ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ
ИСЛОМИЙ ДАЪВАТНИ ЁЙИШ
ВАЗИФАЛАР ВА СИФАТЛАР
(53-бўлак)
(дунё муҳаббати)
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилинади. Расулуллоҳ с.а.в. дедилар: «Сизларнинг устингизда энг кўп хавфсирайдиган нарсам – Аллоҳ сизлар учун чиқариб берган ер баракотларидир. Нима у ер баракотлари? — дейилганда, у – дунёнинг зеб-зийнатидир», — дедилар.
Дунё муҳаббатидан ва дунёни охиратдан афзал билишдан огоҳлантириб, кўпгина оятлар ҳам келган. Аллоҳ «Анфол» сурасида марҳамат қилади:
مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللّهُ يُرِيدُ الآخِرَةَ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
– “Бирон пайғамбар учун, то ерда ғолиб бўлмагунича асир олиш жоиз эмас эди. (Эй мўминлар) сизлар дунё нарсаларини истамоқдасиз. Аллоҳ эса, охират (неъматлари сизларники бўлиши)ни истайди. Аллоҳ қудратли, ҳикматлидир”. (Анфол:67)
«Тавба» сурасида айтади:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ
– “Эй мўминлар сизларга нима бўлди, Аллоҳ йўлида (жиҳодга) чиқинглар дейилса, ўз ерингизга ёпишиб олдингиз?! Охират (неъматларидан) юз ўгириб, ҳаёти дунё (лаззатлари)га рози бўлурмисиз?! Охират олдида бу дунё матоси арзимас нарсаку?” (Тавба:38)
«Аъла» сурасида айтади:
16- بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا 17- وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى
– “Йўқ, сизлар (эй кофирлар) ҳаёти дунёни устун қўюрсизлар. Ҳолбуки, охират яхшироқ ва боқийроқдир”. (Аъла:16,17)
Булардан бошқа яна бир неча оятлар мавжудки, бу оятларнинг барчаси охиратни қўйиб, дунёни яхши кўришдан ва бунинг оқибати жаҳаннам эканлигидан огоҳ этади. Ушбу оятлар дунёни севиш ва охиратдан устун кўриш жаҳаннам аҳли бўлмиш кофирларнинг маслаки эканини маълум қилади.
Аллоҳ «Ҳуд» сурасида марҳамат қилади:
15- مَن كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لاَ يُبْخَسُونَ
16- أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ إِلاَّ النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَاطِلٌ مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
– “Ким (фақат) шу ҳаёти дунё ва унинг зебу-зийнатларини хоҳласа, уларга қилган амалларини (ажр-мукофотини) шу дунёнинг ўзида берамиз. (Улар бу дунёда ҳамма нарсага эга бўлурлар) зиён кўрмайдилар. Ундай кимсалар учун охиратда дўзах ўтидан ўзга ҳеч нарса йўқдир. Уларнинг бу дунёда қилган яхши амаллари бекор бўлур ва ҳамма амаллари бефойдадир”. (Ҳуд:15,16)
«Иброҳим» сурасида айтади:
2- اللّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ 3- الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَـئِكَ فِي ضَلاَلٍ بَعِيدٍ
– “Аллоҳ еру осмонлар Унинг Ўзиники бўлган Зотдир. Кофирлар учун қаттиқ азоб бўлғай. Улар ҳаёти дунёни охиратдан афзал кўрадиган (ҳамда одамларни) Аллоҳнинг йўлидан тўсадиган ва уни (эгиб-букишни) истайдиган кимсалардир. Ана ўшалар (ҳақ йўлдан) йироқ бўлган гумроҳдирлар”. (Иброҳим:2,3)
«ан-Наазият» сурасида айтади:
37- فَأَمَّا مَن طَغَى 38- وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا 39- فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى
– “Бас, кимки (ҳаёти дунёда) туғён қилса ва ҳаёти дунёни (охиратдан) устун қўйса унинг жойи жаҳаннамдир”. (Назият:37-39)
Шунинг учун ақлли ва зийрак мусулмон ўзини дунё тузоқларига илиниб қолишдан халос этиши ҳамда ҳақиқий ҳаёт ва барқарор ҳовлиси бўлмиш охират учун амал қилиши вожиб.
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси
08.07.2019й
