بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Роя газетаси:

Ислом даъвати ва унинг аҳлига қарши ҳужумлар нусратдан даракдир

Устоз Ровла Иброҳим хоним

Аллоҳ Таборака ва Таолонинг ҳикмати тақозосига кўра, кунлар ва йиллар одамлар орасида айланиб туради, ҳеч бир миллат абадий қолмайди. Одамларнинг то қиёматгача бир­бирига қарши курашиши Аллоҳ Субҳанаҳунинг қонунидир. Бир миллат маълум даврда устун бўлса, бир кун албатта мағлубиятга учрайди.

Миллатлар ва давлатлар жиҳатидан шундай. Аммо ҳақ жиҳатидан ва Аллоҳга даъват қилиш борасида эса, Аллоҳ Таборака ва Таолонинг қонуни ҳақнинг ўз етказувчилари ва унга даъват қилувчилар бўлишини тақозо қилади. Зеро, бу зотлар ўз тақдирларини шу ҳаққа боғлаб унинг ажралмас қисмига айланадилар. Тарози палласининг бирига ҳақ, иккинчисига уларнинг жони қўйилса баробар келади, балки улар кўтариб чиқаётган ҳақ уларнинг ақидалари тарозисида зиёда ва оғир келади, дейиш ҳам мумкин.

Бу ақида бизга соф-тоза ҳолда келди… Тоза ва мусаффо қалбларга ўрнашиши ва бу қалблар уни – худди инсонлар сараси, башарият саййиди Муҳаммад A етказганларидек – етказиши учун келди. Шунингдек, ул зотнинг саҳобаи киромлари ва уларга гўзал суратда эргашган тобеинлар уни ҳимоя қилиб, етказганидек етказиш учун келди. Зеро, саҳобаю тобеинлар – Аллоҳнинг динини ер юзининг энг узоғидаги киши ҳам эшитадиган даражада олий қилиш ҳамда Холиқ, Воҳид ва Дайён зот учун қабул қиладиган динга айлантириш мақсадида ўзларининг энг қимматли нарсаларини, молларию жонларини қурбон қилган зотлардир.

Набий A, у кишининг саҳобалари ва тобеинлардан сўнг йиллар ўтди. Улардан кейин мусулмонлар аҳволи куч-қудратли ҳолатдан хорлик ва заифлик ҳолатига ўзгарди… Халифалик қулатилиши ортидан эса, Умматнинг пешқадам ва етакчилик ҳолати – тобелик ва қарамлик ҳолатига ўзгарди. Агар халқнинг энг ёвуз кимсалари бўлмаганида Халифалик асло ағдарилмаган бўлур эди. Бу бадбахтлар Умматни пешқадам ва етакчилик марказидан йироқ қилиш учун макрлар тўқиб, тузоқлар қўйишди. То Халифалик давлати қулатилганини эълон этишгунга қадар, уларга Аллоҳ, Росули ва мўминларга хиёнат қилган кимсалар ёрдам бериб келди. Улар мусулмонларнинг мана шундай ҳолатда қолишини кафолатлаш учун қуйидагича ҳаракатлар олиб боришди: Халифалик давлатини майда-майда давлатчаларга бўлиб ташлашди, ҳар бирининг тепасига ўзларига дўстлик ва садоқат билан хизмат қиладиган ҳукмдорларни қўйишди… Бу нарса Халифаликнинг қайта қудратга келишига ва бунга ҳаракат қилаётганларнинг етишиб чиқишига йўл қўйилмаслик учун кофир Ғарбга катта гарантия бўлди.

Кейин мусулмонлар куч­қудрати ва улуғлигини қайта тиклаш учун фаолият қилувчи Ҳизб ут­Таҳрир дунёга келди. Ғарб эса, Ҳизб ут-Таҳрирдан деб билган ҳамда Ҳизбни сўзда ёки фикрда қўллаб­қувватловчи, дея танилган ҳар бир кишига нисбатан репрессия, қамоққа олиш ва қийноққа солиш кампаниясини бошлади… У Ҳизбни оммавий ахборот воситалари орқали номини қора қилиб кўрсатиб ҳар тарафдан қуршовга олди.

Биз кофир Ғарб ва исломий юртлардаги унинг малайлари фақат Ҳизб ут­Таҳрир аъзоларига қарши курашди, демоқчи эмасмиз. Балки улар – Аллоҳнинг динига ҳақиқий маънода, узоқданми­яқиндан даъват қиляпти деб билишган ҳар бир кишига қарши шафқатсизларча курашмоқда ҳамда уларни қаттиқ қийноқ ва азобларга солмоқда. Шунингдек, Аллоҳнинг дини ер юзида – худди биринчи хулафои рошидинлар татбиқ этганлари каби – татбиқ этилиши мумкинлигидан хавотирланганлари учун қалблари нафрат ва адоватга тўлиб тошмоқда.

