиган бирор-бир мард ва масъулиятли куч майдонда кўринмаяпти.

Тарихга боқинг, Ислом Уммати ҳеч қачон ўз жигарбандларини душман чангалида хорлатиб қўймаган! Бу Расулуллоҳ ﷺнинг «Асирни озод қилинг!» деган қатъий амрига бўлган сўнмас садоқат эди. Уламоларимиз асирларни қутқаришни жондан кечишдан ҳам афзалроқ фарз деб билишган. Шайхулислом Ибн Таймиянинг: «Агар кун чиқишда бир муслима асир бўлса, уни озод қилиш кун ботишдаги мусулмонга ҳам вожибдир!» деган сўзлари Умматнинг нақадар бир жон, бир тан эканини англатади. Биргина аёлнинг номуси учун бутун Уммат «оёққа» туриши шарт бўлган экан, бугун сионистлар зиндонида инграётган минглаб муслим ва муслималаримизнинг ҳоли биз учун қиёматли уят эмасми?!

Ислом Халифалиги ўз асирларини қутқариш учун дунёни ларзага солгани тарих саҳифаларига олтин ҳарфлар билан битилган. Ҳазрат Умар (р.а.) учун бир мусулмоннинг ҳаёти бутун Араб ярим оролидан қимматлироқ эди. Андалус шери Мансур ибн Абу Омир биргина онанинг кўз ёши учун қўшинни жангга солиб, асир ўғилни озод қилиб келган. Халифа Мўътасим эса биргина муслиманинг «Во Мўътасимоҳ!» деган нидоси учун бутун бошли Амурияни ер билан битта қилган эди. Умар ибн Абдулазизнинг Византия зиндонларидаги асирларга: «Сизлар асир эмас, Аллоҳнинг йўлида ҳибс этилган азизларсиз!» деб ёзган мактублари бугунги ожиз раҳбарларнинг юзига туширилган тарсакидек гўё.

Бугун англаб етиш вақти келди: асирлар ва Масжидул Ақсонинг ингроғи — босқинчилик деган саратон касаллигининг аломатлари холос. Токи бу муборак тупроқда сионист этиги кезар экан, бу азоблар ҳеч қачон тўхтамайди! Бу дарднинг ягона давоси — Уммат қўшинларини «уйқу»дан уйғотиш, жиноятчи яҳудий вужудини таг-туги билан суғуриб ташлаш ва Ақсони бу ифлосликдан поклашдир! Мусулмонларнинг вазифаси БМТ остонасида гадойдай, «қораловчи» баёнотлар айтиб тиланиб туриш эмас, балки Умар Форуқ ва Салоҳиддинлар каби қилични яланғочлаб, сафарбарлик бошлашдир. Хоин ҳукмдорларнинг тахтларини ағдариш, уларнинг яҳудий билан тил бириктиришига чек қўйиш ва «Аллоҳу Акбар!» ҳайқириғи остида Қуддусга кириб бориш — бугунги куннинг кечиктириб бўлмас энг олий фарзидир!

Устоз Холид Саид

Роя газетасининг 2026 йил 20 май, чоршанба кунги 600-сонидан