Кунлар, ойлар ва йиллар ўтиб, Аллоҳ Таборака ва Таоло Ҳизб ут­Таҳрирнинг даъвати мусулмонлар сафига ва уларнинг турли синфлари, гуруҳлари орасига чуқур кириб боришини ирода қилди. Кутилмаганда бутун дунё Ҳизбнинг Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифаликка бўлган кучли даъвати овозларини эшитишга муваффақ бўлди, мағрибу машриқда одамлар Ҳизб аъзоларига гувоҳ бўлди, даъватларини эшитди… Ҳизб аъзолари ҳатто Ғарб оламининг марказигача кириб борди. Бу эса, улар учун осмон ичра гумбурлаган момақалдироқ каби бўлди!!

Аллоҳнинг динини қизғанадиган ҳамда унинг шариатига ёрдам бериб, Набийси ﷺ Суннатини татбиқ этиш йўлида фаолият қиладиган зотлар – Уммат орасида худди самодаги юлдуз мисол чарақлаган покиза, тақволи бир Ҳизбнинг вакили сифатида намоён бўлдилар. Аллоҳ шариатининг зое қилиниши ушбу Ҳизбни даҳшатга солди. Аллоҳ аҳкомларининг четга суриб қўйилиши эса, Ҳизб амирлари ва йигитларининг юракларини тилка­пора қилди… Зеро, бундай ҳолатда – мусулмонлар номуси оёқ ости қилинар ҳамда уларнинг моллари талон­тарож қилиниб, юртларига кўз олайтирилар экан – куфр ва кофирлар янада кучайди. Шунингдек, мусулмонларнинг ҳеч бир истисносиз барча ҳукмдорлари Уммат ва унинг динига макр қилаётган кимсалар қўлида қўғирчоққа айланиб, мусулмонларга қарши кофирларга ёрдам берар экан, кофирларнинг кучайиши табиий!!

Аллоҳга, Росулига, Унинг динига ва мўминларга содиқ бўлган барча холис мусулмонларга Ғарб ҳам, унинг малайлари ҳам баб­баравар ҳужум қилди, уларни ўлдирди, қочқинга айлантирди, бойликларини талади ва номусларини оёқ-ости қилди… Аллоҳ ва Росулини дўст тутган ҳар бир кишига қарши курашишди, тоғут ва куфрни дўст тутганлар билан битим тузиб, улар билан яқин муносабатда бўлишди.

Бугунги кундаги уруш – ақидалар уруши экани, шунингдек, Аллоҳ динининг ҳоким ва раҳбар сифатида қайтишини олдини олиш мақсадида, Ислом ва мусулмонларга қарши олиб борилаётган салибчилик уруши экани ақли расо инсонлар ихтилоф қилмайдиган очиқ ҳақиқатга айланди.

Ислом оламидаги бузуқ ҳукмдорлар ва куфр режимлари Ҳизб ут­Таҳрирга, унинг аъзоларига, тарафдорларига, унинг фикрларини тасдиқловчи ҳар бир кишига нисбатан бостириш ва қамоққа олиш кампаниясини олиб боришга буйруқ олган. Оқибатда турмалар Ҳизб аъзоларига тўлиб кетди, қабристонларга бирин­кетин Ҳизб аъзоларининг жасадлари дафн қилина бошлади. Бунга Ўзбекистон яққол мисолдир. Ундан олдин Сурия, Иордания, Ироқ, Ливия мисол бўлганди. Кузатувчи қаерга қарамасин, чуқурроқ назар ташласа, Аллоҳга онгли ва ҳақиқий равишда даъват қилаётганларнинг ўлдирилаётганини, интиқом сифатида жазоланаётганларини кўрадиган ҳамда Ҳизб ут­Таҳрир аъзолари нишонга олиниб, қувғин ва репрессия остида қолганига гувоҳ бўладиган бўлиб қолди. Ўз навбатида, ушбу даъват аҳлининг фаолияти ва курашлари ҳам ортмоқда, ҳар ишга қодир Роббилари ваъдасига ишончлари зиёда бўлмоқда.

Ҳизб ут­Таҳрир ва унинг фарзандларига қарши олиб борилган зўравон, қутурган кампания – сўнгги йилларда содир бўлган ҳодисаларнинг энг юқори кўрсаткичи бўлди. Зеро, улар қувғин, қамоқ ва қийноқлардан иборат турли хил синовларни бошдан кечирмоқдалар. Гоҳ «терроризм»да айблансалар, гоҳо уларга «террористик» деб таърифлашган жамоаларни «фикрий озуқалантириш» айблови қўйилмоқда. Ғарб, унинг малай ва гумашталари наздида Ҳизб ут­Таҳрир ҳеч қачон эътиборсиз қараб бўлмайдиган улкан хавфга айланди. Улар Ҳизбнинг бутун олам бўйлаб кенгаяётганига ҳеч қачон бефарқ қарашмайди ёки бундан ғафлатда қолишмайди албатта. Аммо азоблаш, ўлдириш ва яширинча ҳибсга олиш кампанияларига қўшимча оммавий ахборот воситалари орқали олиб борилаётган номини қора қилишга уринишлар, буларнинг барчаси ҳеч қандай наф бермади.

Майдон ҳаммага яққол маълум бўлиб қолди: бир томонда, илдизи ер қарига мустаҳкам ўрнашган, шохлари самога бўй чўзган ҳамда бутун ер юзини, ақл ва қалбларни қамраб олган Ҳизб ут­Таҳрир.

Иккинчи томонда эса, исломий оламдаги ўзининг ёрдамчи режимлари ёрдамида, бор кучи, энг золимона услублари, репрессия ва қирғинлари билан курашаётган бутун Ғарб давлатлари. Улар Ҳизбга бутун ғазаб ва нафратини сочишмоқда, унинг ер юзи бўйлаб кенг тарқалишини олдини олиш учун зўр бериб курашишмоқда. Бироқ, Ҳизб ут­Таҳрирнинг кенг ёйилиши ва мусулмонларнинг уни ўз бағрига олгани, ла илаҳа иллаллоҳ Муҳаммадур Росулуллоҳ байроғини баланд кўтариш учун Ҳизб билан биргаликда ҳаракат қилаётгани кундек равшан ҳақиқатга айланди.

Уларнинг олдида охирги қуролдан фойдаланадиган ожизлар танлови, яъни, куч ишлатиш, қамоққа олиш ва қийноққа солиш танловидан бошқаси қолмади. Албатта, буларнинг барчаси, исломий юртлар бўйлаб оқиб келаётган Ҳизб тўлқинини тўхтатиб қолишда уларнинг муваффақиятсизликка учраганидан дарак бермоқда.

Оқил инсонга сир эмаски, Ғарб ўзининг исломий юртлардаги малайлари ёрдамида Ҳизб ут­Таҳрир билан тўқнашаётган экан, яъни Аллоҳ шариатини ер юзида ҳакам қилиш ва Пайғамбарлик минҳожи асосидаги иккинчи рошид Халифалик давлатини барпо этиш орқали исломий ҳаётни қайта бошлаш учун фаолият олиб бораётган Ҳизб ва унинг фаоллари билан юзма­юз келаётган экан, демак, бу айни режимларнинг тугай бошлаганидан, Аллоҳнинг изни ила, кучли нусрат келаётганидан дарак бермоқда.

Саййидимиз Иброҳим Kни эслайлик. Ҳа, у кишининг қавми ва даъвати фақат душман томонидан олов ёқилиб, унга улоқтирилгандан кейингина ғолибликка эришди.

Аллоҳга парвардигорим деб имон келтирган, подшоҳ ва қавмининг динига куфр келтирган йигитни ҳам эслайлик. Унга келган нусрат ва одамларнинг эргашиши – қачонки, подшоҳ йигитга найза отишни буюриб, «йигитнинг Парвардигори номи билан», деб айтилганидан кейингина… юз берди. Яъни, сеҳргарнинг сеҳри ўзига урилиб, подшоҳ ютқазди, йигит – ўлган бўлса ҳам – Парвардигори нусратига эришди.

Демак, нусрат у ёки бу шахсда гавдаланмайди, балки нусрат мабда ва ақиданинг нусратидир.

Мана, халқлар сараси Муҳаммад A ҳам Қурайшдан не­не азоб­уқубатларни тортди. Улар Муҳаммад алайҳиссаломга ва у кишининг асҳобларига энг қаттиқ адоватларни қилишди! Аммо ул зотнинг даъвати ва калимаси – муборак оёқлари қонатилиб, устларига нажосат ва тезаклар улоқтирилгандан кейингина ғалабага эришди. Асҳобларидан айримлари Қурайш томонидан турли­туман қийноқларга тутилиб, баъзилар қатл қилинганидан кейингина ва бу йўлда сабот билан туришлари натижасида даъватлари нусрат қучди. Аллоҳ Таоло бундай деди:

﴿أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ * وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ﴾

«Одамлар: «Имон келтирдик», дейишлари билангина, имтиҳон қилинмаган ҳолларида, қўйиб қўйилишларини ўйладиларми?! Ҳолбуки Биз улардан аввалги (имон келтирган барча) кишиларни имтиҳон қилган эдик-ку!! Бас (шу имтиҳон воситасида) албатта Аллоҳ («Имон келтирдик» деб) рост сўзлаган кишиларни ҳам, ёлғончи кимсаларни ҳам аниқ билур»                        [Анкабут 2­3]

Роя газетаси сайтидан олинди

+2

0